Τα δεδομένα για να πάει ο Τσίπρας σε πρόωρες εκλογές το 2017
Εκλογές δεν φαίνονται στον άμεσο ορίζοντα. Ολοι οι βασικοί παίκτες πορεύονται αυτή τη στιγμή με το σενάριο «2018»: κυβέρνηση, αξιωματική αντιπολίτευση, πρεσβείες, αγορές. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν προϋποθέσεις για εκλογές το 2017 – το αντίθετο. Λαμβάνω υπόψη μου τα δεδομένα και παρατηρώ τον τρόπο με τον οποίο κινούνται οι βασικοί παίκτες.
Δεδομένο πρώτο: τον Ιανουάριο, η κυβέρνηση συμπληρώνει δύο χρόνια στην εξουσία – αυτός είναι ο μέσος χρόνος των μνημονιακών κυβερνήσεων. Oταν φθάσεις σε αυτό το σημείο, κατά βάθος ξέρεις αν μπορείς να συνεχίσεις ή αν πρέπει «να την κάνεις». Δεδομένο δεύτερο: η ραγδαία απονομιμοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις. Αν ο Σεπτέμβριος με τα φλάμπουρα κατά της διαπλοκής ήταν τόσο καταστροφικός, γιατί ο Δεκέμβριος να είναι διαφορετικός; Μπορεί να είναι και χειρότερος. Δεδομένο τρίτο: ο λαός. Δεν βλέπω να ερωτάται στις μετρήσεις για το αν θέλει εκλογές. Εχω την εντύπωση ότι θέλει. Δεδομένο τέταρτο: οι «έξω».
Τα ραντάρ μου πιάνουν προπαρασκευαστικές κινήσεις πρεσβειών για λύσεις τύπου Στουρνάρα. Δεδομένο έκτο: η αξιωματική αντιπολίτευση. Από την ημέρα που ο Κυριάκος έμαθε ότι ο Τσίπρας σχεδίαζε ταξίδι στη μονοεδρική Κεφαλλονιά, έθεσε τον κομματικό μηχανισμό της Ν.Δ. σε συναγερμό. Δεδομένο έβδομο: οι γερμανικές εκλογές. Πώς θα επιδρούσαν σε αυτές τυχόν πρόωρες ελληνικές εκλογές έως τον Ιούνιο; Δεδομένο όγδοο: ο σχεδιασμός Τσίπρα, που ξέρει άριστα ότι σε αυτή τη φάση υπάρχουν προϋποθέσεις για το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα. Εχει τη διαπλοκή απέναντί του, έχει τους Γερμανούς απέναντί του (κάνουν «νούμερα» για το χρέος), έχει το κόμμα μαζί του (με το συνέδριο συσπειρώνει) και -παρά τον Καλογρίτσα- δεν έχει χάσει το ηθικό πλεονέκτημα. Δημοσκόπηση που ολοκληρώθηκε χθες δείχνει ως μόνο δυνατό σημείο του το γεγονός ότι «είναι μακριά από συμφέροντα».
Η κλιμάκωση της ρητορείας κατά Σόιμπλε «και των ανόητων κανόνων του» και κατά της διαπλοκής μάς δείχνει ότι ο πειρασμός της κάλπης για τον Τσίπρα είναι υπαρκτός. Αν χάσει την πρωτοβουλία των κινήσεων και του τραβήξουν το χαλί οι ΗΠΑ, η μόνη άμυνά του είναι να οδηγήσει τον τόπο σε διπλές εκλογές με απλή αναλογική, για να αποτρέψει την πρωθυπουργία Κυριάκου και να εγκαθιδρυθεί ως ηγέτης της Κεντροαριστεράς. Με «ατζέντα» τη διαπλοκή, το χρέος, την τραπεζική – μιντιακή κάθαρση και το Σύνταγμα, μπορεί να ελπίζει σε ένα καλό ποσοστό. Οι κομμουνιστές τον υπολογίζουν μεταξύ 27%-30% αυτή τη στιγμή. Με τέτοιους αριθμούς, εσείς δεν θα είχατε πειρασμό κάλπης το 2017;
Μανώλης Κοττάκης
