Τουλάχιστον ο Pablo Escobar είχε κοινωνική συνείδηση.«Ο ωραιότερος θερινός κινηματογράφος των Αθηνών ΑΘΗΝΑ παρουσιάζει πρώτος εξ όλων των θερινών κινηματογράφων τον μεγαλειώδη θρίαμβο της εφετινής περιόδου, ΜΑΤΩΜΕΝΗ ΜΠΑΛΑΛΑIΚΑ. Στην επιτυχή μουσικήν και δραματικήν ταινίαν πρωταγωνιστεί η διάσημη Ουγγαρέζα ΚΑΑΡΑ ΤΟΛΝΑΥ και ο ΠΩΛ ΓΙΑΒΟΡ. Σημ.-Κατά την διάρκειαν της παραστάσεως μεταδίδονται ανελλιπώς αι τελευταίαι ειδήσεις».
Ήταν αδύνατον οι πολίτες στην Αθήνα του μεσοπολέμου να αντιληφθούν ότι η φαινομενικά αθώα διαφήμιση μιας κινηματογραφικής ταινίας την 24ην Ιουνίου 1939 στην εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΒΗΜΑ», θα αποτελούσε την εισαγωγή στον «νέο θαυμαστό κόσμο της ελεγχόμενης συμπεριφοράς» των απογόνων τους, μέσω της «απόλυτης χρήσης του ηλεκτρονικού ήχου και της εικόνας», ώστε οι τελευταίοι να είναι ανίκανοι να αντιδράσουν στην επιβολή των αισχρών και χυδαίων φόρων, στην δήμευση των περιουσιών τους, στην καθολική μεταφορά του ιδιωτικού πλούτου στις τσέπες των ελίτ, στην μαζική μετανάστευση των παιδιών τους στο εξωτερικό, στην διάλυση της Ελληνικής οικογένειας, στην καταστροφή του οικονομικού ιστού και της επιχειρηματικότητας, στην νομιμοποίηση της ληστείας των καταθέσεων των πολιτών από τους Κορλεόνε της πολιτικής εξουσίας, στις στρατιές των εξαθλιωμένων ανέργων, στην προλεταριοποίηση της κοινωνίας, στον πολυφυλετικό εποικισμό της χώρας, στην καθιέρωση της μπούρκας στην αισθητική του δημοσίου χώρου, 195 χρόνια μετά την κατάργησή της στην Ελλάδα, στον αφελληνισμό της παιδείας, στον εξοστρακισμό και την γελοιοποίηση του Ελληνικού πολιτισμού, στην καθιέρωση του προτύπου του οικιστικού γκέτο των Εξαρχείων σε όλη την χώρα, στην φαβελοποίηση ολόκληρων περιοχών, στην ίδρυση ισλαμικών σκηνό-πόλεων σε όλη την χώρα, στην υποβάθμιση και σκουπιδοποίηση του αστικού και αρχιτεκτονικού τοπίου, στην εδραίωση της καθημερινής εγκληματικότητας, στην εκθετική αύξηση των αυτοκτονιών και των ψυχικών νοσημάτων, στην διάλυση του στρατού και κατ’ επέκταση των κρατικών δομών εξωτερικής ασφαλείας, στην μείωση του προσδόκιμου ζωής, στην απαξίωση της δικαιοσύνης, στην κατάργηση της δημοκρατίας και των συνταγματικών δικαιωμάτων των πολιτών, καθώς και στην μετατροπή της χώρας σε «χώρο» νέο-οθωμανών και ευρωλιγούρηδων.
Εάν επίσης οι πολίτες των Αθηνών της δεκαετίας του 1930 ανέλυαν την πολιτική και κοινωνική συμπεριφορά των απογόνων των, θα εκπλήσσοντο δυσάρεστα από το γεγονός ότι οι τελευταίοι θα διαιώνιζαν επί σαράντα δύο συναπτά έτη ένα πολιτικό και οικονομικό σύστημα εξουσίας, το οποίο διαχειριζόμενο καταλλήλως τον «ήχο και την εικόνα», θα νέκρωνε απολύτως την αναλυτική και συνθετική λειτουργία του εγκεφάλου τους, με αποτέλεσμα να μην αντιλαμβάνοντο όσα θα τους συνέβαιναν.
