Νέα θεραπεία με δύο χημικές ουσίες που αναζωογονούν πάλι τα καρδιακά κύτταρα
Ενα βήμα πιο κοντά στη δημιουργία θεραπείας για τη ζημιά που έχει υποστεί η καρδιά έπειτα από έμφραγμα έκαναν ερευνητές στις ΗΠΑ. Ανακάλυψαν χημικές ουσίες οι οποίες στα πειραματόζωα αποκαθιστούν τη βλάβη, δημιουργώντας καρδιακά κύτταρα τα οποία κάνουν τον καρδιακό μυ να χτυπά γρηγορότερα, πιο δυνατά και να λειτουργεί καλύτερα, από οποιαδήποτε άλλα έχουν δημιουργηθεί με τεχνητούς τρόπους έως τώρα.
Η ερευνητική ομάδα του Gladstone Institute του Σαν Φρανσίσκο, με επικεφαλής τον δρ Tamer Mohamed, δοκίμασε περίπου 5.500 διαφορετικές χημικές ουσίες, μέχρι να ανακαλύψει δύο που μπορούν να μετατρέψουν τον κατεστραμμένο καρδιακό ιστό σε υγιή.
Το έμφραγμα, εξηγούν, έχει ως αποτέλεσμα να νεκρώνονται πολλά καρδιακά κύτταρα στον καρδιακό μυ. Σε αυτό το σημείο δημιουργείται ουλώδης ιστός, ο οποίος είναι συνδετικός ιστός και δεν επιτρέπει στην καρδιά να λειτουργήσει κανονικά. Ο οργανισμός δεν μπορεί από μόνος του να διορθώσει τη ζημιά, ενώ οι υπάρχουσες θεραπείες μπορεί να έχουν φέρει σημαντικά αποτελέσματα, ωστόσο μετατρέπουν μόλις το 10% των κυττάρων του ουλώδους ιστού σε υγιή καρδιακά κύτταρα.
Οι ερευνητές του Gladstone Institute όμως πιστεύουν ότι η τεχνική τους θα αυξήσει κατακόρυφα το ποσοστό αυτό και παράλληλα θα δημιουργήσει πιο λειτουργικά καρδιακά κύτταρα.
Με τις δύο χημικές ουσίες που εντόπισαν κατάφεραν να αναζωογονήσουν τους κατεστραμμένους καρδιακούς μυς ποντικών, μετατρέποντας κύτταρα του ουλώδους ιστού σε καρδιακά κύτταρα. «Με την έρευνά μας ανακαλύψαμε ότι, αναστέλλοντας τη λειτουργία δύο βιολογικών μονοπατιών, τα οποία είναι ενεργά κατά τη δημιουργία της καρδιάς στην εμβρυακή περίοδο, βελτιώσαμε την ταχύτητα, την ποιότητα και την ποσότητα των καρδιακών κυττάρων που παράγονται» εξηγεί ο ερευνητής Deepak Srivastava. Οι δύο χημικές ουσίες έχουν τον ρόλο να μπλοκάρουν τη λειτουργία των συγκεκριμένων βιολογικών μονοπατιών.
Στη συνέχεια βελτίωσαν την τεχνική τους εξωθώντας τα νέα κύτταρα να συγχωνευτούν με υγιή προϋπάρχοντα καρδιακά κύτταρα. Επόμενος στόχος των ερευνητών είναι να συνδυάσουν την τεχνική τους με γονιδιακή θεραπεία και να προχωρήσουν σε κλινικές δοκιμές.
