Την ημέρα της επετείου παραδόθηκε η χώρα στον Β. Σόιμπλε
Η Βουλή δεν μας πρόσφερε συγκινήσεις μόνο χθες, μας πρόσφερε και προχθές. Την ημέρα που ψηφιζόταν ο νόμος για το Υπερταμείο. Εμείς, βεβαίως, πάντα έχουμε στραμμένη την προσοχή μας στη μεγάλη αρένα και στις προ ημερησίας διατάξεως συζητήσεις, ωστόσο πιστεύω το εξής: Η συστηματική παρακολούθηση των κοινοβουλευτικών εργασιών όταν οι κερκίδες είναι «άδειες» σε βοηθά να δεις και να καταλάβεις περισσότερα πράγματα συγκριτικά με τις φωτοβολίδες που πέφτουν στους… τελικούς.
Προχθές, λοιπόν, ήταν διάχυτη η στρατηγική αμηχανία του συνόλου σχεδόν της αντιπολίτευσης. Το Υπερταμείο δεν είχε μόνο υπογραφή ΣΥΡΙΖΑ. Εφερε φαρδιά πλατιά την υπογραφή Σόιμπλε. Ηταν το λάφυρο που απαίτησε τον Ιούλιο του 2015 προκειμένου να πάρει πίσω τη μεγαλειώδη μπλόφα του Grexit. Ηταν η προσαρμογή της Αριστεράς στο ανατολικογερμανικό πρότυπο της Τρόιχαντ. Και επειδή ακριβώς το Υπερταμείο ήταν απαίτηση Σόιμπλε, τόσο η Ν.Δ. όσο και τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης φρόντισαν να αλλάξουν θέμα συζήτησης και να ασχολούνται με τον «τελειωμένο» Καλογρίτσα.
Ο πρωθυπουργός και ο αρχηγός της αντιπολίτευσης δεν έλαβαν καν τον λόγο (μεταξύ μας… Μεταξά), η Γεννηματά επέμεινε στην ξύλινη πασοκική γλώσσα (από ντύσιμο σκίζει, πάντως), ο Λεβέντης ανακάλεσε όσα είπε για τον Τσίπρα στη Νέα Υόρκη (αυτός ήταν ο καημός του), ο Θεοδωράκης θυμήθηκε τώρα να καταγγείλει την παλαιά διαπλοκή (εδώ χαμογελάμε), ο Κουτσούμπας, μόνο, σοβαρός και μετρημένος. Αλλά αλήθεια, αυτό ήταν το θέμα;
Η συγκρότηση του Υπερταμείου Αποκρατικοποιήσεων έπρεπε να ήταν βούτυρο στο ψωμί της αντιπολίτευσης, αγαπητοί. Οχι γιατί σφράγισε την ιδεολογική χρεοκοπία του ΣΥΡΙΖΑ. Ηταν βούτυρο γιατί μετά τον αφελληνισμό των τραπεζών με το Υπερταμείο διευρύνεται, εμβαθύνεται, επικυρώνεται η αποικιοκρατία στην πατρίδα μας. Και πότε αυτό συνέβη, μάλιστα; Την επέτειο της ίδρυσης του ΕΑΜ! Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε όλα αυτά τα χρόνια ως σημαία του την εθνική ανεξαρτησία. Μοίραζε τη διακήρυξη του ΕΑΜ από την «Αυγή». Και την επέτειο αυτής της ημέρας το Κοινοβούλιο ψήφιζε νόμο για να θρονιαστεί στην καρέκλα του Υπερταμείου ένας αλλοδαπός-τσιράκι της Λαγκάρντ και να δεσμευθεί το σύνολο της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια στους ξένους; Και αντί να σηκωθεί ένας και να τους πει η Δεξιά και ο «προδότης» Σαμαράς αρνήθηκαν τρις να συστήσουν αυτό το Υπερταμείο, οι νεοδημοκράτες κάθονταν και τους κοιτούσαν μην τυχόν και στενοχωρηθεί ο Σόιμπλε! Λυπάμαι. Ο τόπος πράγματι χρειάζεται ένα νέο ΕΑΜ με πατριώτη ηγέτη επικεφαλής. Αλλά αργούμε! Δεν νομίζω ότι είναι ώριμες οι συνθήκες (για τα χθεσινά, αύριο).
Μανώλης Κοττάκης
