Τουρκία, 15 Ιουλίου 2016. Τούρκοι φαντάροι ξεβράκωτοι με τα χέρια ψηλά. Ο φανατισμένος ισλαμικός όχλος του Ερντογάν, ξεσηκωμένος από τους παλαιολιθικούς μουεζίνηδες και ιμάμηδες, τούς λυντσάρει αλύπητα. Άλλους μαστιγώνει, άλλους αποκεφαλίζει. Ένα ψοφίμι αρχηγός του ΓΕΕΘΑ που τον αιχμαλώτισαν οι ερασιτέχνες πραξικοπηματίες στην αρχική φάση του εγχειρήματός τους, απελευθερωμένο μετά την κατάρρευση του «τούρκοπουτς» (ή «κου ντ’ ετά α λα τούρκα») κάτι ψελλίζει στην τουρκοτηλεόραση. Τούρκοι αξιωματικοί διαπομπεύονται με χειροπέδες από τους μπάτσους του Ερντογάν. Ο υπερήφανος και αήττητος τουρκικός στρατός παραδομένος στην χλεύη των ίδιων των Τούρκων. Η Τουρκία στο ναδίρ.
Τί κρύβεται πίσω από τις κουρτίνες στα σεράγια της Τουρκίας; Σας παραθέτω μερικές γραμμές από το πρόσφατα εκδοθέν έργο μου «Τοτέμ και Ταμπού της Νεότερης Ιστορίας μας» [Α΄τόμος: Εβραϊσμός-Φασισμός-Κομμουνισμός στην Ελλάδα (και όχι μόνο)], και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε: «Αν μάλιστα θελήσει κανείς να εμβαθύνει στα σχετικά πρόσφατα γεγο¬νότα της Τουρκίας, μετά την αποκάλυψη της συνωμοτικής οργάνωσης «Εργκενεκόν», η οποία άρχισε τη δράση της από τις αρχές της δεκαετί¬ας του 2000, εύκολα θα διαπιστώσει ότι κάτω από τα επιφαι¬νόμενα υπάρχει μια αντιπαράθεση του κεμαλικού κράτους (πρακτικά, του κράτους των ντονμέδων – εξισλαμισμένων εβραίων – γιατί η διανόηση αλλά και η στρατιωτική και οικονομική ισχύς είναι πάντα στα χέρια τους) με το Ισλάμ, που εκ¬προσωπείται σήμερα από τον Ερντογάν και το ισλαμικό «Κόμμα της Δικαιοσύνης και της Ανάπτυξης» (Adalet ve Kalkinma Partisi : Αντα¬λέτ βε Καλκινμά Παρτιζί). Τα όσα διαδραματίζονται σήμερα στην Τουρκία δεν είναι παρά μια εσωτερική σύγκρουση για το ποιός θα έχει το πάνω χέρι σε αυτήν την χώρα. Εξού και η οξεία αντιπαράθεση των Ισραηλινών με τον Ερντογάν, δηλαδή με το ισλαμικό κράτος. Είναι προφανές ότι το Ισραήλ έχει πολλά και συγκεκριμένα συμφέροντα στο να διατηρηθεί το κεμαλικό κράτος, με την όποια δυναμική έχει το εβραϊκό ή το εβραΐζον στοιχείο των ντονμέδων της Τουρκίας σε αυτό. Ακόμη και σήμερα είναι ορατές οι επιπτώσεις που προέκυψαν από τους ντονμέδες Νεότουρκους και τον κεμαλισμό που επακολούθησε, στην διαμόρφωση της κοινωνικής δυναμικής της Τουρκίας»
Όσο για μας, φυσικά και είμαστε με τον Ερντογάν, γιατί οδηγεί την Τουρκία με μαθηματική ακρίβεια εκεί που όντως ανήκει: στην Β΄ Εθνική. Και φυσικά, ποσώς μας ενδιαφέρει για το τέλος του, που θα έρθει σύντομα και θα είναι πολύ κακό. Ο Γιαχβέ θα αποδειχθεί πολύ πιο εκδικητικός από τον Αλλάχ…
Χρίστος Γούδης, δημοτικός σύμβουλος Δήμου Αθηναίων
