Ξεπατικώνοντας αδέξια το επικοινωνιακό στιλ του Αμερικανού προέδρου, ο Κυριάκος επιλέγει λάθος προβολή της εικόνας του Από τον
Γιώργο Χαρβαλιά
Στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ο θεσμός του προέδρου-αρχηγού κράτους περιβάλλεται από έναν πανίσχυρο αστικό μύθο. Με έντονα στοιχεία ηγετικής υπεροχής, αψεγάδιαστη εικόνα και ιδιότητες που ξεφεύγουν από τον μέσο άνθρωπο, αφού προσαρμόζονται, επικοινωνιακά τουλάχιστον, στον πρώτο πολίτη μιας παγκόσμιας υπερδύναμης.
Ο μύθος αυτός δεν χωρά πολλές αμφισβητήσεις. Και καταπίνεται αδιαμαρτύρητα ακόμη και από τις λιγότερο προνομιούχες οικονομικά τάξεις, τους έγχρωμους και τις κάθε λογής μειονότητες. Ο εκάστοτε Αμερικανός πρόεδρος είναι ένα είδος σούπερ ήρωα, αλλά και σταρ. Που μπορεί να φωτογραφίζεται κάνοντας σπορ, τρώγοντας χάμπουργκερ, με ατσαλάκωτο κοστούμι στον Λευκό Οίκο, αλλά και με σηκωμένα μανίκια την ώρα μιας κρίσιμης σύσκεψης στο Καμπ Ντέιβιντ. Στο κάδρο μπαίνουν απαραίτητα και η σύζυγος, τα παιδιά, το κατοικίδιο και στιγμές υποτιθέμενης οικογενειακής γαλήνης, από αυτές που δύσκολα προκύπτουν σε έναν ηγέτη που στη διάρκεια της θητείας του καλείται να λειτουργεί σαν ρομπότ.
Στην Ελλάδα τέτοια στερεότυπα δεν ισχύουν. Ιερά τοτέμ δεν υπάρχουν και σίγουρα αυτά δεν είναι οι εκάστοτε πρωθυπουργοί. Οι πολίτες εξακολουθούν να σέβονται τους θεσμούς, το έθνος και την πατρίδα, όμως η πολιτική ταυτίζεται με αρνητικές προσλαμβάνουσες παραστάσεις, που παραπέμπουν στην ωμή κοροϊδία. Γι’ αυτό και οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης δεν περιβάλλονται από κάποιο ιδιαίτερο κύρος, ιδιαίτερα στα χρόνια των Μνημονίων. Εχουν φροντίσει με τις επιδόσεις τους να εκπέσουν και να απαξιωθούν στα μάτια του απλού κόσμου. Βέβαια, στη διάρκεια της Μεταπολίτευσης αναδείχτηκαν λαοφιλείς ηγέτες. Και ήταν δύο ειδών: Οι σοβαροί και απρόσιτοι «εγγυητές σταθερότητας», όπως ο Κωσταντίνος Καραμανλής, και οι πιο «γήινοι». Ορισμένοι με πάθη και αδυναμίες, όπως ο Ανδρέας, και άλλοι με νεοελληνικά ιδιοσυγκρασιακά χαρακτηριστικά, όπως ο νεότερος Κώστας Καραμανλής.
Η δημοφιλία των τελευταίων είχε άμεση σχέση με αισθήματα οικειότητας. Ο μέσος πολίτης θα αισθανόταν άνετα να κάτσει στο ίδιο τραπέζι μαζί τους, να πιει ένα ποτήρι κρασί και να ανταλλάξει ένα ωραίο καλαμπούρι. Το «ένας από εμάς» μετράει πολύ στον ψυχισμό του Ελληνα και σε μεγάλο βαθμό εξηγεί και τα «συγχωροχάρτια» στον σημερινό νέο πρωθυπουργό…
Δυστυχώς, στην προσπάθειά του να εδραιωθεί στην ηγεσία του κόμματος και να προετοιμάσει το έδαφος για την πρωθυπουργία, ο σημερινός αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας επιλέγει λάθος στιλ δημόσιας εικόνας. Κάποιοι του είπαν ότι θα γίνει δημοφιλής υιοθετώντας ένα επικοινωνιακό στιλ «λευκού Ομπάμα». Με καταιγισμό από αυθόρμητες (δήθεν) φωτογραφίσεις που προδίδουν μια οικογενειακή καθημερινότητα, η οποία απέχει παρασάγγας από αυτήν του απλού Ελληνα στην εποχή της κρίσης. Η σύζυγός του είναι μια δυναμική επιχειρηματίας που διαφημίζει σε ώριμη ηλικία τη σωματική διάπλασή της παρέα με δύο personal trainers (!), τα παιδιά που αποφοιτούν από τα ακριβότερα σχολεία της χώρας και ετοιμάζονται για εξίσου ακριβά πανεπιστήμια της αλλοδαπής και στη μέση του κάδρου ο Κυριάκος, με το λευκό πουκάμισο, γόνος μεγάλης και εύπορης πολιτικής οικογένειας, που προκαλεί ανάμεικτα συναισθήματα στους ψηφοφόρους.
Το βασικό πρόβλημα του νεότερου Μητσοτάκη, που αρνούνται να αντιληφθούν οι «image makers» του, είναι ότι, σε αντίθεση ακόμη και με τον αντιδημοφιλή πατέρα του ή τον συμπαθέστερο περιφερειάρχη ανιψιό του, κανείς δεν μπορεί να τον φανταστεί…γήινο. Να πίνει τσίπουρο και να ανταλλάσσει ένα κοινής λήψεως καλαμπούρι με απλούς ανθρώπους του μόχθου.
Το πρόσθετο πρόβλημα είναι ότι δεν έχει καταφέρει ακόμη να χτίσει τη σοβαρότητα και την αξιοπιστία που θα έκαναν τον ψηφοφόρο να παραβλέψει την απόσταση από την προνομιακή ζωή ενός «πορφυρογέννητου».
Αν συνυπολογίσει κανείς την κληρονομιά με τις… φρυγανιέρες της Siemens, ότι βλέπει τη Μέρκελ υπό την επιτροπεία της αδερφής του, ότι υπερασπίζεται τους Ψυχάρηδες και καλύπτει τον Γεωργίου ή ότι κάνει το κορόιδο για γερμανικές αποζημιώσεις, τα πράγματα, φοβούμαι, αρμενίζουν… πολύ στραβά.
Κι αν δεν αλλάξει σύντομα ρότα, ο Κυριάκος, μπορεί να εξελιχθεί στον πρώτο αρχηγό της Ν.Δ. που θα αμφισβητηθεί πριν καν ακόμη φτάσει σε εκλογές. Οχι ως… λευκός Ομπάμα, αλλά ως μελαψός Τζέφρεϊ, που στο τέλος θα έχει την τύχη του Γιωργάκη Παπανδρέου…
