Το έχετε ακούσει πολλές φορές, για οικονομικά μέτρα που στοχεύουν να ανταμείψουν τους «συνεπείς φορολογουμένους». Η κοινωνική εμπειρία που μου έχει δώσει η μαχόμενη δικηγορία, το πρωί μιλάς με τον βασιλιά και το βράδυ με τον στρατιώτη, μου έχει δημιουργήσει τη βάσιμη πεποίθηση πως οι φορολογούμενοι δεν χωρίζονται σε συνεπείς και ασυνεπείς, όπου ως ασυνεπείς χαρακτηρίζονται οι εκ προθέσεως και ενίοτε συστηματικοί κακοπληρωτές.
Ο αληθής διαχωρισμός είναι ανάμεσα σε δυνάμενους και μη δυνάμενους. Οχι πως δεν υπάρχουν απατεώνες, εκ συστήματος μπαταξήδες, αλλά ο μέσος πολίτης που οφείλει στο κράτος δεν είναι έτσι, κυνικός, δόλιος και άνετος. Ο μέσος Ελληνας είναι αυτό που χλευάζει η άπατρις, ταβλαδόρικη και μπαφιάρα αριστερίλα: νοικοκύρης. Φροντίζει το έχει του, μικρό ή μεγάλο, θέλει τις υποθέσεις του τακτοποιημένες, δεν του αρέσει να χρωστάει, αλλά όπως έχουν γίνει τα πράγματα για πολλούς συμπολίτες μας, είναι σχεδόν αδύνατο. Σε ποιον αρέσει να τον καβαλούν οι τόκοι, να χάνει ρυθμίσεις, να του κατάσχουν λογαριασμούς, περιουσία και μετά να παιδεύεται σαν τον Χριστό στην καθημερινή λειτουργία του μαγαζιού, της επιχείρησής του, της ζωής του;
Δεν είμαι ειδικός, αλλά νομίζω πως ο μέσος Ελληνας πολίτης, όταν έχει τη δυνατότητα, και συνεπής είναι και του αρέσει να κοιμάται ήσυχος, χωρίς να φοβάται τις ζημιές και τις αβαρίες από συσσώρευση ληξιπρόθεσμων οφειλών σε Εφορία και ασφαλιστικά ταμεία, που θα του δηλητηριάζουν την καθημερινότητα και θα τον κάνουν να χάνει τον ύπνο του και να υπονομεύεται ακόμη και η υγεία του από το διαρκές άγχος.
Οπότε, απλώς θέτω το ερώτημα, μήπως οι όροι είναι λάθος; Μήπως απλώς υπάρχουν δυνάμενοι και μη δυνάμενοι να είναι συνεπείς; Εχεις παιδιά που σπουδάζουν σε άλλη πόλη ή ζορίζεσαι για τους λογαριασμούς κοινής ωφέλειας και τα βασικά είδη στο σούπερ μάρκετ. Τότε είναι πολύ πιθανό στο δίλημμα «στέλνω στο παιδί μου ή πληρώνω εμπρόθεσμα την Εφορία ή το Ταμείο» να επιλέξεις το παιδί σου ή να πάρεις τα απαραίτητα.
Σίγουρα δεν είμαστε όπως πριν, έχουμε απομακρυνθεί από τον εφιάλτη των σκιντζήδων, που μας θυμίζουν πάλι οι ξαναζεσταμένες παπάτζες του Τσίπρα. «Εδώ ήρθαμε, πάμε να φύγουμε» που λέγαμε οι αρχαίοι, που προλάβαμε τις τρεις διαδοχικές παραστάσεις στο σινεμά με το ίδιο εισιτήριο και έμπαινες όποτε ήθελες.
ΚΑΝΟΝΙ
Τώρα λοιπόν που τα πράγματα έχουν σταθεροποιηθεί, ο εφιάλτης να βαρέσουμε κανόνι πέρασε, ίσως είναι καιρός να δούμε τα πράγματα διαφορετικά. Να βρούμε τους τρόπους να απελευθερώσουμε τη δημιουργικότητα του Ελληνα. Εχω θέσει πολλές φορές το ίδιο ερώτημα: Γιατί τόσοι Ελληνες που απέτυχαν εδώ, πέτυχαν έξω;
Επειδή βρέθηκαν σε υγιές ανταγωνιστικό περιβάλλον, χωρίς νεποτισμό ακόμη και στον ιδιωτικό τομέα, γιατί ναι, έχουμε καταφέρει και αυτό, ειδικά στις «οικογενειακές επιχειρήσεις».
Εμφανίζονται πολλοί ικανοί για τη θέση και τελικά την παίρνει, π.χ., η γκόμενα του γιου του αφεντικού.
Θα μου πεις, εδώ τι να κάνουμε, δεν μπορεί να παρέμβει το κράτος; Να φτιάξουμε ΑΣΕΠ Ιδιωτικού Τομέα; Δεν γίνεται. Εκεί πρέπει να αυτορρυθμιστούμε όλοι.
Αλλού όμως γίνεται, με την ελαχιστοποίηση της γραφειοκρατίας, των κανονισμών, των αδειοδοτήσεων, όλων αυτών που έχει κατεβάσει η γκλάβα των μανδαρίνων για να εμποδίζει τη δημιουργικότητα του δαιμόνιου Ελληνα, που ανθεί στην Εσπερία και μαραζώνει στον τόπο του.
Είμαι από αυτούς που πιστεύουν πως, αντί για επιδόματα και χαρτζιλίκια, κουπόνια κ.λπ., που μου μυρίζουν εξάρτηση, κομμουνιστίλα και τεμπελιά, να δώσουμε ελευθερία, αληθινή οικονομική ελευθερία, με flat tax και άλλα ωραία, που ευαγγελιζόμαστε όσοι πιστεύουμε πως δουλειά του κράτους είναι η ασφάλεια, εσωτερική και εξωτερική, Ενοπλες Δυνάμεις και Σώματα Ασφαλείας δηλαδή, η ελληνοκεντρική Παιδεία και η σφυρηλάτηση εθνικού φρονήματος, η εξωτερική πολιτική και η επίβλεψη της τήρησης των κανόνων της ελεύθερης οικονομίας, να μη δημιουργούνται μονοπώλια και ολιγοπώλια που χειραγωγούν ληστρικά την αγορά.
Να δούμε ένα κράτος που θα διοικείται διά παραδείγματος, που έχει ως ευγενείς στόχους να κάνει την Πατρίδα ισχυρότερη, οι πολίτες να ευημερούν με τους λιγότερους δυνατούς φόρους και την ελευθερία για να δημιουργήσουν, όπως κάνουν στα πέρατα της γης. Ετσι θα φτάσουμε να έχουμε πολύ λίγους μη δυνάμενους και άρα ελάχιστους ασυνεπείς. Αυτό θα μας ανταμείψει όλους.
