Οι επιθετικές ενέργειες της Ουκρανίας εκτός Μαύρης Θάλασσας στο Αιγαίο, στο Ιόνιο και ευρύτερα στη Μεσόγειο λίγο απέχουν από το να ανοίξουν νέο κεφάλαιο στη διεθνή τρομοκρατία
Το σοβαρό και επικίνδυνο περιστατικό με το ουκρανικό οπλισμένο θαλάσσιο drone στις ακτές της Λευκάδας δεν μπορεί να θεωρείται μεμονωμένο περιστατικό, έστω και αν στην ελληνική επικράτεια των χωρικών υδάτων δεν έχουν εντοπιστεί παρόμοια συμβάντα. Ωστόσο, η αντιμετώπιση στο μέλλον τέτοιων περιστατικών είναι εξόχως δύσκολη και περίπλοκη, διότι δεν υπάρχουν σχετικοί περιορισμοί και κυρώσεις στο Διεθνές Δίκαιο, αλλά και διότι ο χαϊδεμένος από την Ε.Ε. πρόεδρος της Ουκρανίας δεν αναμένεται να υποστεί συνέπειες.
Τα θαλάσσια οπλισμένα drones της Ουκρανίας είναι γνωστό ότι δρουν μέσα στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, κυνηγώντας ρωσικά πολεμικά και εμπορικά πλοία. Οι κινήσεις αυτές δικαιολογούνται μέσα στην εμπόλεμη περιοχή της Μαύρης Θάλασσας.
Οι ίδιες κινήσεις όμως, δηλαδή επιθετικές ενέργειες, εκτός Μαύρης Θάλασσας στο Αιγαίο, στο Ιόνιο και ευρύτερα στη Μεσόγειο, μέχρι το Γιβραλτάρ και ακόμα πάρα πέρα, όπου με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας η ναυσιπλοΐα είναι ελεύθερη για εμπορικά πλοία όλων των σημαιών του κόσμου και καμιά παράκτια χώρα της Μεσογείου δεν βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση με την Ουκρανία, είναι κινήσεις που λίγο απέχουν από το να ανοίξουν νέο κεφάλαιο στη διεθνή τρομοκρατία.
Πώς έφτασε
Το θαλάσσιο drone ουκρανικής κατασκευής και χειρισμού βγήκε από το Κίεβο με δύο τρόπους. Είτε μέσω θάλασσας, φορτωμένο πάνω σε εμπορικό πλοίο ξηρού φορτίου, ανάμεσα σε ουκρανικά σιτηρά και άλλα προϊόντα κ.λπ. και «απελευθερώθηκε» κάπου στη Μεσόγειο, για να καταλήξει ανενεργό στη Λευκάδα, είτε μεταφέρθηκε οδικώς μέσα σε φορτηγά οχήματα μεταφοράς προϊόντων κ.λπ. και αφού διέσχισε όλα τα Βαλκάνια μέχρι τις αλβανικές ακτές μεταφορτώθηκε σε πλοίο και απελευθερώθηκε κάπου στη μέση του Ιονίου, δηλαδή κοντά στη Λευκάδα.
Αυτό συνεπάγεται και στις δύο περιπτώσεις ενδεχόμενη εμπλοκή της Αγκύρας, είτε διότι δεν έγιναν οι απαιτούμενοι έλεγχοι νηοψίας στα Στενά είτε διότι η οδική μεταφορά μέχρι την Αλβανία κατέληξε στον ασφαλή προορισμό της στρατιωτικής ναυτικής βάσης της Τουρκίας στις αλβανικές ακτές. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα θαλάσσια drones εκ κατασκευής τους έχουν το ίδιο σημείο εκκίνησης και επιστροφής σε περίπτωση ματαίωσης της αποστολής λόγω δορυφορικής βλάβης, εν προκειμένω τη Λευκάδα.
