Οι μοναδικοί αληθινοί επενδυτές στην Ελλάδα είναι οι Ελληνες. Δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά. Η πατρίδα είναι το σπίτι τους και δεν μπορούν να την αντιμετωπίσουν σαν πλιατσικολόγοι. Μόνο στα πολύ ψηλά δώματα της ψευδεπίγραφης ελίτ επικρατούν τέτοιες νοοτροπίες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα σπουδαίων επενδυτών είναι οι Ελληνες ομολογιούχοι. Μετέτρεψαν το υστέρημα μιας ολόκληρης ζωής σε τίτλους που μοίραζε το ελληνικό κράτος και με αυτόν τον τρόπο αιμοδότησαν έναν μηχανισμό τον οποίο κατέστρεψαν οι αδίστακτοι διαχειριστές του.
Με το PSI και το περιβόητο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, οι Ελληνες ομολογιούχοι είδαν τα χρήματά τους να γίνονται καπνός και δικαίως ένιωσαν εξαπατημένοι και «αδειασμένοι» από μία σειρά πολιτικών, τους οποίους πίστεψαν και ψήφισαν.
Ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, που διετέλεσε και υπουργός Οικονομικών (βασικός αυτουργός του «κουρέματος»), είχε πολλάκις υποσχεθεί ειδική μέριμνα για τους Ελληνες ομολογιούχους. Ουδέν έπραξε. Σαφέστατη εξαγγελία για ευνοϊκή ρύθμιση του ζητήματος προς όφελος των μικροομολογιούχων είχε κάνει ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, παρουσιάζοντας τα σχέδιά του για την ανάκαμψη της οικονομίας στο Ζάππειο 3. Είπε χαρακτηριστικά: «Ακόμα για τους ομολογιούχους που έχασαν αποταμιεύσεις μιας ζωής με το “κούρεμα?: Πρέπει να αποζημιωθούν! Δεν θα μιλήσουμε τώρα γι’ αυτό. Αλλά υπάρχει τρόπος να γίνει».
Οι άνθρωποι που έχασαν τα πάντα εν μια νυκτί δεν έχουν δει ακόμα κάποια εξαγγελία να υλοποιείται. Οι απώλειές τους είναι απολύτως μετρήσιμες, ενώ τα λόγια που τους απηύθυναν οι πολιτικοί ταγοί ήταν «έπεα πτερόεντα».
Από την άλλη, τα ξένα κερδοσκοπικά funds, τα μεγάλα κεφάλαια που αρνήθηκαν να συμμετέχουν στο «κούρεμα» των ομολόγων, πληρώθηκαν μέχρι το τελευταίο σεντ με απόφαση της κυβέρνησης Παπαδήμου, αποδεικνύοντας ότι τα δύο μέτρα και τα δύο σταθμά ισχύουν. Ακόμα και στις περιπτώσεις όπου ναι μεν λεφτά δεν υπάρχουν για τους αδυνάτους, αλλά βρίσκονται για τους ισχυρούς!
Οι άνθρωποι που αποδοκίμασαν προχθές τον κ. Βενιζέλο δεν είναι «ακραίοι», «τραμπούκοι» ή «τρομοκράτες». Είναι απλοί, προδομένοι νοικοκύρηδες που ζητούν το δίκιο τους.
