Το δημόσιο χρέος,η δικαίωση του Καραμανλή και οι προτάσεις από Χριστοδουλάκη
Παρακολούθησα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και προσοχή την ανάλυση που έκαναν για το χρέος στην αρμόδια υποεπιτροπή της Βουλής ο υπουργός Οικονομίας Γιώργος Σταθάκης και ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, πρώην υπουργός Νίκος Χριστοδουλάκης. Μπορεί οι πολύωρες συνεδριάσεις που μεταδίδει το κανάλι της Βουλής να είναι κουραστικές, αλλά ανθρώπους σαν κι εμάς (που τις βλέπουν από επαγγελματική διαστροφή) τους αποζημιώνουν πλήρως. Η συγκεκριμένη είχε αξία για δύο λόγους.
Πρώτον, ο Σταθάκης δικαίωσε απολύτως τη διακυβέρνηση Καραμανλή όταν ρωτήθηκε για τις ευθύνες της περί της εκτίναξης του χρέους. Αυτήν την καραμέλα πιπιλούσε ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος στην Εξεταστική την προηγουμένη. Αφού προσδιόρισε ως δεκαετία ορόσημο για την αύξηση του χρέους αυτή που άρχισε το 1980 και σημείωσε ότι επί κυβερνήσεων Καραμανλή «το νέο χρέος χρηματοδοτούσε το παλαιό», ο υπουργός τόνισε ότι «το 2008 προκλήθηκε εκρηκτική άνοδος των δανειακών αναγκών της χώρας για να καλυφθεί ο παλαιός δανεισμός». Θα μπορούσε να προσθέσει επί κυβερνήσεων Σημίτη, αλλά ήταν ευγενικός, ήταν δίπλα του ο Χριστοδουλάκης.
Δεύτερον, η συνεδρίαση είχε ενδιαφέρον εξαιτίας του ρεαλιστικού τρόπου με τον οποίο παρουσίασε ο Χριστοδουλάκης στους βουλευτές το ζήτημα του χρέους: πίνακας, διαγράμματα, αναλύσεις. Δεδομένων των πληροφοριών ότι ο καθηγητής μπορεί να αναλάβει υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου με αντικείμενο τη διαπραγμάτευση του χρέους (η αξιοποίησή του εντάσσεται στο άνοιγμα ΣΥΡΙΖΑ στη σοσιαλδημοκρατία, αν και ο Νίκος προέρχεται από το ΚΚΕ Εσωτερικού), το ερώτημα που τίθεται είναι: Οι θέσεις που διατύπωσε είναι και θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ;
Παράδειγμα νούμερο ένα: Ζήτησε τη συναίνεση όλων των πολιτικών δυνάμεων στη διαμόρφωση μιας εθνικής άποψης για το χρέος. Θα καθίσουν, δηλαδή, στο τραπέζι Αριστερά και Δεξιά να τα βρουν, αφού συμφωνούν ότι με τα υψηλά πλεονάσματα δεν βγαίνει; Παράδειγμα νούμερο δύο: Τάχθηκε ευθέως υπέρ της εξόδου του ΔΝΤ από το πρόγραμμα, γιατί το «κούρεμα» που μας πλασάρει θα συνοδευθεί με τέταρτο Μνημόνιο.
Η θέση του είναι πάγια, έχει διατυπωθεί και στο βιβλίο του «Ελλάδα, σώζεται ο Τιτανικός;». Αν ο Νίκος οριστεί εθνικός διαπραγματευτής, είναι και θέση του ΣΥΡΙΖΑ; Ομοίως: Οι απόψεις του ότι ο «κόφτης» πρέπει να αντικατασταθεί από συνταγματικές αλλαγές κατά το ισπανικό πρότυπο (υιοθέτηση του δημοσιονομικού κανόνα για τα ελλείμματα) και ότι η πιστοληπτική ικανότητα της χώρας πρέπει να συνδεθεί με την επανεθνικοποίηση του Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων είναι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ; Αν ναι, πρέπει τότε να εξετάσουμε πόσο ρεαλιστική ή πόσο ριψοκίνδυνη είναι μια νέα στρατηγική που αναπτύσσεται στη σκιά του πολέμου Αμερικής – Γερμανίας. Θα επανέλθω.
Μανώλης Κοττάκης
