Ηχηρό καμπανάκι χτυπά στην κυβέρνηση το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, με αφορμή των Προϋπολογισμό του 2017. Τον χαρακτηρίζει φοροκεντρικό, καθώς μιλά «για φοροκεντρική λιτότητα», σημειώνει ότι οι αυξήσεις φόρων αποθαρρύνουν την εργασία, αμφισβητεί αν η κυβέρνηση μπορεί να πετύχει τους στόχους για τα πρωτογενή πλεονάσματα, ενώ επισημαίνει ότι η υπερφορολόγηση θα εξακολουθεί να λειτουργεί ιδιαιτέρως στρεβλωτικά.
Πιο συγκεκριμένα, οι συντάκτες της έκθεσης υπογραμμίζουν ότι ο Προϋπολογισμός 2017 έχει βραχυπρόθεσμα υφεσιακές τάσεις μολονότι η υφεσιακή επίπτωση μπορεί να εξουδετερωθεί με την αλλαγή του οικονομικού κλίματος λόγω ολοκλήρωσης των αξιολογήσεων και προσθέτουν ότι τους επόμενους μήνες θα αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία η αναθεώρηση των στόχων για πρωτογενή πλεονάσματα προς τα κάτω και η οριστική «διευθέτηση» του χρέους.
Για το πρωτογενές πλεόνασμα, αφού το χαρακτηρίζουν «κρίσιμο ζήτημα», διατυπώνουν επιφυλάξεις αν η κυβέρνηση μπορεί να επιτύχει τους στόχους. «Ένα εξίσου κρίσιμο ζήτημα είναι και η διατηρησιμότητα των πρωτογενών πλεονασμάτων, αν δηλαδή η ελληνική κυβέρνηση θα μπορεί να επιτυγχάνει πρωτογενή πλεονάσματα σε βάθος χρόνου. Τα στοιχεία πάντως αναδεικνύουν τις δυσκολίες του εγχειρήματος», αναφέρεται χαρακτηριστικά,
Κατηγορούν, δε, την κυβέρνηση ότι «οι αυξήσεις φόρων αποθαρρύνουν την εργασία και την επιχειρηματικότητα (από την πλευρά της προσφοράς) και επομένως θολώνουν τις προοπτικές ανάκαμψης» και συμπληρώνουν ότι η υπερφορολόγηση θα εξακολουθεί να λειτουργεί ιδιαιτέρως στρεβλωτικά στο οικονομικό περιβάλλον. Κάτι τέτοιος σύμφωνα με το Γραφείο Προϋπολογισμού αποτελεί «εμπόδιο στην επίτευξη θετικών ρυθμών ανάπτυξης και τελικά έχει την τάση να προκαλεί μείωση των εσόδων από άμεσους και έμμεσους φόρους τόσο σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη όσο και με τους στόχους που έχουν τεθεί στα πλαίσια των συγκεκριμένων παρεμβάσεων».
Προτείνουν, μάλιστα, να δοθεί προτεραιότητα στη κατεύθυνση της βελτίωσης του φοροεισπρακτικού μηχανισμού και της αντιμετώπισης της παραοικονομίας στο πλαίσιο του ισχύοντος φορολογικού καθεστώτος. «Λόγω της συνέχισης της δημοσιονομικής προσαρμογής, αλλά και του εν γένει στενού δημοσιονομικού πλαισίου που διαμορφώνεται από το 3ο Πρόγραμμα της Ελλάδας, οι δαπάνες του Προϋπολογισμού δεν είναι εφικτό να αυξηθούν, προκειμένου να υπάρξει ουσιαστικότερη στήριξη των πιο αδύναμων κοινωνικών ομάδων. Ως εκ τούτου, η μόνη δυνατότητα της κυβέρνησης στην παρούσα φάση, που δε θα διατάρασσε τη δημοσιονομική ισορροπία, είναι η ανακατανομή δαπανών», τονίζουν επίσης.
Τέλος κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου λέγοντας ότι η ανάκαμψη «μπορεί να αναβληθεί αν δεν εφαρμοσθούν οι μεταρρυθμίσεις του Μνημονίου και αν δεν γίνουν ικανές επενδύσεις τόσο του κράτους (μέσω κοινοτικών προγραμμάτων και χρηματοδοτήσεων) όσο και του ιδιωτικού τομέα».
