Αμετανόητοι φαίνεται ότι παραμένουν ορισμένοι δημοσκόποι. Δεν διδάχθηκαν, άραγε, από τα πρόσφατα αλλεπάλληλα παθήματά τους ή οι σκοπιμότητες που καλούνται να υπηρετήσουν είναι τόσο ισχυρές;
Ο,τι και αν ισχύει, το σίγουρο είναι ότι η νέα έρευνα της MRB στο πλαίσιο των καθιερωμένων «τάσεων», που δόθηκε στη δημοσιότητα χθες, έγινε δεκτή με σοβαρό προβληματισμό και πολλές επιφυλάξεις. Το ευαίσθητο και λίαν αμφιλεγόμενο σημείο της δεν είναι το προβάδισμα που δίνει στη Ν.Δ., αλλά το γεγονός ότι εμφανίζει τον Κυριάκο Μητσοτακη και ως καταλληλότερο για πρωθυπουργό έναντι του Αλέξη Τσίπρα.
Γιατί αυτό είναι -αν μη τι άλλο- παράξενο; Διότι ουδέποτε έως τώρα εν ενεργεία πρωθυπουργός έχει απολέσει το σχετικό προβάδισμα – τουλάχιστον σε μη εκλογικές, αλλά κανονικές συνθήκες.
Προς τούτο υπάρχει και πάγια επιστημονική εξήγηση, σύμφωνα με την οποία η κοινή γνώμη στις απαντήσεις της επηρεάζεται συνειρμικά από το πρόσωπο που κατέχει κάθε φορά το αξίωμα. Ετσι παρατηρείται διαχρονικά το φαινόμενο να αναδιαμορφώνονται μεν οι συσχετισμοί ως προς την πρόθεση ψήφου, αλλά το στοιχείο της καταλληλότητας για την πρωθυπουργία να είναι το τελευταίο που μεταβάλλεται, ανάλογα με τη γενικότερη δυναμική.
Εν προκειμένω, δεν έχει περάσει άλλωστε και επαρκές χρονικό διάστημα από την εκλογή του κ. Μητσοτάκη στην ηγεσία της Ν.Δ., ενώ και η διαφορά στην πρόθεση ψήφου κινείται σε αναστρέψιμα όρια (3,7%), που δεν δικαιολογούν αυτό το εύρημα ως προς την καταλληλότητα. Δηλαδή, τον κ. Μητσοτάκη στο 28,2% με τον κ. Τσίπρα στο 25,2%. Στην ίδια μέτρηση το ΚΚΕ βρίσκεται στην τρίτη θέση, ενώ η Ενωση Κεντρώων φθάνει έως 5,8%!
Κατόπιν αυτών, μάλλον δεν προκαλεί απορία γιατί η Ν.Δ. εμφανίζεται να προηγείται και στην «ικανότητα διακυβέρνησης» με 27,1% (έναντι 21,9% του ΣΥΡΙΖΑ), μόλις πέντε μήνες από την πανωλεθρία του Σεπτεμβρίου. Αλλωστε, ύστερα από εκείνες τις εκλογές ο διευθύνων σύμβουλος της MRB Δημ. Μαύρος ήταν εκείνος που ταπεινωμένος ζητούσε «συγγνώμη» για την αποτυχία των δημοσκοπήσεων. Να το ξέχασε τόσο γρήγορα ή απλώς εθίστηκε;
