Πίσω από τον Εμπολα κρύβεται το ΔΝΤ. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δεν ευθύνεται μονάχα για τη βουτιά στην κατάθλιψη των λαών στους οποίους επέβαλε τα προγράμματα λιτότητας, για την αύξηση των αυτόχειρων στις χώρες που τα «Μνημόνια» διαδέχονται το ένα το άλλο, για τις κοινωνικές εκρήξεις και το άδειο βλέμμα των νέων του ευρωπαϊκού Nότου και της λατινικής Αμερικής, που παραιτήθηκαν από το όνειρο μιας καλύτερης ζωής. Η παρεμβατική πολιτική του ΔΝΤ σε εθνικές οικονομίες έχει πολύ χειρότερες παράπλευρες απώλειες, όπως υποστηρίζει μια νέα μελέτη με την υπογραφή των πανεπιστημίων Κέμπριτζ και Οξφόρδης. Οι Βρετανοί επιστήμονες υπερθεματίζουν πάνω στις κοινωνιολογικές και οικονομικές αιτίες της ραγδαίας εξάπλωσης του Εμπολα.
Ερευνα
Σύμφωνα με τη βρετανική έρευνα, τα προγράμματα μεταρρυθμίσεων που απαιτεί το ΔΝΤ έχουν επιβραδύνει την ανάπτυξη αποτελεσματικών υπηρεσιών υγείας στη Γουινέα, στη Λιβερία και τη Σιέρα Λεόνε, τις τρεις χώρες που βρίσκονται στο επίκεντρο της επιδημίας, η οποία έχει στοιχίσει μέσα σε έναν χρόνο τη ζωή σε περισσότερους από 7.370 ανθρώπους.
Οι ερευνητές του Τμήματος Κοινωνιολογίας του πανεπιστημίου του Κέμπριτζ, του πανεπιστημίου της Οξφόρδης και της Σχολής Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνο, αφού εξέτασαν τις πολιτικές που εφαρμόστηκαν από το ΔΝΤ πριν από την επιδημία, χρησιμοποιώντας δεδομένα από τα δανειακά προγράμματα που χορηγήθηκαν από τον θεσμό από το 1990 έως το 2014 και ανέλυσαν τα αποτελέσματά τους στη Γουινέα, στη Λιβερία και τη Σιέρα Λεόνε, κατέληξαν ότι «μία από τις κύριες αιτίες της ταχύτητας της διάδοσης της επιδημίας ήταν η αδυναμία των συστημάτων Υγείας στην περιοχή».
Η εξασθένιση των συστημάτων Υγείας οφειλόταν κατά κύριο λόγο στις απαιτήσεις του ΔΝΤ για οικονομικές μεταρρυθμίσεις, για μείωση των δημόσιων δαπανών και των μισθών στον δημόσιο τομέα και για αποκέντρωση των συστημάτων Υγείας. Οπως εκτιμούν ο κοινωνιολόγος του Κέμπριτζ Αλεξάντερ Κεντικελένις και ο Λόρενς Κινγκ, που συνυπογράφουν τη μελέτη. «Το 2013, ακριβώς πριν ξεσπάσει η επιδημία του Εμπολα, οι τρεις χώρες ήταν αντιμέτωπες με τις οικονομικές οδηγίες του ΔΝΤ και καμιά δεν μπόρεσε να αυξήσει τις κοινωνικές δαπάνες της, παρά τις πιεστικές ανάγκες στον τομέα της Υγείας».
