Το… ανθρώπινο πρόσωπο του τραπεζικού συστήματος, σε μια περίοδο που χιλιάδες οικογένειες δοκιμάζονται από την κρίση, δείχνει η Eurobank. Η τράπεζα εξακολουθεί να στέλνει κατασχετήρια σε εργαζομένους που θέλουν να πληρώσουν, αλλά ζητούν χαμηλότερες δόσεις, γιατί έχουν υποστεί μεγάλη μείωση μισθού. Η διοίκηση της Eurobank μπορεί να ρυθμίζει αφειδώς θαλασσοδάνεια που είχαν δοθεί την περίοδο της ευφορίας προκειμένου να εξωραΐσει την εικόνα του χαρτοφυλακίου της, αλλά εξαντλεί την αυστηρότητά της σε ανθρώπους που έχουν ζητήσει εγγράφως διευκόλυνση προκειμένου να πληρώσουν τα, παραφουσκωμένα από τους τόκους, χρέη τους.
Η περίπτωση πελάτη της συγκεκριμένης τράπεζας (τα στοιχεία του είναι στη διάθεση της εφημερίδας) είναι χαρακτηριστική του μοντέλου λειτουργίας των κυρίων Ν. Νανόπουλου και Β. Μπαλλή. Ο πελάτης κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του (έχει ήδη λάβει αγωγή προσημείωσης) για δάνειο περίπου 40.000 ευρώ που είχε λάβει το 2009, όταν είχε συγκεντρώσει στη Eurobank, που διαφήμιζε τις σχετικές προσφορές, τις οφειλές από πιστωτικές κάρτες και καταναλωτικά δάνεια. Για να πάρετε μια ιδέα για τα οφέλη που θα αποκόμιζε η τράπεζα από τη ρύθμιση, ο πελάτης είχε συμφωνήσει να αποπληρώσει τα 40.000 ευρώ σε 180 δόσεις των 400 ευρώ (κατά μέσο όρο). Δέχτηκε, δηλαδή, να πληρώσει περί τα 72.000 ευρώ!
Από το 2009 μέχρι σήμερα, ο δανειολήπτης, που εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα, υπέστη μείωση μισθού που φτάνει το 40%. Από τα μέσα του 2010 έστειλε στη Eurobank μια επιστολή, με την οποία δήλωνε ότι θέλει να εξοφλήσει τις υποχρεώσεις του, αλλά ζητούσε μικρότερη δόση. Θεωρούσε ότι μπορεί να βρεθεί μια λύση, ώστε να πληρώνει, αντί για 400 ευρώ, περί τα 200 ευρώ τον μήνα. Εν τω μεταξύ, με τους τόκους, το ποσό που χρωστούσε είχε εκτοξευτεί, μέσα σε ενάμισι χρόνο, από τα 40.000 στα 52.000 ευρώ σήμερα.
Η Eurobank απάντησε αρνητικά στο πρώτο γράμμα και προχώρησε σε νομικές ενέργειες κατά του δανειολήπτη, με αποκορύφωμα την αγωγή προσημείωσης. Σχεδόν καθημερινά τον «κυνηγούν» από το νομικό τμήμα της τράπεζας και από εταιρία είσπραξης οφειλών, παρά την επιστολή. Πριν από λίγους μήνες, ο εργαζόμενος έστειλε και νέα επιστολή στην τράπεζα, με την οποία υπενθύμιζε ότι είχε ζητήσει ρύθμιση. Και πάλι δεν έλαβε απάντηση, αλλά συνεχίστηκαν τα σχεδόν καθημερινά τηλεφωνήματα από τους δικηγόρους της Eurobank.
Οι διοικήσεις των τραπεζών αγωνιούν αυτές τις ημέρες για τα «κόκκινα» δάνεια που θα αποκαλύψει ο έλεγχος του διεθνούς οίκου BlackRock. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται και χιλιάδες στεγαστικά και άλλα δάνεια που έχουν λάβει εργαζόμενοι, οι οποίοι είτε είναι άνεργοι είτε εργάζονται με πολύ μικρότερο μισθό. Αρκετές τράπεζες εμφανίζονται διατεθειμένες να ρυθμίσουν αυτά τα δάνεια. Η Eurobank φαίνεται ότι δεν ανήκει σε αυτήν την κατηγορία, όπως δείχνει η περιπέτεια του δανειολήπτη που η τράπεζα θέλει να του πάρει το σπίτι, μολονότι δηλώνει ότι θα πληρώσει.
Το δυσάρεστο στην όλη υπόθεση είναι ότι η αναλγησία μεγαλοστελεχών, που μέχρι πρότινος συναγωνίζονταν για το ποιος έχει την πολυτελέστερη κατοικία ή το μεγαλύτερο σκάφος, τραυματίζει την ίδια την οικογένεια Λάτση· μια οικογένεια της οποίας το προφίλ κάθε άλλο παρά συνάδει με τέτοιες λογικές. Η οικογένεια Λάτση, εδώ και δεκαετίες, όχι μόνο αποτέλεσε έναν από τους μεγαλύτερους και καλύτερους εργοδότες, δίνοντας «ψωμί» σε χιλιάδες ελληνικές οικογένειες, αλλά πρωτοστάτησε πάντα σε φιλανθρωπίες, γνωστές και άγνωστες.
Μήπως θα έπρεπε ο πατριάρχης, πλέον, της οικογένειας, κ. Σπύρος Λάτσης, να παρέμβει και να δώσει έναν νέο τόνο στη λειτουργία των μεγαλοστελεχών του; Μήπως θα έπρεπε να παρέμβει σε ορισμένους, οι οποίοι, όχι μόνο έχουν εκμηδενίσει ουσιαστικά την τραπεζική του επένδυση, αλλά είναι και κοντά στο να «καταστρέψουν» ένα όνομα και μια ιστορία που με κόπο έχτισε στην ελληνική κοινωνία;
Φοίβος Κλαυδιανός
