Οι κοινωνία με νέους και άφθαρτους πρέπει να φτιάξει πάλι τον ιστό της
Υπάρχει μία ευδιάκριτη γραμμή που χωρίζει την αλήθεια από το ψέμα. Τη διαπλοκή από τη διαφάνεια. Την αξιοπιστία από την απάτη. Την πολιτική καριέρα… από την εθνική προδοσία. Σ’ αυτό το κακούργημα υπέπεσε όλος ο πολιτικός κόσμος (κυβέρνηση και αντιπολίτευση) στο θέμα της ΕΛ.ΣΤΑΤ. και του Γεωργίου. Ολοι μαζί συναγωνίζονται ποιος θα πάρει καλύτερη θέση υπέρ των δανειστών, προκειμένου να εξασφαλίσουν την πολιτική επιβίωσή τους.
Βάλθηκαν να μας πείσουν ότι η κληρονομιά του Παπανδρέου, του Παπακωνσταντίνου και του Γεωργίου βρήκε αντάξιους κληρονόμους. Αλλοι απλοί παρατηρητές και άλλοι συνοδοιπόροι της διαπλοκής, δεν βλέπουν την φτωχοποίηση των Ελλήνων, δεν άκουσαν για τις χιλιάδες αυτοκτονίες, δεν παρατήρησαν ανθρώπους να ψάχνουν τρόφιμα στα σκουπίδια.
Οι ίδιοι πολιτικοί που υπέγραψαν την ιστορία της μνημονιακής Ελλάδος, τα ίδια πρόσωπα που είναι ηθικοί αυτουργοί για τον εθνικό μας διασυρμό κρατούν ακόμη την τύχη της -διαλυμένης πια- χώρας στα χέρια τους. Αλλάζουν ρόλους στα κυβερνητικά αξιώματα, γίνονται γατάκια ή τίγρεις ανάλογα με την περίσταση, αρκεί να διατηρήσουν τη θέση τους στο πολιτικό σκηνικό. Αρκεί να σώσουν και να ξανασώσουν την πατρίδα…
Μα ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ λιγάκι;
Αναρωτιόμαστε, ως πολίτες, ποιος είναι ο δικός μας ρόλος σε αυτή την εθνική περιπέτεια. Αναρωτιόμαστε πώς παραδώσαμε το δικαίωμα στους νταβατζήδες να ρίχνουν και να ανεβάζουν κυβερνήσεις. Ρωτάμε κατάμουτρα όλους αυτούς που ευθύνονται για την χαμένη μας αξιοπρέπεια: ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΠΡΟΔΩΣΑΤΕ;
Θέλουμε πίσω τη ζωή μας. Μη μας πετάτε σαν τροφή στα λιοντάρια της διαπλοκής, μην παραχωρείτε τη δουλειά μας και τον ιδρώτα μας στους οικονομικούς νταβατζήδες. Αυτούς που έστρωσαν τον δρόμο στους διεθνείς κερδοσκόπους. ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ.
Από το 2009 και μετά όλα τα κόμματα (με εξαίρεση το ΚΚΕ που παραμένει σταθερό στις απαρχαιωμένες ιδέες του περί αλλαγής του συστήματος και καθιέρωσης κρατικών μονοπωλίων) απώλεσαν την ιδεολογική ταυτότητά τους. Στην πραγματικότητα, την κατέθεσαν ως ένδειξη υποταγής στις πολυεθνικές και στα καρτέλ, βοηθώντας να καθιερωθεί ένας άκρατος νεοφιλελευθερισμός, που αναγκάζει τους ανθρώπους να υπηρετούν την οικονομία και να παράγουν πλούτο για λίγους. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι η ανθρώπινη φύση θα αντιδράσει. Θα παρακάμψει εντολές, θα καταλάβει την προπαγάνδα των ηγετίσκων και θα στείλει στον αγύριστο κι αυτούς και τα συνεταιράκια τους.
Αυτή τη στιγμή της αλήθειας και της απόλυτης κάθαρσης εμείς οι άνθρωποι πρέπει να την επιδιώξουμε. Να τη διεκδικήσουμε, να τη σχεδιάσουμε, να την απαιτήσουμε. Η ελληνική κοινωνία πρέπει να βγει από τον βούρκο και μέσα από ένα ιδεολογικό κίνημα που η ίδια θα δημιουργήσει να ξαναφτιάξει τον ιστό της με τις αρχές και τις αξίες που της έκλεψαν.
Σ’ αυτό το κίνημα κάθαρσης δεν έχουν θέση όσοι πολιτικοί συνέδεσαν το όνομά τους με τη φτωχοποίηση των Ελλήνων, παρά μόνο άφθαρτοι και νέοι άνθρωποι. Δεν έχουν θέση όσοι συντρόφευσαν τους νταβατζήδες στη σταυροφορία της διαπλοκής. Δεν έχουν θέση όσοι μετέτρεψαν την εθνική προδοσία από κακούργημα σε πταίσμα, όσοι πολέμησαν τον βασικό μέτοχο, όσοι έδωσαν άφεση αμαρτιών στον Γεωργίου και στα αφεντικά του.
Ξυπνήστε, Ελληνες. Είμαστε μόνοι μας.
ΥΓ.1: Ας ρωτήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης όχι τον Κώστα Καραμανλή αλλά τον πατέρα του πώς και γιατί πολεμήθηκε από τη διαπλοκή. Με την απάντηση που θα πάρει θα καταλάβει ότι όσοι μιλούν για δικαιοσύνη στην οικονομία και για δικαίωση της εργασίας δεν είναι ούτε κρατιστές ούτε λαϊκιστές. Οπως δεν είναι και ο Μπαράκ Ομπάμα, όπως δεν είναι και ο Προκόπης Παυλόπουλος (που δεν τον ψήφισε για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας). Απλά η ιδεολογία που τους εκφράζει είναι προσαρμοσμένη στον άνθρωπο και στις ανάγκες του. Ριζοσπαστικός φιλελευθερισμός λέγεται…
ΥΓ.2: Τα 100 δισ. ευρώ που θα επενδυθούν στην Ελλάδα -εφόσον ο Κυριάκος Μητσοτάκης γίνει πρωθυπουργός- σε τι απώλεια εθνικής περιουσίας αντιστοιχεί; Θα απομείνει κάτι από την ιδιοκτησία των πολιτών και της χώρας ή θα ξεπουληθούμε στις πολυεθνικές;
Θύμιος Λυμπερόπουλος
