Με μια μακροσκελή και αιχμηρή δήλωση, ο Παύλος Πολάκης ανακοίνωσε την απόφασή του να αποσύρει την υποψηφιότητά του για την προεδρία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Στο κείμενό του, ο Χανιώτης βουλευτής εξαπολύει βαριά βέλη κατά της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, κάνει λόγο για οργανωμένα σχέδια αποδυνάμωσης του κόμματος, ενώ παράλληλα στρέφει τα πυρά του κατά του Σωκράτη Φάμελλου για τις πολιτικές επιλογές του παρελθόντος.
Η ανακοίνωσή του:
Τον Νοέμβριο του 2024, έχοντας λάβει σχεδόν 44% στις εκλογές για την ανάδειξη νέου προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αρνήθηκα να σύρω τον κόσμο μας σε 2ο εκλογικό γύρο. Τότε, πήρα την απόφαση αυτή, κρίνοντας ότι δεν είχαμε αυτή την πολυτέλεια.
Με συντροφικότητα αποδέχτηκα τη νίκη του Σωκράτη Φάμελλου, δεν εξέφρασα καμία πικρία για την αλαζονική και σίγουρα μη συντροφική επιλογή που έκανε όσον αφορά τη στελέχωση των οργάνων του κόμματος και συνέχισα τη δουλειά που έκανα μαζί με τους συντρόφους του Τμήματος Διαφάνειας. Για μια ακόμα φορά η ομαδική μας δουλειά, είχε αποτελέσματα (π.χ. παραίτηση Λαζαρίδη). Αυτά μέχρι την «ανεξήγητη» στροφή του κόμματος και την αλλοπρόσαλλή απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του Ιουνίου, όταν με εισήγηση του παραιτηθέντος πια προέδρου Σωκράτη Φάμελλου, αποφασίσαμε να στηρίξουμε ένα άλλο κόμμα, το οποίο μάλιστα είχε μόλις ιδρυθεί και το οποίο δεν είχε δημοσιοποιήσει καν τις προγραμματικές του θέσεις. Η μοναδική στην παγκόσμια πολιτική ιστορία αυτή απόφαση, είχε ως αποτέλεσμα τη ραγδαία δημοσκοπική κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Κόντρα σε όλα τα προγνωστικά, καταφέραμε να ανατρέψουμε τα σχέδια όσων ήθελαν τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ εκτός εκλογικής μάχης και με την έκτακτη Κ.Ε. του περασμένου Σαββάτου εξασφαλίσαμε την αυτονομία του κόμματος.
Σήμερα, είμαι μπροστά σε μια ακόμα δύσκολη απόφαση. Έχω από καιρό ξεκαθαρίσει ότι η δημιουργία ενός προοδευτικού μετώπου για την ανατροπή Μητσοτάκη μπορεί να γίνει μόνο στη βάση μιας προγραμματικής σύγκλισης που θα αναδιανέμει πλούτο υπέρ της εργασίας, θα επαναφέρει υπό δημόσιο έλεγχο στρατηγικούς πυλώνες της οικονομίας, θα ακυρώσει τους άδικους μνημονιακούς νόμους, αλλάζοντας κράτος και δικαιοσύνη. Κάτι τέτοιο απαιτεί μια καθαρή λύση στην ηγεσία του κόμματος και μια ομόφωνη απόφαση εκλογής προέδρου Κ.Ο., συνθήκη που από ότι φαίνεται δεν υπάρχει. Κάποιοι/ες έχουν κάνει άλλες επιλογές.
Άραγε, το αν οι Βουλευτές μας ανεξαρτητοποιούνται ή παραδίδουν την έδρα τους, είναι ατομική τους απόφαση ή σχέδιο; Άραγε, οι απειλές για αποχώρηση, αν μου γινόταν η τιμή να ηγηθώ της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας, είναι έκφραση συντροφικότητας; Άραγε, έχουμε την πολυτέλεια σε μια Κ.Ο. 8 ατόμων ,να έχουμε δυο υποψηφιότητες; Σε αυτό το πολιτικό σκηνικό που διαμορφώνεται γύρω μου, κάνω την επιλογή να αποσύρω την υποψηφιότητα μου για την προεδρία της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας.
Από καρδιάς θα ήθελα να ευχαριστήσω για μια ακόμα φορά τον κόσμο που τόσα χρόνια με στηρίζει.
ΥΓ. Τα υπόλοιπα στην Κεντρική Επιτροπή του Σαββάτου. «Στράτα μου ίδια ήσουνα κι ίδια πομένεις πάντα… και δεν χωρούν στο δρόμο μου των αλλονών κουμάντα»
