Εμβριθής ανάλυση, αλλά κανένα όνομα στον απολογισμό της Κουμουνδούρου για την τετραετή διακυβέρνηση της χώραςΡεπορτάζ
Γιώργος Χατζηδημητρίου
Το κείμενο του απολογισμού για τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο 2015-2019, που εγκρίθηκε εφτά μήνες μετά το δυσμενές εκλογικό αποτέλεσμα της 7ης Ιουλίου, επιχειρεί μια ανατομία της ήττας. Ταυτόχρονα, σύμφωνα με αρμόδια κομματικά στελέχη, συνιστά έναν «μπούσουλα για το μέλλον». Περιέχει όμως και μια ευθεία βολή κατά του προέδρου του κόμματος Αλέξη Τσίπρα, στον οποίον χρεώνει την τριπλή εκλογική ήττα των προηγούμενων διαδοχικών εκλογών.
Με αρκετές δόσεις αυτοκριτικής, που αναφέρονται κυρίως σε άστοχες πολιτικές επιλογές, αποφεύγοντας ωστόσο τις αναφορές στα πρόσωπα που τις εισηγήθηκαν, αναγνωρίζεται στο κείμενο ότι μερικές από τις βασικές αιτίες της εκλογικής και της πολιτικής υποχώρησης ήταν η καθυστέρηση μέτρων για τη φορολογική ελάφρυνση της μεσαίας τάξης και των ασθενέστερων πολιτών, η υποτίμηση της αντοχής των συντηρητικών αναχωμάτων στη Δημόσια Διοίκηση, η παροιμιώδης άγνοια για τις αντοχές του κόσμου, οι ασταθείς χειρισμοί στο τοπίο των μέσων ενημέρωσης, που οδήγησαν σε ένα ασυνάρτητο και εχθρικό περιβάλλον, η αδυναμία αναδιάταξης του χρηματοπιστωτικού συστήματος και των χρεοκοπημένων τραπεζών. Στο κεφάλαιο αυτό δεν λείπουν οι αυτοκριτικοί τόνοι για τους ερασιτεχνικούς χειρισμούς στις τραγωδίες στη Μάνδρα και λίγο μετά στο Μάτι Αττικής, που αποκάλυψαν την τραγική απουσία κεντρικού σχεδιασμού.
Ο απολογισμός, που εκτείνεται σε 84 σελίδες, συντάχθηκε από τα πολύπειρα στελέχη Αριστείδη Μπαλτά, Γιάννη Δραγασάκη και Θοδωρή Δρίτσα και, όπως σημειώνει ένας από αυτούς στη «δημοκρατία», «δεν ωραιοποιεί, αλλά ούτε και οδηγεί σε αυτομαστίγωση». Ο ίδιος προσθέτει ότι θα επέλθουν τις επόμενες ημέρες κάποιες ακόμα «παρεμβάσεις» και αφού εμπλουτιστεί μέσα από ευρύ διάλογο στην Κεντρική Επιτροπή το ερχόμενο Σαββατοκύριακο, θα αποτελέσει ένα από τα κείμενα συζήτησης κατά τον προσυνεδριακό διάλογο στις οργανώσεις μελών του ΣΥΡΙΖΑ.
«Οι μόνοι»
«Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί τη μόνη πολιτική δύναμη που προχωρά σε πλήρη αποτίμηση της κυβερνητικής του θητείας, συζητώντας ανοιχτά και δημοκρατικά τα επιτεύγματα, τις ιστορικές κατακτήσεις αλλά με ειλικρίνεια και τις όποιες παραλείψεις ή αστοχίες» σχολιάζουν κομματικές πηγές. Προσθέτουν, δε, ότι «αφεαυτής η όλη προσπάθεια καταγραφής και δημοσιοποίησης των κυβερνητικών πεπραγμένων συνιστά αυτόχρημα ένδειξη πολιτικού θάρρους».
Να σημειωθεί ότι η εισήγηση των τριών δεν περιλαμβάνει μόνο την περίοδο της διακυβέρνησης, αλλά αρχίζει από το 2012, την εποχή της κυριαρχίας Σαμαρά, ο οποίος, όπως τονίζουν στην Κουμουνδούρου, «παράτησε στη μέση το δεύτερο Μνημόνιο και μας άφησε λίγον καιρό μετά με άδεια ταμεία».
Ηταν εκείνη, όπως αναφέρουν, μια σημαδιακή χρονιά για τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς τότε βρέθηκε πρώτη φορά στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Εκτενής αναφορά γίνεται στη σκοπιμότητα του δημοψηφίσματος το θέρος του 2015, το οποίο, κατά τους συντάκτες, οδήγησε σε μια συμφωνία ευνοϊκότερη από τις προτάσεις Γιούνκερ. Στο κείμενο αποδίδεται ειδικό βάρος στο διάστημα που ο ΣΥΡΙΖΑ κλήθηκε να προετοιμαστεί προκειμένου να αναλάβει την εξουσία, στην πρώτη εκλογική νίκη, στο πρώτο εξάμηνο της οδυνηρής διαπραγμάτευσης με τους δανειστές, στο δημοψήφισμα, στον επαχθή συμβιβασμό που ακολούθησε εκείνο το μακρόσυρτο καλοκαίρι που η χώρα «φλερτάριζε» με την άβυσσο, στη διάσπαση του Αυγούστου του 2015, όταν αποχώρησε η «αριστερή πτέρυγα» του κόμματος, στη δεύτερη εκλογική νίκη, στις δύο κυβερνητικές συνεργασίες με τους Ανεξάρτητους Ελληνες, στην κυβερνητική πορεία και στην εφαρμογή μιας μνημονιακής πολιτικής που ακολούθησε ευπειθώς και με συνέπεια ο ΣΥΡΙΖΑ τα επόμενα χρόνια, έως τον Αύγουστο του 2018.
Κυρίαρχο στοιχείο στην αυτοκριτική αναδεικνύεται η διαπίστωση ότι, στην προσπάθειά του να… σώσει τη χώρα, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν έτοιμος να κυβερνήσει. Εγκλωβίστηκε όθεν σε ριζικές αντιφάσεις, οι οποίες οφείλονταν σε μια επιπόλαιη ανάγνωση των διεθνών συσχετισμών. Είναι πολύ σημαντικό να ειπωθεί ότι οι συντάκτες του απολογισμού αναγνωρίζουν πως από το 2014 και εντεύθεν το κόμμα πέρασε στις περιοχές της ανυπαρξίας.
Τα περισσότερα στελέχη, όπως παραδέχονται, μετακόμισαν στο κράτος σε θέσεις δημόσιας ευθύνης, με αποτέλεσμα να αποψιλωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ και να χρειάζεται σήμερα το κόμμα να ανασυντεθεί από την αρχή.