Σε αντίθεση με το Μεταξικό καθεστώς, που χρησιμοποίησε ενστικτωδώς την δύναμη της προπαγάνδας μέσω του ραδιοφώνου και του κινηματογράφου, το δεύτερο ήμισυ της δεκαετίας του 1930, με σκοπό την χαλύβδωση της εθνικής συνείδησης, ώστε ο Ελληνικός λαός να μπορέσει να αντισταθεί στην επικείμενη εισβολή των Ιταλών φασιστών και των Γερμανών ναζιστών, σήμερα η επιστημονική εφαρμογή των κανόνων της κοινωνικής μηχανικής από την νέα τάξη πραγμάτων, έχει ως αποτέλεσμα την άμεση και καθολική νέκρωση της νοητικής λειτουργίας της κοινωνίας και την αποβλάκωσή της, αποσκοπούσα στην καθολική ληστεία των πολιτών και την εξαφάνιση των αντιστάσεων μέσω της άμεσης καταστροφής των εθνών.
Επί παραδείγματι, αυτή την στιγμή ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού στις ΗΠΑ και την Γερμανία έχει κόψει το νήμα που το συνδέει ατομικά και συλλογικά με τον ορθολογισμό ψάχνοντας ανύπαρκτα εικονικά pokemon εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο.
Είναι λοιπόν προφανές ότι η δόλια επιβολή της εικονικής πραγματικότητας στον κοινωνικό βίο των πολιτών τους καθιστά καθολικά ανίκανους να αντιδράσουν στον σχεδιαζόμενο εξανδραποδισμό τους από τον νεοφιλελευθερισμό και την νέα τάξη πραγμάτων. Πράγματι, ο βασικός σκοπός της κοινωνικής μηχανικής συνίσταται στην επιστημονικά μεθοδευμένη αποβλάκωση των πολιτών, ώστε το 0.01 % του πληθυσμού να νέμεται τον διαθέσιμο πλούτο, ενώ το υπολειπόμενο 99.99 % να αδυνατεί να αντιληφθεί την πραγματικότητα και συνεπώς να συνειδητοποιήσει ότι αποτελεί την «εκλεκτή τροφή» για το 0.01 % του πληθυσμού των ελίτ.
Η πολιτική απάθεια σήμερα είναι κυρίως απόρροια του γεγονότος ότι οι εναπομείναντες άρρενες νέοι στην πατρίδα μας είναι καθηλωμένοι στα διαδικτυακά παιχνίδια, απέχοντες από τον κοινωνικό και πολιτικό βίο. Οι κυρίες επίσης, λύνουν τις υπαρξιακές και κοινωνικές τους αναζητήσεις μέσω του Facebook. Ταυτόχρονα, η παρακμιακή γενιά της μεταπολίτευσης, ως φορέας της «πρασινογάλαζης πανούκλας» στην χώρα μας, ζει τα χαμένα «πρασινογάλαζα όνειρα» της και τους «πρασινογάλαζους καρά-σεβντάδες» της μέσω των Τουρκικών τηλεοπτικών σειρών, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι η κατευθυνόμενη προπαγάνδα των ηλεκτρονικών μέσων μαζικής αποβλάκωσης και η εικονική πραγματικότητα αποσκοπούν στην διαρκή αποχαύνωσή των, ώστε να αποσπάται ο νους από την μεθοδική ληστεία μέσω της ληστρικής φορολογίας και του ΕΝΦΙΑ από την «Κολομβιανή» πολιτική και οικονομική διαπλοκή.
ΥΓ: Εν τω μεταξύ, καλπάζει η οικονομία της Βρετανίας παρά τα χαμένα δάκρυα και τα «μπινελίκια» που έριχναν στους Βρετανούς πολίτες παρουσιαστές στα «πρωινάδικα» των τηλεοπτικών καναλιών, αμέσως μετά την ψυχρολουσία του BREXIT. Ταυτόχρονα, καλοπληρωμένα «μεγαλό-γαλάζια πολιτικά νεοφιλελεύθερα στελέχη» ευχόταν χαιρέκακα στους Βρετανούς να πτωχεύσουν. Περαστικά σας!!!
