Ενδείξεις ότι στο ηλιακό σύστημά μας ενδέχεται να… μην είμαστε μόνοι υποστηρίζει ότι έχει ο επίκουρος καθηγητής Γεωλογίας του ΕΜΠ Ηλίας Χατζηθεοδώρου. Η εκτίμηση του Ελληνα ερευνητή βασίζεται σε ίχνη βιολογικής δραστηριότητας που βρέθηκαν σε έναν βράχο που αποσπάστηκε από τον Αρη πριν από 1,3 δισεκατομμύρια χρόνια και έπεσε στη Γη ως μετεωρίτης το 1911, κοντά στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.
Σύμφωνα με την ελληνοβρετανική έρευνα, στην οποία συμμετείχε ο κ. Χατζηθεοδώρου, μικρόβια θα μπορούσαν να επιβιώσουν σε θερμές περιοχές του υπεδάφους του Κόκκινου Πλανήτη, ωστόσο κάτι τέτοιο είναι ακόμα και σήμερα δύσκολο να αποδειχθεί. Μάλιστα, οι πρώτες ενδείξεις για ύπαρξη ζωής στον προερχόμενο από τον Αρη μετεωρίτη -γνωστού ως Νάκλα- χρονολογούνται στο 1999.
Στην πρόσφατη μελέτη, που δημοσιεύθηκε τον περασμένο μήνα στην επιστημονική επιθεώρηση «Astrobiology», εξετάζεται μια δομή (60-80 χιλιοστών) που μοιάζει με απολίθωμα κυττάρου και βρέθηκε σε θραύσμα του αργιλώδους μετεωρίτη. Σύμφωνα με τον κ. Χατζηθεοδώρου και τους συνεργάτες του από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, ο σχηματισμός δεν φαίνεται να είναι απολιθωμένο κύτταρο, ωστόσο κάποτε περιείχε νερό σε υψηλή θερμοκρασία, ενώ σήμερα πιστεύεται ότι στον Αρη υπάρχει νερό μόνο σε μορφή πάγου στο υπέδαφος και τους πόλους του πλανήτη. Επιπλέον, οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι το νερό της κοιλότητας θερμάνθηκε ως αποτέλεσμα πρόσκρουσης αστεροειδή.
«Η ιδέα ότι η ζωή μπορεί να υπάρχει στο υπέδαφος του Αρη, σε βάθος μερικών μέτρων και ότι αυτό μπορεί να δημιουργείται από την πρόσκρουση ενός μετεωρίτη είναι κάτι που φανταζόμασταν. Τώρα δείχνουμε ότι ισχύει και το πώς ακριβώς συμβαίνει» σημειώνει ο κ. Χατζηθεοδωρίδης.
