Οι προβλέψεις για εκλογές, η Ν.Δ. και η στρατηγική της κυβέρνησης
Πριν από τις καλοκαιρινές διακοπές μεγάλο μέρος του στελεχιακού δυναμικού της Ν.Δ. είχε την ελπίδα ότι ο Τσίπρας θα αναγκαστεί να προσφύγει σε εκλογές. Πρώτον, διότι θα του ύψωναν πολύ τον πήχυ της αξιολόγησης οι δανειστές (ομαδικές απολύσεις, ιδιωτικοποίηση ΔΕΗ) και, δεύτερον, διότι εκτιμούσαν ότι ο πρωθυπουργός θα προτιμήσει μια αξιοπρεπή ήττα από τη συντριβή που θα φέρει η παράταση της παραμονής στην εξουσία.
Μονοδιάστατη ανάλυση κλασικών Δεξιών, οι οποίοι συνδυάζουν γεγονότα με επιθυμίες – κι εγώ υπέφερα κάποτε από το σύνδρομο.
Η μακρά εμπειρία που αποκόμισα, όμως, από την ενασχόληση με το ρεπορτάζ ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του 1990 μού έδειξε δύο πράγματα: Να μελετάς σωστάς τον αντίπαλο και να σταθμίζεις με προσοχή τα δεδομένα. Με βάση, λοιπόν, όσα ξέρουμε σήμερα -εκτός συγκλονιστικού απροόπτου-, εκλογές δεν θα γίνουν.
Ο Τσίπρας έχει εξασφαλίσει την ανοχή των Γερμανών έως τις εκλογές τους. Κατά συνέπεια, θα κλείσει -με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο- και η αξιολόγηση.
Λογικά, η κυβέρνηση θα κάνει συνέδριο και ανασχηματισμό ενώ θα υπάρχει βουνό κοινωνικής δυσαρέσκειας, που θα τη φθείρει πολιτικά – θα έχει, όμως, «πεζοδρόμιο» απέναντι; Λογικά, θα ανοίξει το θέμα του χρέους. Λογικά, θα εντάξει τη συνταγματική αναθεώρηση στο παιχνίδι, με ορίζοντα ένα συμβουλευτικό δημοψήφισμα. Λογικά, θα επιχειρήσει να ορθώσει διαχωριστικές γραμμές, αξιοποιώντας το θέμα της παιδείας, και θα προετοιμάσει την προσφυγή στη Χάγη για το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων.
Πέραν αυτών, όμως, κάνει και κάτι άλλο «λογικά»: Δίνει χρόνο στον χρόνο προκειμένου να φθαρεί η Ν.Δ. Οι συριζαίοι δεν είναι χαζοί, και ας τους νομίζουμε. Καίγοντας κάθε ορόσημο που θέτει η Ν.Δ. («Θα γίνουν εκλογές το φθινόπωρο», «Θα ακυρωθεί ο διαγωνισμός για τις άδειες» κ.λπ.), έχουν ως στρατηγική να εκθέτουν την ηγεσία της στη βάση της. Και, φυσικά, να αποκτήσουν… συνεταίρο στη μουρμούρα. Οι συριζαίοι ξέρουν επίσης καλά πως, αν καταφέρουν να μην ενεργοποιηθεί ο «κόφτης» την άνοιξη, τότε η μουρμούρα στην κεντροδεξιά παράταξη θα εξελιχθεί σε εσωκομματική εξέγερση.
Τούτων δοθέντων και επειδή σας λέω πάντα την αλήθεια και μόνο αυτή, πρέπει να έχουμε συναίσθηση των πραγμάτων. Η κυβέρνηση θα συνεχίσει να σέρνεται. Θα προσπαθήσει, όμως, να αναπληρώσει τη φθορά οικοδομώντας κυριαρχία, πότε επιτιθέμενη στους νταβατζήδες, πότε στη μαφία του πρωταθλήματος, πότε στη Siemens και σε δυνάμεις του «κατεστημένου», πολιτικού, επιχειρηματικού, θεσμικού. Και, αν τα καταφέρει, θα επιδιώξει να καταστήσει τη δική της κρίση ταυτότητας και κρίση της αντιπολίτευσης, άρα και όλου του πολιτικού συστήματος. Αυτά!
Μανώλης Κοττάκης
