Καλλιεργητής στην Αταλάντη βρήκε κορμό Κούρου, ενώ οι αρχαιολόγοι έχουν εντοπίσει έως τώρα άλλους τρειςΑπό τη
Γιώτα Βαζούρα
Oύτε ένας ούτε δύο, αλλά τέσσερις κορμοί Κούρων ήρθαν στο φως κατά τη διάρκεια ανασκαφικής έρευνας που διεξήγαγε η Εφορεία Αρχαιοτήτων Φθιώτιδας και Ευρυτανίας στην περιοχή της Αταλάντης. Πρόκειται για πώρινα αρχαϊκά και όχι μαρμάρινα αγάλματα, τα οποία συνοδεύονταν από ένα τμήμα μιας βάσης αγάλματος.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού, η οποία έφτασε στα δημοσιογραφικά γραφεία μία ημέρα αφότου η είδηση είχε δημοσιευτεί στον τοπικό Τύπο, η αρχαιολογική έρευνα άρχισε με αφορμή την υπόδειξη της θέσης από έναν ιδιοκτήτη αγροτεμαχίου. Εκείνος, κατά τη διάρκεια των αγροτικών εργασιών εντόπισε έναν πώρινο κορμό γυμνού ανδρικού αγάλματος αρχαϊκών χρόνων και ειδοποίησε αμέσως την Αρχαιολογική Υπηρεσία.
Μετά τη μεταφορά του γλυπτού στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αταλάντης, η προϊσταμένη της τοπικής Εφορείας Αρχαιοτήτων Ε. Καράτζαλη ανέθεσε στην αρχαιολόγο Μαρία Παπαγεωργίου τη διεξαγωγή δοκιμαστικών τομών στον αγρό, κατά τη διάρκεια των οποίων αποκαλύφτηκαν άλλα τρία πώρινα γλυπτά αρχαϊκών χρόνων. Στην πρώτη δοκιμαστική τομή στο βόρειο τμήμα του αγροτεμαχίου εντοπίστηκε πώρινο γλυπτό των αρχαϊκών χρόνων, ύψους 1.22 μ, το οποίο σώζεται από την κεφαλή έως το ύψος των μηρών και παριστάνει όρθια γενειοφόρο μορφή νεαρού άνδρα με προτεταμένο το αριστερό σκέλος.
Μαζί με αυτό οι αρχαιολόγοι αποκάλυψαν και το τμήμα κάτω κορμού μικρότερου πώρινου αναγλύφου με μια γυμνή ανδρική μορφή, ύψους 0,82 μέτρων. Μάλιστα, την περασμένη Παρασκευή, κατά τη διάρκεια της προγραμματισμένης ανασκαφικής έρευνας, ήρθε στο φως ακόμη ένας Κούρος σε φυσικό μέγεθος, ύψους 0,95 μέτρων, που σώζεται από το ύψος του λαιμού ως τους μηρούς, απεικονίζει έναν γυμνό νέο με ελαφρά προτεταμένο το αριστερό σκέλος και διατηρείται σε καλή κατάσταση.
Εκείνο που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι ότι οι μέχρι τώρα έρευνες έχουν γίνει σε ένα μικρό τμήμα του αγρού. Χαρακτηριστικό είναι ότι, εκτός από τα αγάλματα, εντοπίστηκε ένα οργανωμένο νεκροταφείο, στο οποίο μέχρι στιγμής διερευνήθηκαν επτά τάφοι που έχουν χρησιμοποιηθεί από τον 5ο αι. π.Χ. έως τον 2ο αι. π.Χ. και το οποίο με μια πρώτη εκτίμηση ταυτίζεται με το αρχαίο νεκροταφείο της Οπούντας.
