Χαστούκι σε media, δημοσκόπους, σύστημα
Από τον
Νίκο Σταματάκη*
Ιστορική νίκη κατήγαγε ο Ντόναλντ Τραμπ επί των δυνάμεων του κατεστημένου, των αριστερών «κρατιστών», που κυριάρχησαν επί Ομπάμα, και των (σε μεγάλο βαθμό) διεφθαρμένων, όπως απέδειξαν τα WikiLeaks, συνεργών τους στα ΜΜΕ και στις εταιρίες δημοσκοπήσεων. Ο γράφων, φυσικά, έχει δικαίωμα να περηφανεύεται: όχι μόνο προβλέψαμε πολύ έγκαιρα, από τις 18 Ιανουαρίου, τον «επαναστατικό» χαρακτήρα των εκλογών, αλλά με σειρά πρόσφατων άρθρων αναδείξαμε τη διεφθαρμένη σχέση των ΜΜΕ με την Κλίντον αλλά και με τις εταιρίες δημοσκοπήσεων.
Σχολιάσαμε επανειλημμένα την αδυναμία των δημοσκοπήσεων να καταγράψουν την αντισυστημική αγανάκτηση, να μετρήσουν τους ψηφοφόρους που ψηφίζουν για πρώτη φορά και να υπολογίσουν το στοιχείο ντροπής – εκφοβισμού που οδηγούσε πολλούς να μη δηλώνουν την πρόθεση ψήφου ακόμα και στους συζύγους τους. Τα στοιχεία αυτά ήταν γνωστά ευρέως στον κόσμο των δημοσιογράφων και των αναλυτών, μόνο που στη συντριπτική πλειονότητά τους δεν θέλησαν ή δεν τόλμησαν να τα παρουσιάσουν, είτε για ιδεολογικούς λόγους είτε για πολιτικοοικονομικούς ή, τέλος, επειδή οι άνθρωποι αρέσκονται να δρουν και να σκέφτονται εγκλωβισμένοι μέσα σε βολικά «κουτάκια».
«Οι εκλογές έχουν συνέπειες» αρέσκονται να σχολιάζουν οι Αμερικανοί. Αυτές οι εκλογές έχουν πράγματι σαρωτικές συνέπειες, στις ΗΠΑ και παγκοσμίως:
• Ο Ντόναλντ Τραμπ εκλέγεται πανίσχυρος πρόεδρος, με το κόμμα του να ελέγχει τόσο τη Βουλή όσο και τη Γερουσία. Ηδη έχει τη δυνατότητα, από τις πρώτες ημέρες της προεδρίας του, να υποδείξει ανώτατο δικαστή για την κάλυψη της κενής (μίας από τις εννέα) θέσης του Ανώτατου Δικαστηρίου.
• Ο τρόπος της εκλογής του Ντόναλντ Τραμπ, με την αγέρωχη στάση του στο κατεστημένο των Ρεπουμπλικάνων (Μπους, Ρόμνι και πολλοί άλλοι, όπως και οι συνεργάτες τους στα ΜΜΕ, που τώρα περνούν στα πολιτικά «αζήτητα»), τον καθιστά πανίσχυρο στο εσωτερικό της χώρας. Κανείς από τους βουλευτές και γερουσιαστές δεν θα τολμά να του αντισταθεί – εάν φυσικά θέλει να επανεκλεγεί. Τυχόν παρουσία του Τραμπ στο εκλογικό διαμέρισμά του στις επόμενες εκλογές θα τον στέλνει σπίτι του. Πρόκειται για μια εκπληκτική ευκαιρία να επιβληθούν οι εξαγγελίες Τραμπ για όρια στη θητεία βουλευτών και γερουσιαστών!
• Τέλος, δίνεται η ευκαιρία για δραστική περικοπή του «κρατικού παρεμβατισμού» σε πολλούς τομείς, και ειδικά στον χώρο της υγείας. Σε συνδυασμό με την απλοποίηση και περικοπή της φορολογίας, τούτο μπορεί να οδηγήσει σε οικονομική άνθηση παγκοσμίως. Επιτέλους, θα πρέπει οι διάφοροι «κρατιστές» (μεταξύ των οποίων και οι δικοί μας, που ατυχώς κρατούν στα χέρια τους τις τύχες της ελληνικής οικονομίας) να διαβάσουν κανένα βιβλίο, μήπως και μάθουν ότι ο «φιλολαϊκός» και «αριστερίζων» πρόεδρος Τζον Κένεντι δίδαξε σε όλους ότι «η περικοπή των φόρων οδηγεί σε οικονομική ανάπτυξη». Και όχι οι περικοπές των συντάξεων των αδυνάμων σε όρια εξευτελισμού…
Στις διεθνείς σχέσεις παρουσιάζεται μεγάλη ευκαιρία προσέγγισης με τη Ρωσία, γεγονός που πιθανότατα θα επιφέρει συντριπτική ήττα των ισλαμιστών παγκοσμίως και θα οδηγήσει σε ειρήνη, ειδικά στην περιοχή μας, στην ανατολική Μεσόγειο και τη Μ. Ανατολή. Η θέση της Ελλάδας ως ανατολικού συνόρου της Δύσης απέναντι στους ισλαμιστές, αλλά και ως ενεργειακού κόμβου, θα αναβαθμιστεί.
*Ο Νίκος Σταματάκης είναι διδάκτωρ Κοινωνικών Επιστημών, διεθνολόγος και επιχειρηματίας που ζει και εργάζεται στη Ν. Υόρκη
Το πρόβλημα της Ελλάδας
Οπως πάντα, το πρόβλημα της Ελλάδας έχει να κάνει με την ανικανότητα των ηγετών της να εκμεταλλευθούν τέτοιες ευκαιρίες, δρώντας εθνικά και υπερκομματικά.
Ας ελπίσουμε ότι η «σφαλιάρα» της εκλογής Τραμπ θα τους διδάξει να μην είναι «πορωμένοι» ιδεολογικά, να είναι ρεαλιστές και να μην πιστεύουν ότι οι κυβερνήσεις ΗΠΑ και Ε.Ε. θα μας βοηθήσουν επειδή «συμπαθούν το χαμόγελό μας». Αγαπητέ κ. Τσίπρα, αν νομίζατε ότι κάθε προνομιούχος εκπρόσωπος του ελληνικού κατεστημένου, που σας έφερε σε επαφή με το κατεστημένο των ΗΠΑ, θα σας απάλλασσε από την ανάγκη να δείξετε σοβαρότητα στην οικονομική και την εξωτερική πολιτική σας, διαπράξατε τεράστιο σφάλμα! Από τη μία, εγκαταλείψατε την ιδεολογία σας, σύμφωνα με την οποία θα έπρεπε να προσεγγίσετε τον φιλέλληνα σοσιαλιστή Σάντερς, και, από την άλλη, αποδείξατε ότι η εξουσία σάς έχει μαγέψει.
Το πανηγυρικό «ξεβράκωμα» τόσο των δικών σας φαντασιώσεων όσο και των συμβούλων σας -που καθαρά ανήκουν στο διεθνές κατεστημένο της παγκοσμιοποίησης- θα σας αναγκάσει, άραγε, να κάνετε μια βουτιά στον ρεαλισμό και να εγκαταλείψετε τις ανεδαφικές ρητορείες; Τώρα που η επίσκεψη Ομπάμα θα μετατραπεί σε μια ανιαρή ανταλλαγή φιλοφρονήσεων, θα καταλάβετε άραγε ότι οι διεθνείς σχέσεις δεν οικοδομούνται στη βάση των «εφηβικών» έλξεων;
