Την περασμένη Τετάρτη, καθώς έπεφτε το σκοτάδι στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, οι κάτοικοι της πόλης θρηνούσαν για τα θύματα του Μαν Χάρον Μονίς, του αυτόκλητου σεΐχη ιρανικής καταγωγής ο οποίος εισέβαλε σε ένα καφέ στο επιχειρηματικό κέντρο της πόλης, κρατώντας επί 16 ώρες πάνω από 25 ομήρους, προσωπικό και πελάτες. Το αποτέλεσμα, μετά και την επέμβαση των ειδικών δυνάμεων, ήταν τρεις νεκροί (ανάμεσά τους ο δράστης), αρκετοί τραυματίες και μια χώρα που ξυπνούσε από τον λήθαργο…
Λίγες ώρες αργότερα, στο βορειοδυτικό Πακιστάν, στα σύνορα με το Αφγανιστάν, έξι Ταλιμπάν-καμικάζι σκαρφάλωναν στον εξωτερικό περίβολο ενός σχολείου όπου φοιτούν τα παιδιά στρατιωτικών. Ακολούθησε σφαγή. Πάνω από 140 οι νεκροί, μαθητές οι περισσότεροι, και δεκάδες οι τραυματίες. Οι Ταλιμπάν σκόρπισαν τον τρόμο σε μια περιοχή που επί χρόνια θεωρείται προπύργιό τους και υπενθύμισαν τη δύναμή τους όχι μόνο στην κεντρική εξουσία στο Ισλαμαμπάντ, αλλά σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Στο Σίδνεϊ, ο δράστης, ένας «μοναχικός λύκος», όπως χαρακτηρίζονται οι εξτρεμιστές που δρουν μόνοι τους, ήταν 49 ετών και γνωστός στην αστυνομία. Είχε κατηγορηθεί, μεταξύ άλλων, ότι ήταν συνεργός στη δολοφονία της πρώην γυναίκας του. Για αυτήν την υπόθεση τελούσε υπό περιοριστικά μέτρα, καθώς επρόκειτο να διεξαχθεί η δίκη του. Είχε στείλει προσβλητικές επιστολές σε γονείς και συγγενείς Αυστραλών που έχουν κατά καιρούς πέσει θύματα τρομοκρατικών ενεργειών ή που σκοτώθηκαν στο Αφγανιστάν, ως μέλη της αυστραλιανής στρατιωτικής αποστολής στη χώρα. Λίγο μετά την εκλογή του Τόνι Αμποτ στην πρωθυπουργία, ο Μαν Χαρόν Μονίς τού έστειλε μια επιστολή στην οποία τον καλούσε σε διάλογο. Οπως ανέφερε στο γράμμα, στόχος του ήταν να αποδείξει ότι «η Αυστραλία και οι Αυστραλοί θα δεχθούν επίθεση» ως αποτέλεσμα της συμμετοχής της χώρας στον πόλεμο του Αφγανιστάν. Οι τοπικοί σιίτες κληρικοί είχαν επανειλημμένα ζητήσει από την ομοσπονδιακή αστυνομία να ερευνήσει το παρελθόν του, καθώς ο ίδιος ισχυριζόταν ότι είναι «αγιατολάχ», δηλαδή ανώτερος κληρικός.
