Από τον
Αλέξανδρο Τάρκα
Η ελληνική παρουσία στην Ευρωπαϊκή Ενωση, παρά τη δικαιολογημένη δυσαρέσκεια μεγάλου μέρους της κοινής γνώμης για πολλές πράξεις και παραλείψεις των Βρυξελλών, επείγει όχι μόνο να διαφυλαχθεί, αλλά και -στο μέτρο του δυνατού- να αναβαθμιστεί και διευρυνθεί. Γιατί, όσο κι αν οι θεωρητικές αρχές και πρακτικές πολιτικές της Ε.Ε. απομακρύνονται -κάθε χρόνο και περισσότερο- από τους οραματισμούς των ιδρυτών της, παραμένει το πιο προνομιούχο πολιτικό και οικονομικό «κλαμπ» της ευρύτερης, ταραγμένης περιοχής μας. Αλλωστε άλλοι κάνουν ουρά για να ενταχθούν.
Ωστόσο, παρά την αυτάρεσκη στάση πολλών ηγετών μετά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Μπρατισλάβα (με πρώτο τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, που δήλωσε «συγκρατημένα αισιόδοξος ότι κάτι μπορεί να αλλάξει»), στους διπλωματικούς διαδρόμους και στις επαφές Αθήνας – Κομισιόν δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να γεννά ελπίδες για τους επόμενους μήνες.
Ως προς το Μεταναστευτικό – Προσφυγικό, οι πληροφορίες ελληνικών και ξένων διπλωματικών πηγών συμπίπτουν στην εικόνα ότι η λεγόμενη μίνι σύνοδος της Βιένης το προσεχές Σάββατο δεν πρόκειται να προσφέρει κάτι πραγματικά νέο. Ούτε για τη διασφάλιση των ευρωπαϊκών συνόρων ούτε για τη μετεγκατάσταση προσφύγων, με ποσοστώσεις, από την Ελλάδα και την Ιταλία στους άλλους εταίρους.
Ενδεικτικό είναι ότι λίγες ώρες πριν από τη σύνοδο του ΟΗΕ για το Μεταναστευτικό και την αντίστοιχη των ΗΠΑ, χθες και προχθές αντίστοιχα, κοινοτικοί αξιωματούχοι δήλωναν σε Αμερικανούς ομολόγους τους «δεν θα αναλάβουμε νέες υποχρεώσεις», όπως η Ουάσινγκτον για την εξεύρεση κεφαλαίων, «καθώς έχουμε ήδη δεσμευθεί σε πολλά»! Ισως στα λόγια, αλλά η ουσία των δεσμεύσεων ακόμα αναζητείται, αν και συμπληρώνονται 14 μήνες από την (ελέω πρόσκλησης Μέρκελ για ανοιχτά σύνορα) έκρηξη του Μεταναστευτικού.
Επίσης, πέραν της προχθεσινής δημόσιας δήλωσης εκπροσώπου της Κομισιόν πως «δεν υπάρχει καμία αύξηση» στις μεταναστευτικές ροές προς την Ελλάδα, το κλίμα στις σχετικές κλειστές συσκέψεις είναι ακόμα χειρότερο, καθώς συγκρίνονται οι αφίξεις των 6.000 ημερησίως τον Σεπτέμβριο του 2015 με τις φετινές, περίπου 95 καθημερινές παράνομες εισόδους (κοινώς, τουλάχιστον 2.850 τον μήνα ή περισσότεροι από 34.500 άνθρωποι τον χρόνο), σαν να είναι λίγοι, λες και τους αντέχει η Ελλάδα ή μπορούν να βρουν αξιοπρεπείς συνθήκες ζωής.
Πρωτοφανής λογική των κοινοτικών αρμοδίων για σύγκριση με το χειρότερο, αντί να προσπαθούν για το καλύτερο! Στο κεφάλαιο της ασφάλειας και της τρομοκρατίας (στο οποίο ακούγονται πάλι φωνές κριτικής περί διάτρητων ελληνικών συνόρων, παρά την άριστη υπηρεσιακή συνεργασία της Αθήνας με το Παρίσι και το Βερολίνο), οι τελευταίες πληροφορίες δείχνουν ότι οι Ευρωπαίοι πολίτες δεν πρέπει να κοιμούνται και πολύ ήσυχοι.
Αχίλλειος πτέρνα, όπως εκτιμάται στην άλλη όχθη του Ατλαντικού από εν ενεργεία υπηρεσιακούς παράγοντες και πρώην στελέχη που έχουν περάσει στον ιδιωτικό τομέα, είναι ότι «υφίσταται καλή συνεργασία στην αντιμετώπιση του βίαιου εξτρεμισμού, αλλά είναι σημαντικό να υπάρξει αποτέλεσμα κυρίως στο επιχειρησιακό πεδίο, στο επίπεδο κάθε χώρας της Ε.Ε.».
Παράλληλα, παρά τα ευφάνταστα σενάρια περί ταχείας δημιουργίας «ευρωπαϊκού στρατού» (όντως, θα συνέφερε πολύ την Ελλάδα) μετά τις συζητήσεις της Μπρατισλάβα, δεν υπάρχει περίπτωση σύντομης ευόδωσης όποιων σχεδιασμών.
Σε αντίθεση με τη συνήθη έκφραση «κάποια πράγματα στην Ευρώπη ίσως αργούν, αλλά πάντα γίνονται», οι ειδικοί συμφωνούν ότι κι αν ακόμα υπάρξει μέγιστη συνεισφορά δυνάμεων από τη Γαλλία και τη Γερμανία, το σχέδιο θα είναι πλήρες μόνο με τη συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου.
Το Λονδίνο φέρεται μεν προθυμότατο να προσφέρει ό,τι χρειαστεί (αφού το Brexit δεν αναιρεί τη βούληση να παραμείνει σημαντικός παίκτης στην Ευρώπη και διεθνώς), αλλά οι σχετικές επαφές δυναμιτίζονται από τις βαριές εκφράσεις που ανταλλάσσονται μεταξύ Κομισιόν και Βρετανών, πριν καν αρχίσουν οι οικονομικές διαπραγματεύσεις για το «διαζύγιό» τους.
*Εκδότης του περιοδικού «Αμυνα & Διπλωματία» και σύμβουλος ξένων εταιριών μελέτης επιχειρηματικού ρίσκου για τη ΝΑ Ευρώπη
