Η ηχηρή παρέμβαση του Κωνσταντίνου Μενουδάκου πρώην προέδρου της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα δεν είναι μια απλή διαπίστωση, αλλά ένας συναγερμός για την ποιότητα της δημοκρατίας μας. Όταν ο άνθρωπος που υπερασπίστηκε θεσμικά την προστασία των προσωπικών δεδομένων στη χώρα μιλά για «κραυγαλέα παρεμπόδιση» της αλήθειας, η σιωπή της κυβέρνησης παύει να είναι τακτική και γίνεται συνενοχή.
Οι ευθύνες που επιρρίπτει ο κ. Μενουδάκος στα ίδια τα όργανα της Δικαιοσύνης για το σκάνδαλο των υποκλοπών αναδεικνύουν μια εσωτερική διάβρωση, όπου η ιεραρχία φαίνεται να λειτουργεί περισσότερο ως ανάχωμα στην έρευνα παρά ως εγγυητής της νομιμότητας.
Σε μια ευρωπαϊκή χώρα που θέλει να αποκαλείται κράτος δικαίου, η συγκάλυψη ενός τέτοιου ζητήματος αποτελεί μαύρη κηλίδα που δεν ξεπλένεται με…. αρχειοθετήσεις.
Ο κ. Μενουδάκος με μια λιτή ανάρτησή του τόνισε πως η ελληνική δικαιοσύνη βρίσκεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα αξιοπιστίας, και πως πολλοί παράγοντες την έφτασαν εκεί.