Οι αυστραλιανές Αρχές γνώριζαν… αλλά δεν αξιολόγησαν σωστά. Ισως διότι η Αυστραλία είναι γνωστή ως «τυχερή χώρα», όπως σχολίαζε λίγες ώρες μετά το μακελειό στο καφέ του Σίδνεϊ ο Αυστραλός συγγραφέας Νικ Ανταμς. Μια χώρα με υψηλό βιωτικό επίπεδο, χαμηλούς δείκτες εγκληματικότητας και με «γεωγραφική ανοσία» στα δεινά του κόσμου, Ομως, μόλις 10 ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα, η Αυστραλία έχασε την αθωότητά της… Μια ηλιόλουστη μέρα, τα απόνερα των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου έφτασαν στην ήπειρο της φαινομενικής ειρήνης. Πλέον στο Σίδνεϊ επικρατούν φόβος και ανασφάλεια. Οι αυστραλιανές Αρχές μόλις τον περασμένο Σεπτέμβριο προχώρησαν στη μεγαλύτερη αντιτρομοκρατική επιχείρηση στην ιστορία τους, με πάνω από 800 επιδρομές και έρευνες για πρόσωπα που θεωρούνται υποστηρικτές του Ισλαμικού Κράτους. Η αιματηρή ομηρία στο καφέ θέτει τις κυβερνήσεις προ των ευθυνών τους και, αναπόφευκτα, επαναφέρει στο προσκήνιο το θέμα της μετανάστευσης. Το Σίδνεϊ έχασε λίγο από τον ήλιο του. O Τόρι Τζόνσον, 34 ετών, διευθυντής του Lindt Chocolat Cafe, και η Κατρίνα Ντόσον, η 38χρονη δικηγόρος και μητέρα τριών παιδιών, που σκοτώθηκαν, θα μείνουν στην Ιστορία ως τα θύματα μιας πρωτόγνωρης για τα δεδομένα της χώρας τρομοκρατικής επίθεσης.
Πεσαβάρ: Η κοιλάδα του μίσους
Στην Πεσαβάρ, οι κάτοικοι ήταν συνηθισμένοι στις επιθέσεις των Ταλιμπάν, πολύνεκρες οι περισσότερες. Καμία, όμως, δεν είχε στόχο παιδιά… μόνο παιδιά. Η ομηρία κράτησε έξι ώρες. Πάνω από 500 μαθητές βρίσκονταν στις σχολικές εγκαταστάσεις, όταν εισέβαλαν οι Ταλιμπάν. Πυροβολούσαν τα παιδιά στο κεφάλι… και έμοιαζαν να θέλουν να σκοτώσουν όσο το δυνατόν περισσότερους μαθητές. Οι περισσότεροι από τους νεκρούς είναι ηλικίας 12 έως 16 ετών.
Στην ανακοίνωσή τους, οι Ταλιμπάν ανέφεραν ότι η επίθεση έγινε ως αντίποινα για τις επιχειρήσεις του στρατού στο βόρειο Ουαζιριστάν. Ελάχιστοι στη Δύση γνωρίζουν τη ακριβώς συμβαίνει εκεί, στην περιοχή που βρίσκεται στα σύνορα με το Αφγανιστάν και θεωρείται προπύργιο των Ταλιμπάν. Το περασμένο καλοκαίρι, μετά την επίθεση Ταλιμπάν στο Καράτσι, οι πακιστανικές δυνάμεις με τη συνδρομή αμερικανικών drones εξαπέλυσαν επιθέσεις στο πλαίσιο μιας ευρείας επιχείρησης. Οι νεκροί ήταν δεκάδες. Με καθυστέρηση μηνών, όταν κανείς δεν το περίμενε, οι Ταλιμπάν «απάντησαν» σκοτώνοντας παιδιά… «για να πονέσουν οι εχθροί τους με τον ίδιο τρόπο», όπως ανέφεραν στην ανακοίνωσή τους. Συντετριμμένη δηλώνει η Μαλάλα, στην οποία απονεμήθηκε το Νόμπελ Ειρήνης για το έργο της στην προώθηση της Παιδείας στη χώρα της. Η Μαλάλα είχε τραυματιστεί στο κεφάλι από πυρά των Ταλιμπάν στην κοιλάδα Σαβάτ, γιατί διεκδίκησε το δικαίωμα στην εκπαίδευση… Η ίδια ξέφυγε από το σκοτάδι της τρομοκρατίας που απλώνεται σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Στέλλα Θεοδώρου
