Το «ντόμινο» που μπορεί να προκαλέσουν οι εξελίξεις στο Αιγαίο
Σας έχω προϊδεάσει σε πρόσφατα σημειώματά μου για την εναλλακτική στρατηγική Τσίπρα στην περίπτωση που δεν καταφέρει να πετύχει τον στρατηγικό στόχο να φθάσει στο 2018, χρονιά στην οποία, ακόμη και αν χάσει τις εκλογές, θα είναι πολύ κοντά στο 2020, που πρέπει να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Αρα, έπειτα από ανασύνταξη στην αντιπολίτευση, μπορεί να προκαλέσει νέες εκλογές. Το εναλλακτικό σχέδιο προβλέπει πόλωση, υπονόμευση συγκρότησης κυβέρνησης συνεργασίας από την πρώτη κάλπη, διπλή αναμέτρηση με απλή αναλογική και μεγάλο συνασπισμό με επικεφαλής τρίτο πρόσωπο. Σήμερα θα προσθέσω ένα νέο στοιχείο στην ανάλυση, προκειμένου να έχουμε πανοραμική εικόνα των εξελίξεων. Κορυφαίος υπουργός, όχι κατ’ ανάγκην ο αρμόδιος, με προέτρεψε να παρακολουθώ προσεκτικά τις τουρκικές κινήσεις στο Αιγαίο. Ρώτησα «γιατί;» και η αποκάλυψή του ήταν λίαν εντυπωσιακή:
«Γιατί οι εξελίξεις στο Αιγαίο μπορεί να προκαλέσουν εξελίξεις στην Αθήνα». Στις κρίσεις, ιδίως στις συνοριακές, οι Ελληνες ξεχνούν τα πάντα μπροστά στον κίνδυνο και συσπειρώνονται. Στην πραγματικότητα, μια ελληνοτουρκική κρίση στη βάση υπαρκτών προκλήσεων θα μπορούσε άνετα να καταλήξει στη συγκρότηση μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας ειδικού σκοπού, με αποστολή τη διεξαγωγή εκλογών μετά τη σταθεροποίηση. Αναφερόμαστε ουσιαστικά σε μια κυβέρνηση τύπου Παπαδήμου, άνευ Παπαδήμου. Μια τέτοια εξέλιξη προφανώς και θα συνέφερε τον Τσίπρα, στην περίπτωση που διαπίστωνε ότι τα ποσοστά του έχουν πάρει οριστικά την κατιούσα.
Η Αριστερά σε αυτή την περίπτωση θα έκανε κάτι απλό: θα αναζητούσε συνεταίρο στη φθορά μέχρι να φθάσει στις κάλπες, προκειμένου η Ν.Δ. να υποστεί ό,τι και ο Σαμαράς στις πρώτες κάλπες του 2012. Ευλόγως θα διερωτηθείτε: «Και τόσο κορόιδο είναι ο Κυριάκος να μετάσχει σε κυβέρνηση με τον Τσίπρα, μήνες πριν από τις εκλογές;» Φυσικά δεν είναι – αντιθέτως, είναι πολύ έξυπνος και καλός υπολογιστής.
Ωστόσο, τα κρίσιμα εκείνη τη στιγμή, πιθανόν την άνοιξη, θα είναι το κλίμα στην κοινωνία έπειτα από ένα δυνητικό μεθοριακό επεισόδιο και φυσικά το κλίμα στους δανειστές. Πρόκειται για παράγοντες που δύσκολα προσπερνά κανείς στην Ελλάδα του 2016. Για να μη σας τα πολυλογώ, άκουσα το σενάριο του υπουργού, δεν το πέταξα στον κάλαθο των αχρήστων, αλλά και δεν το «αγόρασα». Από σενάρια στην Ελλάδα άλλο τίποτα… Μετά τη συνάντησή μας, όμως, συνέβησαν τα εξής:
- Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας από την Κάρπαθο και το μνήμα του ηρωικού πιλότου Ηλιάκη δήλωσε ότι κάθε αμφισβήτηση της Λωζάννης είναι αμφισβήτηση ευρωπαϊκού εδάφους και… «μολών λαβέ».
- Ο πρωθυπουργός από το Πεντάγωνο -τελευταία επίσκεψη πριν από το δημοψήφισμα- μίλησε στους αξιωματικούς «για την προστασία της εδαφικής ακεραιότητας».
- Ο πρόεδρος της Βουλής διέψευσε την πιθανότητα διεξαγωγής εκλογών, με την αινιγματική προσθήκη «ενδιάμεσα υποχρεωτικές καταστάσεις προκύπτουν από εξελίξεις μέσα στη Βουλή ή στην κοινωνία».
- Πρώην πρόεδρος της Ν.Δ. και ο πρώην πρόεδρος της Βουλής σε δηλώσεις τους για τα γενέθλια της Ν.Δ. έκαναν λόγο για την ανάγκη «εθνικής συνεννόησης».
Αυτά!
Μανώλης Κοττάκης
