Ο Σπύρος Χατζηαγγελάκης μιλάει για το έργο «Σεξ Λεξικόν», την τηλεόραση και τη ΘεσσαλονίκηΑπό την
Ελένη Σκάρπου
Θα περίμενε κανείς να δει στη σκηνή κάτι τολμηρό και προκλητικό, αλλά ο τίτλος αυτής της παράστασης δεν αντιπροσωπεύει το ύφος της. Η παράσταση «Σεξ Λεξικόν – Η επιστήμη του έρωτα», σε σενάριο γραμμένο από τον Σπύρο Μιχαλόπουλο, που σκηνοθετεί η Αγγελίτα Τσούγκου, αφορά εκείνο το παλαιομοδίτικο λεξικό του σεξ σύμφωνα με το οποίο οι άντρες δεν πρέπει να συνάπτουν περιστασιακές ερωτικές σχέσεις με άγνωστες κοπέλες, ενώ οι γυναίκες πρέπει να αποφεύγουν τα νυχτερινά κλαμπ με τα τζουκ μποξ, τη σεξ ατμόσφαιρα και τον χαμηλό φωτισμό.
Μας έρχεται για δύο παραστάσεις στις 20 και τις 21 Απριλίου στο θέατρο Αθήναιον και θα μας μεταφέρει στην Ελλάδα του 1978, όπου δύο ερωτευμένοι νέοι σχεδιάζουν την πρώτη τους φορά, ανάμεσα σε συστολές, κοινωνικές προκαταλήψεις, ηθικά διλήμματα και διαφορετικές απόψεις. Στο σανίδι ενσαρκώνουν αυτούς τους δύο τρυφερούς και αγνούς ρόλους ο Σπύρος Χατζηαγγελάκης και η Φωτεινή Αθερίδου. Ο Τάκης και η Κάτια λοιπόν θα μας πείσουν ότι ο έρωτας δεν είναι χυδαίος και η ολοκλήρωσή του δεν μπορεί να βλάψει κανέναν, σε καμία εποχή, σε καμία χώρα.
Οι 17χρονοι
«Το έργο αφορά δύο ερωτευμένους 17χρονους και αποτελεί μια πολύ ρομαντική κωμωδία… τίμια και ειλικρινή, η οποία πέρασε από πολλούς αυτοσχεδιασμούς για να πλησιάσουμε με τη Φωτεινή και την εποχή και την ηλικία -θέλω να ελπίζω- πετυχημένα. Ηταν ένα πάρε δώσε δικό μας, ώστε η πρώτη φορά και η αντιμετώπισή της να είναι έτσι όπως συμβαίνει. Μπορεί ο Τάκης να είναι μακριά από μένα σαν προσωπικότητα, αλλά τα συναισθήματα είναι ίδια. Η παράσταση δεν είναι προσβλητική, είναι ευαίσθητη και από τον Οκτώβριο που το παίζουν στην Αθήνα έχουμε δει στο κοινό από 15χρονους μέχρι και γιαγιάδες. Εδώ βρίσκει κανείς τον τρόπο του, γελά και ταυτίζεται με διαφορετικό κομμάτι της παράστασης» αναφέρει ο ηθοποιός Σπύρος Χατζηαγγελάκης, που δεν κουράστηκε να υποδύεται τον Τάκη, έχοντας αναπτύξει μια ωραία σχέση με τη συμπρωταγωνίστριά του, αλλά και με τον ίδιο τον ρόλο του.
«Πρόκειται για μια επιστροφή στην αγνή και απλή πραγματικότητα. Οσο κι αν εξελίσσεται η κοινωνία, η αγάπη, η χημεία και η ειλικρινής επικοινωνία θα είναι πάντα το ζητούμενο και το στοίχημα. Το θέατρο αντιμετωπίζει τίμια αυτό το ζήτημα και μπορεί να πηγαίνει παράλληλα με την εποχή, αλλά και μπροστά από την εποχή του» επισημαίνει ο ίδιος, τον οποίο η φετινή τηλεοπτική σεζόν βρήκε στη σειρά «Μην αρχίζεις τη μουρμούρα», που του χάρισε μια πρωτόγνωρη εμπειρία αλλά δεν του πήρε τίποτε από την ουσία και την ψυχή του.
«Nα μην προσβάλλει»
«Οι αξίες παραμένουν ίδιες. Δεν έχω διαστρεβλωθεί από την τηλεόραση. Η έκθεση είναι πολύ μεγάλη και οι τηλεθεατές έχουν απαιτήσεις από τη ζωή σου. Εσύ πρέπει να είσαι εκεί για να επαναφέρεις το μυαλό σου στα ίσα του. Αλλωστε μας αρέσει να κοιτάμε μέσα από την κλειδαρότρυπα. Σκέφτομαι σίγουρα ότι δεν θα έπαιζα άκριτα οπουδήποτε. Θα πρέπει για μένα να υπάρχει καλλιτεχνικό ενδιαφέρον και να μην προσβάλλει το τηλεοπτικό προϊόν την ηθική των ανθρώπων. Θέλω να υπάρχει ποιότητα και αυτό στο οποίο συμμετέχω να ψυχαγωγεί χωρίς να είναι φτηνό» εξηγεί ο νεαρός ηθοποιός, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ορεστιάδα κάνοντας όμως τα πρώτα του βήματα στη Θεσσαλονίκη.
«Και μόνο που επιστρέφω στη Θεσσαλονίκη, έστω και για δύο μέρες, νιώθω πολύ όμορφα. Είναι ένα στοίχημα για μένα. Θέλω να πάει καλά και να κάνω τα πράγματα που έκανα παλιά… Να πάω βόλτα στην παραλία, να φάω καλά, να δω τους κολλητούς μου. Μου λείπει η Θεσσαλονίκη, όμως μ’ αρέσει και η Αθήνα. Στην Αθήνα έκανα πάνω από έξι μήνες να προσαρμοστώ και κατάφερα τελικά να επιβάλω τους δικούς μου ρυθμούς» εξομολογείται ο Σπύρος Χατζηαγγελάκης, που ετοιμάζει μαζί με τη θεατρική ομάδα του από τα παλιά C for Circus ένα δημοτικό παραμύθι, «Το δαχτυλίδι της μάνας», για να παιχτεί στο Γκάζι στις αρχές του καλοκαιριού.
