Με τον Κόκκινο Στρατό και τους Συμμάχους να σφίγγουν επικίνδυνα τον κλοιό γύρω από την καταρρέουσα Γερμανία, οι αυτοκτονίες στο Ράιχ εκτινάχθηκαν. Χιλιάδες Γερμανοί προτίμησαν να αυτοκτονήσουν την άνοιξη του 1945, παρά να αιχμαλωτιστούν από τους εχθρούς τους. Ο αριθμός υπολογίζεται κατά προσέγγιση σε 4.000 και παρότι οι περισσότεροι το έκαναν για να αποφύγουν τις «ρωσικές θηριωδίες», πολλά περιστατικά συνέβησαν και σε περιοχές όπου προέλαυναν οι Σύμμαχοι. Μία τέτοια χαρακτηριστική περίπτωση είναι η ομαδική αυτοκτονία των τοπικών αρχόντων της Λειψίας στις 18 Απριλίου του 1945. Εντός του δημαρχείου, οι οικογένειες του δημάρχου και του αντιδημάρχου (πατέρας, μητέρα και κόρη και στις δύο περιπτώσεις) αυτοκτόνησαν καταπίνοντας κάψουλες κυανίου.
Η πιο γνωστή περίπτωση οικογενειακής αυτοκτονίας είναι φυσικά αυτή του υπουργού προπαγάνδας του Γ’ Ράιχ Γιόζεφ Γκέμπελς. Την Πρωτομαγιά του 1945, δύο μέρες μετά την αυτοκτονία του Χίτλερ, η γυναίκα του Γκέμπελς, Μάγδα, σε συνεργασία με τον γιατρό του Φύρερ, χορήγησε ενέσεις μορφίνης στα έξι παιδιά της. Μόλις αυτά έπεσαν αναίσθητα τους έδωσε κυάνιο από το στόμα.
Όταν το ζεύγος Γκέμπελς σιγουρεύτηκε ότι τα παιδιά του ήταν νεκρά, έφυγε από το καταφύγιο, περπάτησε μέχρι τον κήπο της καγκελαρίας. Εκεί αυτοκτόνησαν με πιστόλι. Τα πτώματά τους κάηκαν μερικώς.
Συνολικά, πολλά μέλη του καθεστώτος αυτοκτόνησαν τις τελευταίες μέρες του πολέμου. Συνοπτικά, 8 από του 41 περιφερειακούς επικεφαλής του ναζιστικού κόμματος, 7 από τους 47 ηγέτες των SS και της αστυνομίας, 53 από τους 554 στρατηγούς της Βέρμαχτ, 17 από τους 98 πτεράρχους της Λουφτβάφε και 11 από τους 53 ναυάρχους του πολεμικού ναυτικού του Ράιχ. Τέλος, είναι γεγονός ότι η ναζιστική προπαγάνδα εξώθησε πολλούς στην αυτοκτονία καθώς καλλιέργησε συστηματικά την εικόνα ότι αν η Γερμανία παραδοθεί, οι πολίτες θα αντιμετωπίσουν βασανιστήρια, εκτελέσεις και βιασμούς.
topontiki.gr