Το θαλάσσιο drone ασφαλώς κυνηγούσε εμπορικά πλοία μεταφοράς ρωσικών προϊόντων από τη Μαύρη Θάλασσα, αλλά ουδείς για την ώρα μπορεί να γνωρίζει ποιο σφάλμα δορυφορικής σύνδεσης παρουσιάστηκε και το drone απέτυχε στην αποστολή του, με αποτέλεσμα να γυρίσει μόνο του στο «σημείο μηδέν» απ’ όπου ξεκίνησε, δηλαδή τη βάση του, που, σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, ήταν τις ακτές της Λευκάδας. Παρότι οι λεπτομέρειες φαντάζουν να βγαίνουν από κινηματογραφικά ενσταντανέ κινηματογραφικής ταινίας δράσης, το γεγονός παραμένει το ίδιο, όπως και η σοβαρότητά του.
Και τούτο διότι θαλάσσια οπλισμένα drones εμπόλεμης χώρας δεν αποκτούν κανένα νόμιμο δικαίωμα -παρά μόνο τρομοκρατικό- να καταδιώκουν και να βάλλουν εναντίον εχθρικών εμπορικών πλοίων είτε σε ανοιχτές θάλασσες είτε μέσα σε χωρικά ύδατα χωρών που δεν εμπλέκονται στον πόλεμο Ουκρανίας. Ο χαϊδεμένος από την Ε.Ε. πρόεδρος Ζελένσκι της Ουκρανίας, που εκτός από τον πόλεμο είναι μέχρι τον λαιμό πνιγμένη στη διαφθορά, με χρήματα, δάνεια και οπλισμό που του παρέχουν άκριτα οι ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, έσπευσε αναιδώς και προκλητικώς, αφού βρίσκεται στο ευρωπαϊκό απυρόβλητο, να δηλώσει ψευδέστατα ότι αυτός δεν ξέρει τίποτα ούτε το drone είναι κατασκευασμένο στη χώρα του.
Η ελληνική κυβέρνηση έφερε το θέμα στα όργανα της Ε.Ε., γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι οι παθολογικά και άρρωστα ερωτευμένοι Ευρωπαίοι με τη μορφή του Ζελένσκι δεν θα κουνούσαν ούτε το δακτυλάκι τους, εκτός και αν το επόμενο περιστατικό με ουκρανικό drone σημειωθεί στις ακτές τους και στα χωρικά ύδατα της χώρας τους.
Δειγματοληπτικές νηοψίες
Είναι ευνόητο ότι οι αρμόδιες ελληνικές Αρχές δεν μπορούν να κάνουν νηοψία σε οποιοδήποτε εμπορικό πλοίο ξηρού φορτίου περάσει από τα Δαρδανέλια στο Αιγαίο, ούτε και στο Ιόνιο με πλοία προερχόμενα, π.χ., από την Αλβανία. Μπορούν, βεβαίως, να εκτελούν δειγματοληπτικές νηοψίες σε εμπορικά πλοία μέσα στα χωρικά ύδατα για ανίχνευση πολεμικών drones στο αμπάρι, αλλά αυτό είναι πολύ δύσκολο, αποτελεσματικό και οικονομικά ασύμφορο.
Ωστόσο, η Ελλάδα ως μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας αυτή την περίοδο μπορεί να επεξεργαστεί πρόταση για την άμεση ανίχνευση, καταστροφή drone σε ανοιχτές θάλασσες εκτός εμπόλεμης περιοχής και κυρίως την επιβολή βαρών κυρώσεων στις χώρες προέλευσης και κατασκευής των drones.
Στην περίπτωση που δεν αναχαιτιστούν εγκαίρως η ναυσιπλοΐα και η δράση θαλάσσιων πολεμικών drones στις ανοιχτές θάλασσες, τότε η διεθνής κοινότητα εν γνώσει της και υπ’ ευθύνη της ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο πιθανής διεθνούς τρομοκρατίας με απρόβλεπτες συνέπειες.
Και τούτο διότι σήμερα τα drones θα εξελιχθούν σε καλάζνικοφ του 21ου αιώνα.
σ.σ.: Ο τίτλος είναι μεταφορά -δημοσιογραφική αδεία- του ομότιτλου, προφητικού και ακριβέστατου άρθρου του περιοδικού «Economist» πριν από μερικά χρόνια.
