Στο Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας «χρεώνεται» η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση του μεσοπρόθεσμου (πενταετούς) προγράμματος για τους εξοπλισμούς και τις προμήθειες αμυντικού υλικού.
Οι προτάσεις των επιτελείων έπρεπε να είχαν υποβληθεί για περαιτέρω επεξεργασία ήδη από την περασμένη εβδομάδα, αλλά η Αεροπορία -που είναι ο κλάδος με τις μεγαλύτερες απαιτήσεις, αφού διαθέτει το πλέον προηγμένο τεχνολογικά υλικό- δεν κατόρθωσε να «πιάσει» τις προθεσμίες.
Πρώτο -και αρκετές ημέρες πριν πλησιάσουν τα χρονικά όρια που είχαν τεθεί- κατέθεσε τις προτάσεις του για το μεσοπρόθεσμο το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού, ενώ ακολούθησε το Γενικό Επιτελείο Στρατού, που εκμεταλλεύτηκε όλον τον χρόνο που είχε διατεθεί.
Πρόδηλη είναι η δυσαρέσκεια της πολιτικής ηγεσίας, η οποία θέλει να κλείσει μέσα στον επόμενο μήνα όλες τις εκκρεμότητες (και όχι μόνο τις εξοπλιστικές), ώστε ο διάδοχος του Δημήτρη Αβραμόπουλου να παραλάβει το υπουργείο με όλες τις διαδικασίες να εξελίσσονται ομαλά.
Η καθυστέρηση του ΓΕΑ, όμως, δημιουργεί προβλήματα που ίσως διαφοροποιήσουν τελείως τους χρόνους για την έγκριση και την υλοποίηση ολόκληρου του μεσοπρόθεσμου προγράμματος. Παράλληλα, δημιουργούνται τα περισσότερα προβλήματα στην έναρξη των προγραμμάτων της Πολεμικής Αεροπορίας, και κυρίως σε αυτά που αφορούν τον εκσυγχρονισμό μαχητικών αεροσκαφών και τις διαδικασίες ανταλλακτικών και υποστηρίξεως, εξαιτίας των οποίων σήμερα αρκετές πολεμικές μοίρες βλέπουν τα περιθώρια και τις διαθεσιμότητες να στενεύουν επικίνδυνα.
Και στους άλλους κλάδους, όμως, τα προβλήματα δεν είναι λίγα, καθώς όλοι πληρώνουν την αδράνεια των προηγούμενων ετών, και κυρίως της περιόδου που υπουργοί ήταν οι κ.κ. Βενιζέλος και Μπεγλίτης, οπότε ουσιαστικά το στράτευμα είχε αφεθεί στην τύχη του. Θα περίμενε, λοιπόν, κανείς ότι τώρα, που χάρη στην πολιτική ηγεσία δίδεται η ευκαιρία να καλυφθούν όσο το δυνατόν περισσότερα κενά, τα επιτελεία θα άρπαζαν την ευκαιρία αυτήν για να «τρέξουν». Κάτι τέτοιο, όμως, δεν το βλέπουμε να γίνεται…
Το πρόβλημα δεν είναι ακόμα οικονομικό, αφού σε επόμενη φάση τα προγράμματα θα αξιολογηθούν, προκειμένου να τεθούν προτεραιότητες και να γίνει η κατανομή τους σε «κωδικούς» του Προϋπολογισμού.
Στο μεταξύ, στις προθέσεις του υπουργείου είναι ο προγραμματισμός των εξοπλισμών να γίνεται σε βάθος 15ετίας και όχι 5ετίας, όπως ισχύει σήμερα. Στην πράξη έχει αποδειχθεί ότι και ο προϋπολογισμός των δαπανών είναι πλέον ορθολογικός, ενώ οι ταχύτητες ανανεώσεως του οπλισμού δεν είναι τέτοιες που να μπορούν να γίνονται σε περιορισμένο χρονικό εύρος.
Θεωρητικά, δηλαδή, τα Γενικά Επιτελεία θα έπρεπε, παράλληλα με τον 5ετή προγραμματισμό που ολοκληρώνουν, να διαμορφώνουν και το 15ετές πρόγραμμά τους, το οποίο στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή είναι πρόγραμμα πλήρους αναμορφώσεως, καθώς θα πρέπει να υποστηρίξει τις απαιτήσεις της αναδιοργανώσεως που επιτέλους υλοποιείται.
