Η συζήτηση για τη διαπλοκή, η σημασία της και η απαξίωση από την κοινωνία
Η ατμόσφαιρα δεν είναι άγνωστη: Οταν βαραίνει το κλίμα στην κοινωνία και οι κυβερνήσεις χάνουν την επαφή με το λαϊκό αίσθημα, ο ανορθολογισμός ακυρώνει ακόμη και σωστές πρωτοβουλίες. Ο θυμός για τις ψευτιές επικυριαρχεί της λογικής. Κάπως έτσι βρήκε τον ΣΥΡΙΖΑ η επομένη μέρα της συζήτησης για τη διαπλοκή. Αν και όσα ακούστηκαν «περί πραξικοπήματος» καναλαρχών ήταν συγκλονιστικά και γυρίζουν τη χώρα στην ταραγμένη περίοδο του 1960, ο κόσμος εισέπραξε τη συζήτηση ως «διαγωνισμό γουρουνιών στη λάσπη», όπως μου σχολίασε στενός συνεργάτης του προέδρου της Ν.Δ. Με την προσθήκη ότι ο Κυριάκος απέφυγε τη συμμετοχή σε αυτόν. Οι συνηθέστερες φράσεις που άκουσα για τις αποκαλύψεις ήταν «ξαναζεσταμένο φαγητό», «δεν γίναμε σοφότεροι».
Διαφωνώ. Σε μια χώρα που η μιντιακή διαπλοκή συνέπραξε στη χρεοκοπία και έδωσε κάλυψη σε αποφάσεις με μεγάλο δημοσιονομικό κόστος και σε μια πατρίδα που οι καναλάρχες έβαλαν πλάτη στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ να προχωρήσουν στη μεγαλύτερη αναδιανομή εισοδήματος εις βάρος των πολλών, δεν νομίζω ότι έχουμε περιθώρια για αφ’ υψηλού συζητήσεις. Διότι την επόμενη φορά που θα μας συμβεί δεν θα υπάρχουν δικαιολογίες του τύπου «δεν γνωρίζαμε». Για να εξηγούμαστε λοιπόν: Πρώτον, ως διαπλοκή ορίζεται να έχεις στην ιδιοκτησία σου κανάλι προκειμένου να εκβιάζεις για να παίρνεις δουλειές του Δημοσίου.
Στο αποκορύφωμά της (2000) διαπλοκή σήμαινε «έχω κανάλι, παίρνω δουλειές και διεκδικώ την καρέκλα του πρωθυπουργού», όλα μαζί. Δεύτερον, διαπλοκή, ίσον ζήτημα για την ποιότητα της δημοκρατίας. Αποκρύπτω ειδήσεις, ίσον ρυμουλκώ την κοινή γνώμη σε λανθασμένες αποφάσεις. Προβάλλω συνεχώς τους ίδιους πολιτικούς, ίσον «θέλω να έχω δική μου κοινοβουλευτική ομάδα». Τρίτον, διαπλοκή σημαίνει ζημιώνω το δημόσιο ταμείο.
Οχι μόνο γιατί αρνούμαι να πληρώσω τις συχνότητες αλλά γιατί μετέχω ενεργά στα σκάνδαλα που οδήγησαν στη χρεοκοπία. Ποιος ξεχνά ότι το πάρτι των σημιτικών εξοπλισμών διαφημίστηκε από τα κανάλια με το σύνθημα «και βούτυρο και κανόνια»; Ποιος ξεχνά πως η τεράστια προμήθεια της Siemens τo 1996 έγινε θέμα μόλις το 2008; Τέταρτον, διαπλοκή σημαίνει δίνω κάλυψη στη λεηλασία της ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων. Το έκαναν τα κανάλια εγκλωβίζοντας τον κόσμο στο Χρηματιστήριο το 1999, το έκαναν υποστηρίζοντας άκριτα το Μνημόνιο το 2010. Μετά ταύτα ερωτώ: Θεωρούμε πως οι συζητήσεις στη Βουλή είναι «διαγωνισμός γουρουνιών»; Και αν ναι, για ποια «γουρούνια» μιλάμε; Στην πραγματικότητα το θέμα υπερβαίνει κατά πολύ τον Τσίπρα που το ανακινεί. Αφορά την κοινωνία και κάθε επόμενη κυβέρνηση. Είναι ζήτημα δημοκρατίας.
Μανώλης Κοττάκης
