Επειτα από μια άγονη περιήγηση στην έρημο της στρατηγικής αμηχανίας, ο Νίκος Ανδρουλάκης επιστρέφει στην ασφάλεια των εργασιακών ρυθμίσεων και δηλώνει πάλι ότι στόχος του ΠΑΣΟΚ παραμένει «η νίκη έστω με μία ψήφο διαφορά» στις προσεχείς κάλπες. Φυσικά, δεν τον πιστεύει κανείς…
- Γιώργος Χατζηδημητρίου
«Αν τον Σεπτέμβριο παραμένει το ΠΑΣΟΚ τρίτο, θα πούμε τη γνώμη μας στα όργανα» έριξε μια πρώτη προειδοποιητική βολή ο Παύλος Γερουλάνος, αναγνωρίζοντας -όπως έκανε νωρίτερα ο Χρήστος Κακλαμάνης για να ακολουθήσει η Νάντια Γιαννακοπούλου- ότι ο εκλογικός στόχος του κόμματος έχει δυσκολέψει. Μολονότι από κάποιους κύκλους που έκαναν λόγο για επικείμενα «Ιουλιανά» στο ΠΑΣΟΚ, παραπέμποντας στην Αποστασία του ’65 υπό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη που οδήγησε στη χούντα και στον εθνικό ακρωτηριασμό της Κύπρου, διακινήθηκε το σενάριο της αντικατάστασης Ανδρουλάκη, στο ΠΑΣΟΚ αναγνωρίζεται καθολικά ότι στη μέση του ποταμού δεν αλλάζεις άλογο…
Κανένας από τους δελφίνους δεν σηκώνει μπαϊράκι, ενώ κάποιες σκέψεις για σκληρή αντιμετώπιση του Χάρη Δούκα εγκαταλείφθηκαν ως μη ρεαλιστικές. Ο ίδιος ο πρόεδρος του κόμματος, πάντως, στέλνοντας ένα υπόρρητο μήνυμα, δηλώνει ότι «έχω κριθεί σε εθνικές εκλογές, σε ευρωπαϊκές εκλογές, σε αυτοδιοικητικές εκλογές και σε εσωκομματικές εκλογές. Το ΠΑΣΟΚ πήγε μόνο μπροστά, ποτέ πίσω, και πιστεύω ότι τώρα με τη φθορά της Νέας Δημοκρατίας και τα φαινόμενα διαφθοράς που βαρύνουν το κλειστό σύστημα του Μαξίμου που παράγει ατιμωρησία σε κολλητούς και υπουργούς ήρθε η ώρα να γίνει παρελθόν».
Με απανωτές περιοδείες ανά την επικράτεια και στις πολυπληθείς «επαρχίες της Αθήνας», όπου συνωστίζεται το 40% του πληθυσμού, και προβάλλοντας τις προγραμματικές θέσεις του, οι οποίες θεωρεί ότι προσφέρουν στρατηγικό πλεονέκτημα, ο Ν. Ανδρουλάκης επιχειρεί να αναχαιτίσει τη δυναμική επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στο προσκήνιο. Μπορεί ο πρώην πρωθυπουργός που υπερτερεί στα ηγετικά χαρακτηριστικά να μην απειλεί τη φθίνουσα πρωτοπορία της Ν.Δ., ωστόσο στις δημοσκοπήσεις έχει εγκατασταθεί ηγεμονικά στη δεύτερη θέση και όσο να ‘ναι αυτό ενοχλεί…
Στη Χαριλάου Τρικούπη αρκετοί εκτιμούν ότι η αχίλλειος πτέρνα του Αλ. Τσίπρα εντοπίζεται στην προγραμματική του αφέλεια στην Οικονομία, ένδειξη ότι δεν διαθέτει ώριμες επεξεργασίες και σε κάποιες «παράδοξες», το λιγότερο, απόψεις που κυκλοφορούν στο στενό περιβάλλον του περί τα μείζονα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και αποκαλύπτουν ότι «οι Πρέσπες του Αιγαίου» βρίσκονται πάνω στο τραπέζι. Μετά τις κωμικές προτάσεις της ΕΛΑΣ για την Οικονομία που υποχρέωσαν τον Αλέξη Τσίπρα να βάλει χαλινάρι στους δικούς του συνιστώντας, τουλάχιστον μέχρι τη ΔΕΘ, να αποφεύγουν τις πεπονόφλουδες, ήταν η σειρά των Νίκου Μπίστη και Γιώργου Σιακαντάρη για να πληροφορηθούμε ποιο είναι το περιεχόμενο του περιβόητου «νέου πατριωτισμού» στον οποίον διαρκώς αναφέρεται αόριστα ο ιδιοκτήτης του κόμματος.
Το βράδυ της περασμένης Τρίτης ο Μπίστης επιτέθηκε στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ν. Ανδρουλάκη χαρακτηρίζοντας «ανέξοδο παλικαρισμό που αποσκοπεί στο χάιδεμα των παγιωμένων αντιτουρκικών ρεφλέξ» το αίτημά του να ολοκληρωθεί το εθνικής σημασίας έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου. Ο συνομιλητής του Τσίπρα προειδοποιεί ότι «μονομερείς ενέργειες που υποκρύπτουν αποκλεισμό ή παράκαμψη του άλλου από διευθετήσεις στο ενεργειακό πεδίο δεν θα προχωρήσουν», επαναφέροντας το έωλο ρεπερτόριο των αθηναϊκών ρετιρέ (και της οικογένειας Μητσοτάκη) για τα ερείσματα των μονομερών αξιώσεων της Τουρκίας στο Διεθνές Δίκαιο. Το γεγονός ότι έσπευσε να τον αποθεώσει ο Γιώργος Σιακαντάρης, συντάκτης του πολιτικού μανιφέστου Τσίπρα, φανερώνει ότι πολλές προβληματικές θέσεις μαζεύονται στην αυλή της ΕΛΑΣ…
