«Ταβάνι» τα 1.000 ευρώ για τους εργαζομένους οι οποίοι είναι ηλικίας πάνω από 40, την ώρα που οι εικοσάρηδες δεν λαμβάνουν άνω των 300 €
Mόνο η γενιά των γκριζομάλληδων έχει πιθανότητες να εξασφαλίσει τετραψήφιο καθαρό μισθό στην Ελλάδα της κρίσης και των Μνημονίων. Οι νεότεροι εργαζόμενοι περιορίζονται σε μηνιαίες αποδοχές κάτω από το ψυχολογικό όριο των 1.000 ευρώ, ενώ εικοσάρηδες νεοεισερχόμενοι στην αγορά εργασίας δεν έχουν πιθανότητα να λάβουν πάνω από 300 ευρώ κατά μέσο όρο.
Αυτές οι θλιβερές διαπιστώσεις για τις διακυμάνσεις των μισθών προέρχονται από τις Αναλυτικές Περιοδικές Δηλώσεις (ΑΠΔ) που υποβάλλονται στον ΕΦΚΑ και εμφανίζουν το επίπεδο αμοιβών αλλά και τις μορφές εργασίας (πλήρης ή μερική απασχόληση, εκ περιτροπής εργασίας, ωρομίσθιο κ.λπ.).
Απογοητευτικά είναι τα στατιστικά στοιχεία τόσο για τους νέους, καθώς φαίνεται ότι ο μισθός συμβαδίζει με την ηλικία. Ετσι οι νεότεροι εργαζόμενοι, ηλικίας έως 19 ετών, έχουν μέση αμοιβή ύψους 264,88 ευρώ (ή 315,34 ευρώ μεικτά). Προ κρίσης, οι νέοι εισέπρατταν 548 ευρώ μεικτά (κατά μέσο όρο), κάτι που σημαίνει ότι από τότε έως σήμερα έχουν χάσει το 42% του μισθού τους.
Ιδιες απώλειες (42%) έχουν και οι νέοι υπάλληλοι ηλικίας 20-24 ετών, καθώς ο μέσος μισθός τους φτάνει στα 454 ευρώ μεικτά ή στα 381 ευρώ καθαρά.
Αρνητικά είναι τα στοιχεία και για εκείνους που ανήκουν στην ομάδα των τριαντάρηδων και των σαραντάρηδων, καθώς το ηλικιακό γκρουπ των έως 29 ετών αμείβεται με 509 ευρώ καθαρά, μισθός που υπολείπεται κατά 36,49% του αντίστοιχου που ίσχυε τον Δεκέμβριο του 2009.
Για τις ηλικίες 30-34 ετών, ο μέσος μισθός ανέρχεται στα 785,82 ευρώ μεικτά (660 ευρώ καθαρά), έναντι 1.146 ευρώ μεικτά τον Δεκέμβριο του 2009.
Στα 796 ευρώ καθαρά «σκαρφαλώνει» ο μέσος μισθός για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους ηλικίας 35-39 ετών. Οσο για τους σαραντάρηδες, είχαν το 2009 μέσες μεικτές αποδοχές της τάξεως των 1.422 ευρώ, ενώ πλέον ο μισθός τους πλησιάζει τα 1.000 ευρώ, μετρώντας τις μικρότερες -σχετικά- περικοπές σε σύγκριση με τους νεότερους. Υπενθυμίζεται ότι στη μερική απασχόληση ο μέσος μισθός ανέρχεται σε 394,81 ευρώ.
Τυχερά τα στελέχη
Σαφώς καλύτερα είναι τα δεδομένα για τα διοικητικά στελέχη, καθώς οι μεγάλες εταιρίες στρέφονται σε συγκρατημένες αυξήσεις βασικών μισθών, δίνοντας την ίδια στιγμή μεγαλύτερη έμφαση στα μακροπρόθεσμα μπόνους (συνδυασμένα με στόχους).
