Σε αυτές τις κρίσιμες ώρες οι λιμενικοί της Λέσβου, ξεπερνώντας τα όριά τους, φυλάνε ως κόρη οφθαλμού τα θαλάσσια σύνορά μαςΡεπορτάζ
Δ. Παπαγεωργίου
Για να μπορούν οι πολιτικοί της χώρας να διαμηνύουν στο εξωτερικό ότι «ο εκβιασμός της Τουρκίας δεν πέρασε» ούτε στον Εβρο αλλά ούτε και στο Αιγαίο, εκατοντάδες άνδρες του Λιμενικού Σώματος έχουν τις τελευταίες ημέρες υπερβεί τα προσωπικά τους όρια.
Ατελείωτες ώρες υπηρεσίας, ελάχιστες ώρες ξεκούρασης και μηδενικός προσωπικός χρόνος, με μέσα που μόνον επαρκή δεν μπορούν να χαρακτηριστούν. Από βάρδια σε βάρδια, χωρίς κανείς να παραπονείται, χωρίς κανείς να δηλώνει «άρρωστος» για να ξεκουραστεί, αφού οι πάντες γνωρίζουν ότι οι ώρες είναι κρίσιμες και η εκπλήρωση του καθήκοντός τους απαραίτητη για την εθνική μας ασφάλεια. Ταυτόχρονα, όμως, εμφανώς ανακουφισμένοι που μπορούν επιτέλους να κάνουν τη δουλειά τους όπως ξέρουν για την υπεράσπιση των συνόρων μας.
«Είμαστε στα όριά μας, αλλά έχουμε μάθει να δουλεύουμε έτσι και οι συνθήκες απαιτούν να συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε τα σύνορα της χώρας μας για όσο καιρό χρειαστεί. Ξέρουμε πώς να το κάνουμε, μπορούμε να το κάνουμε» δηλώνει στη «δημοκρατία» ο Φώτης Γαρουφαλιάς, πρόεδρος των λιμενικών της Λέσβου.
Εξαντλημένοι
Και, όταν οι ακρίτες μιλούν για όρια, το εννοούν, καθώς οι ίδιοι οι κάτοικοι περιγράφουν τους ανθρώπους του Λιμενικού σαν φαντάσματα όταν τους βλέπουν να κινούνται στην πόλη σαφώς εξαντλημένοι από τις πολύωρες υπηρεσίες τους τόσο πάνω στα σκάφη τους όσο και σε άλλες υπηρεσίες, όπως η φύλαξη του αρματαγωγού το οποίο βρίσκεται σχεδόν μία εβδομάδα στο λιμάνι της Μυτιλήνης, δημιουργώντας επιπρόσθετη φόρτιση. Περιγράφονται ακόμη περιπτώσεις οικογενειών όπου τόσο ο άνδρας όσο και η γυναίκα ανήκουν στο Λιμενικό και είναι εδώ και καιρό σε επιφυλακή, κάτι που σημαίνει ότι είναι αναγκασμένοι να αφήσουν τα παιδιά τους στη… γειτονιά για να τα προσέχει.
Έπειτα από πέντε χρόνια διαφορετικής πολιτικής, πάντως, οι Ελληνες λιμενικοί ήταν έτοιμοι να εφαρμόσουν τις εντολές που έλαβαν σε αυτό που περιγράφουν ως «πόλεμο» πάνω στη γραμμή των θαλάσσιων συνόρων. Τα τουρκικά σκάφη δεν έμειναν απλά αμέτοχα όταν οι βάρκες με τους λαθρομετανάστες ξεκίνησαν να έρχονται προς τα ελληνικά νησιά, αλλά, αντιθέτως, «βγήκαν μπροστά» προκειμένου να διασφαλίσουν τη μετάβασή τους εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων. Αυτή τη μάχη οι Ελληνες λιμενικοί την κέρδισαν ενάντια στους «ατζαμήδες» -όπως χαρακτηρίζονται συνήθως από τους λιμενικούς- Τούρκους, με αποτέλεσμα οι ροές να έχουν μειωθεί εντυπωσιακά.
Οι Ελληνες λιμενικοί απέδειξαν ότι, όταν υπάρχει η πολιτική βούληση, έχουν τη γνώση να το κάνουν ακόμη και με μέσα ελλιπή. Χαρακτηριστικό είναι ότι μπουφάν στους λιμενικούς -ένα είδος πρώτης ανάγκης για αυτούς που περιπολούν στη θάλασσα, στο οποίο υπάρχει έλλειψη- θα αγοραστούν από την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου με πρωτοβουλία του Κ. Μουτζούρη, προκειμένου να μπορέσουν να τα έχουν όσο το δυνατόν συντομότερα.
Το ίδιο δύσκολη όμως είναι η κατάσταση και για τους αστυνομικούς του νησιού, οι οποίοι καλούνται να λειτουργήσουν σε πλαίσιο που σε έναν βαθμό έχει διαμορφωθεί και από την «ατυχή» απόφαση της κυβέρνησης να επιχειρήσει, μέσω «σοκ και δέους», να επιβάλει τη λύση των κλειστών δομών, προκαλώντας τις τοπικές αντιδράσεις που όλοι παρακολουθήσαμε.
Επιπρόσθετα, πρέπει να διαχειριστούν το «έκτρωμα» του καμπ στη Μόρια με 27.000 μετανάστες -ανάμεσα στους οποίους είναι σαφές ότι βρίσκεται κάθε καρυδιάς καρύδι, συμπεριλαμβανομένων πρακτόρων ξένων δυνάμεων αλλά και τζιχαντιστών-, αλλά και την αντιπαλότητα μεταξύ κατοίκων και ΜΚΟ – «αλληλέγγυων», κάποιοι εκ των οποίων έχουν σαφείς αναφορές στα «Εξάρχεια» και μεταφέρουν «συμπεριφορές» στο νησί. Οι εστίες αναταραχής είναι πολλές και οι άνθρωποι που πρέπει να τις διαχειριστούν συγκεκριμένοι. «Oι αστυνομικές δυνάμεις που είχαν προβλεφθεί για 25.000 κόσμο πρέπει να επαρκούν για 55.000 και είναι σαφές ότι δεν υπάρχουν τα απαραίτητα μέσα» τονίζει στη «δημοκρατία» ο Βασίλης Ροδόπουλος, πρόεδρος των αστυνομικών υπαλλήλων της Λέσβου.
