Μια ιστορία άθλιας πελατειακής πρακτικής που συνεχίστηκε, για να μην πω κορυφώθηκε, εν μέσω Μνημονίων
Είναι κρίμα πραγματικά που οι εργασίες της εξεταστικής επιτροπής για τη δανειοδότηση μέσων μαζικής ενημέρωσης και πολιτικών κομμάτων δεν παίρνουν μεγαλύτερη δημοσιότητα. Και πώς να πάρουν, θα μου πείτε, όταν οι καταθέσεις μαρτύρων αποκαλύπτουν την προνομιακή έως σκανδαλώδη μεταχείριση καναλιών και εκδοτικών συγκροτημάτων, ορισμένα από τα οποία ψυχορραγούν, αλλά εξακολουθούν να μονοπωλούν την «ενημέρωση» σε αυτό τον τόπο.
Κατανάλωσα αρκετές ώρες διαβάζοντας, όσο πιο προσεκτικά μπορούσα, τα πρακτικά από την εξέταση εκπροσώπων των τραπεζών και πραγματικά σοκαρίστηκα από την πρωτοφανή «ελαστικότητα» με την οποία χορηγήθηκαν χρήματα του Ελληνα φορολογουμένου (γιατί περί αυτού πρόκειται) σε κόμματα και μέσα ενημέρωσης, χωρίς εμπράγματες εξασφαλίσεις και με αυθαίρετες υποθέσεις ότι οι φορείς αυτοί θα εξακολουθούν εσαεί, βρέξει-χιονίσει σε αυτή τη χώρα, να εμφανίζουν ισχυρές ταμειακές ροές. Μια ιστορία άθλιας πελατειακής πρακτικής που συνεχίστηκε, για να μην πω κορυφώθηκε, και εν μέσω της οικονομικής κρίσης των τελευταίων ετών με διαδοχικές «αναδιαρθρώσεις», παρατάσεις, αναχρηματοδοτήσεις και «χαριστικές» ρυθμίσεις.
Σοκαρίστηκα, επίσης, από την αυθάδεια τραπεζικού στελέχους, το οποίο, ούτε λίγο ούτε πολύ, ισχυρίστηκε ότι είναι στη διακριτική ευχέρεια των τραπεζών να χορηγούν δάνεια, χωρίς εμπράγματες εγγυήσεις, ακόμη και χωρίς υποσχετικές, όταν κρίνουν ότι ο «πελάτης» είναι αξιόπιστος. Ξέχασε ο κύριος αυτός ότι, για ένα μεγάλο διάστημα αυτών των χορηγήσεων, η τράπεζά του δεν ήταν ιδιωτική για να μπορεί να δανειοδοτεί α λα καρτ και να λογοδοτεί μετά σε κάποιον Ινδό, αλλά εντελώς κρατική. Ανακεφαλαιοποιημένη με τα χρήματα των απλών Ελλήνων και με συντριπτικά πλειοψηφικό ποσοστό του ΤΧΣ στη μετοχική σύνθεσή της.
Αντιθέτως, πρέπει να πω ότι αιφνιδιάστηκα ευχάριστα από την υποδειγματική δουλειά αρκετών βουλευτών που αναδεικνύεται ανάγλυφα στη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, υπό την εξαιρετική καθοδήγηση του προέδρου της επιτροπής, Σωκράτη Φάμελλου, ο οποίος είναι επίσης φανερό ότι μελετά εξονυχιστικά το υλικό που συσσωρεύεται καθημερινά από τις τράπεζες και έχει βαλθεί να τρέξει τη διαδικασία.
Δυστυχώς, στους βουλευτές που μετέχουν και «ξεσκόνισαν» τους εκπροσώπους των πέντε τραπεζών, αναγκάζοντάς τους να καταφεύγουν σε στερεότυπα του στιλ «δεν το ‘χω αυτό πρόχειρο», «θα επανέλθω», «επιφυλάσσομαι να απαντήσω γραπτώς», δεν ανήκουν αυτοί της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Οι τελευταίοι λειτούργησαν περισσότερο ως συνήγοροι υπεράσπισης των μαρτύρων και, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, φοβήθηκαν να πιάσουν στο στόμα τους τα μέσα ενημέρωσης που έπαιρναν δάνεια προσφέροντας ως εμπράγματη εξασφάλιση σίριαλ και ταινίες! Αντίθετα, επιχείρησαν να εξωραΐσουν το ασύλληπτο σκάνδαλο δανειοδότησης των κομμάτων τους με «εξασφάλιση» τις… μελλοντικές επιχορηγήσεις, που σε μία τουλάχιστον περίπτωση δόθηκαν με τη μορφή «εκχώρησης» σε διαφορετικές τράπεζες ταυτόχρονα. Πρακτικά δηλαδή σαν να ενεχυριάζεται το ίδιο ακίνητο σε διαφορετικά δάνεια!!!
Ιδιαίτερα επιθετικοί, αγγίζοντας όμως συχνά και θέματα ουσίας, υπήρξαν γνωστοί «εφετζήδες» βουλευτές, όπως ο ανεξάρτητος Νίκος Νικολόπουλος και ο Ηλίας Κασιδιάρης της Χρυσής Αυγής. Πλην, όμως, περισσότερο διαβασμένοι και διεισδυτικοί αποδείχτηκαν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (ενδεικτικά: Σαντορινιός, Λάπας, Συρμαλένιος και Γκιόλας), οι οποίοι «βραχυκύκλωσαν» τους μάρτυρες, έχοντας μελετήσει μία προς μία τις περιπτώσεις δανειοδότησης ΜΜΕ και μοιράζοντας ρόλους με τρόπο που θα ζήλευε και η πλέον μαχητική πολιτική αγωγή υπέρ του Δημοσίου.
Θα είχε, λοιπόν, μεγάλη αξία να είχε δοθεί μεγαλύτερη δημοσιότητα στην ακροαματική διαδικασία της συγκεκριμένης εξεταστικής επιτροπής που κάνει άριστα τη δουλειά της. Οχι μόνο για να αναδειχθούν σημεία και τέρατα. Αυτά λίγο πολύ ο απλός κόσμος τα έχει μυριστεί. Αλλά για να αποδειχθεί ότι υπάρχουν και βουλευτές που επιτελούν το καθήκον τους για λογαριασμό των πολιτών που τους εξέλεξαν. Είναι εύκολα τα στερεότυπα για τους «χαραμοφάηδες Μαυρογιαλούρους» της Βουλής, στα οποία και ο υπογράφων έχει κατά καιρούς υποκύψει, μόνο που σε τούτη την περίπτωση για ορισμένους ισχύει το «μας έβγαλαν ασπροπρόσωπους». Υπό την προϋπόθεση ασφαλώς ότι θα υπάρξει η πολιτική βούληση όσα πρωτοφανή βγαίνουν στην επιφάνεια να πάρουν τον δρόμο της Δικαιοσύνης.
Γιώργος Χαρβαλιάς