Στην ετήσια έρευνα αμοιβών και παροχών της MERCER που πραγματοποιήθηκε σε 168 κορυφαίους εργοδότες στην Ελλάδα, καταγράφεται η τάση χορήγησης παροχών σε είδος στα στελέχη τους, πέραν το βασικών χρηματικών αποδοχών. Τα τελευταία χρόνια τα μπόνους βρίσκονται στη δίνη του κυκλώνα αναφορικά με τις φορολογικές επιβαρύνσεις που πλέον τα επηρεάζουν, ενώ πολλές εταιρίες έχουν ήδη προχωρήσει σε αναμόρφωση της πολιτικής των εταιρικών αυτοκινήτων, δίνοντας μεγαλύτερη ευελιξία επιλογών στους δικαιούχους (αυτοκίνητο χαμηλότερου κυβισμού, επίδομα αυτοκινήτου και επέκταση χρόνου μίσθωσης).
Πάντως, μία στις τρεις εταιρίες δηλώνει ότι θα προχωρήσει σε προσλήψεις μέσα στο 2017, συνδυασμένες με μικρές αυξήσεις (κατά 1,7%), κάτι που είναι εξαιρετικά σημαντικό, εάν αναλογιστούμε ότι η χώρα μας περνά μία από τις βαθύτερες υφεσιακές πορείες με capital controls, έλλειψη χρηματοδότησης και ένα εξαιρετικά αντιαναπτυξιακό πλαίσιο φορολογίας.
Δυσκολίες στην καταβολή των αποδοχών, παρά τις χαμηλές αμοιβές!
Παρά τις χαμηλές αμοιβές στον ιδιωτικό τομέα, μία στις τρεις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (33,8%) δυσκολεύτηκε φέτος να καταβάλει τους μισθούς στους εργαζομένους.
Το στοιχείο αυτό προκύπτει από την έρευνα του Ινστιτούτου της ΓΣΕΒΕΕ και αναδεικνύει το πρόβλημα ρευστότητας, το οποίο συνεχίζει να αντιμετωπίζει ένας σημαντικός αριθμός επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην ελληνική αγορά. Από την ανάλυση της έρευνας προκύπτει ότι το ποσοστό αυτό είναι μειωμένο συγκριτικά με το 39,3% που καταγράφηκε τον Φεβρουάριο του 2017 ή το 41,2% τον περσινό Ιούλιο. Παρά την τάση μείωσης του φαινομένου, όμως, το ποσοστό παραμένει σε υψηλά επίπεδα και αποτελεί εστία προβληματισμού.
Από τα υπόλοιπα στοιχεία της έρευνας ξεχωρίζει το ότι το 42,7% από τις 1.006 επιχειρήσεις που συμμετείχαν σε αυτή, δήλωσε ότι απασχολεί εργαζομένους με ευέλικτες μορφές εργασίας.
Μάλιστα, σε ποσοστό 36,4% οι ερωτηθέντες απάντησαν ότι κατά το τελευταίο εξάμηνο αναγκάστηκαν είτε να μειώσουν περιστασιακά ώρες είτε ημέρες εργασίας από το προσωπικό τους. Πριν από 12 μήνες το ποσοστό για το ίδιο ερώτημα βρισκόταν στο 33,7%. Αρα διαπιστώνεται αύξησή του κατά 2,7 ποσοστιαίες μονάδες, γεγονός που δείχνει ότι η μερική απασχόληση και η εκ περιτροπής εργασία έχουν αποκτήσει σημαντικό «χώρο» στο ελληνικό επιχειρείν.
Στα θετικά της έρευνας καταγράφεται το στοιχείο ότι κατά το εξάμηνο Φεβρουαρίου – Ιουλίου του τρέχοντος έτους υποχώρησε στο 25% το ποσοστό των επιχειρήσεων που αναγκάστηκαν να προβούν σε μείωση μισθού (από 31,8% ένα εξάμηνο νωρίτερα).
Πάντως, η πρόβλεψη για το επόμενο εξάμηνο δείχνει ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις παραμένουν επιφυλακτικές ως προς το σκέλος της ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας.
Γι’ αυτό στην έρευνα αποτυπώνεται ότι το 18,6% των επιχειρήσεων παραδέχεται ότι εντός των επόμενων έξι μηνών θα αναγκαστεί να μειώσει τους μισθούς ή τις ώρες εργασίας των υπαλλήλων.
