Η αγωνία Μέρκελ, Σόιμπλε και η λύση για το χρέος Από τον
Μανώλη Κοττάκη
Eλλην αξιωματούχος, ο οποίος ταξίδεψε πρόσφατα στο Βερολίνο, έκανε τις επαφές του και έχει γενικά καλή αίσθηση των γερμανικών πραγμάτων, μου μετέφερε χθες μια εικόνα εσωτερικών συσχετισμών πολύ διαφορετική από αυτήν που έχουμε στο μυαλό μας εδώ, στην Αθήνα. Καταρχάς, εμείς πιστεύουμε ότι οι ομοσπονδιακές εκλογές θα διεξαχθούν του χρόνου το φθινόπωρο.
Ο αξιωματούχος, όμως, έβαλε στο τραπέζι μια νέα παράμετρο, την οποία αξίζει να έχουμε υπ’ όψιν μας, είτε επιβεβαιωθεί είτε όχι – θα εξηγήσω γιατί. «Και ποιος σου είπε ότι οι εκλογές εκεί δεν θα γίνουν νωρίτερα, στις αρχές του 2017, την άνοιξη, ας πούμε;» με ρώτησε και με αιφνιδίασε. Του ζήτησα να τεκμηριώσει τον συλλογισμό του. «Ποιος, άραγε, θα αναλάβει τον ρόλο να ρίξει στο Κοινοβούλιο τη Μέρκελ;» ήταν το βασικό ερώτημά μου.
Ο αξιωματούχος μού εξήγησε ότι γενικώς το σύστημα εκεί στο σύνολό του δεν θα ήθελε να αναλάβει το ρίσκο να πάει σε εκλογές μετά τις γαλλικές προεδρικές εκλογές. «Είτε καταφέρει να εκλεγεί η ακροδεξιά Λεπέν είτε φτάσει στην πηγή χωρίς να πιει νερό, ο άνεμος των άκρων θα φυσήξει μέχρι τη Γερμανία, ήδη φυσά στην Αυστρία. Και αυτό δεν το θέλει κανείς.
Ούτε οι Χριστιανοδημοκράτες ούτε οι Σοσιαλδημοκράτες, ούτε οι Βαυαροί Χριστιανοκοινωνιστές, που μελετούν την αυτόνομη κάθοδο. Πρόσθεσε στην εξίσωση την πιθανότητα εκλογής Τραμπ τον Νοέμβριο και θα καταλάβεις τη συλλογιστική τους» μου εξήγησε. Σύμφωνα με τον αξιωματούχο, πυροκροτητής των εξελίξεων, που θα ενταθούν έως το τέλος της χρονιάς, θα είναι ο αντικαγκελάριος Γκάμπριελ, ο οποίος θα είναι κατά πάσα πιθανότητα αντίπαλος της Μέρκελ, αν δεν ενδιαφερθεί να ηγηθεί ο πλέον δημοφιλής πολιτικός στη Γερμανία σήμερα, ο Στάινμαγερ.
Εφόσον ευσταθεί η ανάλυση -Μέρκελ και Σόιμπλε άρχισαν θορυβημένοι τις παροχές μετά το κάζο της Πομερανίας-, τότε ανοίγει παράθυρο ευκαιρίας για το ελληνικό χρέος. Σωστά τα ζυγίζει, κατά συνέπεια, ο Τσίπρας που λέει και ξαναλέει ότι (προσοχή στο ρήμα) «απαιτώ λύση για το χρέος» και ότι «οι προσεχείς πέντε μήνες είναι κρίσιμοι».
Σωστά τα ζυγίζει, όταν συγκαλεί σύνοδο των χωρών του Νότου στην Αθήνα και αρνείται να αποδεχθεί πρόσκληση της Μέρκελ να μεταβεί στο Βερολίνο για την προετοιμασία της Συνόδου Κορυφής της Μπρατισλάβα -τι ξαφνικές αγάπες ήταν αυτές, αλήθεια; Με τόσο ρευστή την πολιτική κατάσταση στη Γερμανία και με δεδομένο ότι ο γερμανικός πολιτικός κόσμος ξεκαθαρίζει ότι δεν θα υπάρξει τέταρτο Μνημόνιο (και άλλα δανεικά), ιδού ίσως η ευκαιρία για ποσοτική χαλάρωση, έξοδο στις αγορές, μικρότερα πλεονάσματα, ρύθμιση χρέους και μεγάλη διαπραγμάτευση.
