Οταν μιλάμε για την Κύπρο, στο μυαλό μας πρέπει να έχουμε πώς θα διασφαλίσουμε το εθνικό κεκτημένο
Ο Πάνος Τριγάζης είναι ένα έμπειρο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο ασχολείται με θέματα εξωτερικής πολιτικής. Σήμερα είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής. Διάβασα με ενδιαφέρον το άρθρο του για το Κυπριακό σε εφημερίδα και εντυπωσιάστηκα από τα επιχειρήματα που προβάλλει υπέρ της προωθούμενης λύσης. Αντιγράφω ένα απόσπασμα και επανέρχομαι.
Γράφει ο κύριος Τριγάζης: «Κάποιοι και στην Ελλάδα αντιδρούν στις τωρινές συγκλίσεις που έχουν επιτευχθεί ως προς την εσωτερική πτυχή του Κυπριακού. Λένε, π.χ., ότι θα πρόκειται περί δύο κρατών, μεταφράζοντας ετσιθελικά τον όρο “states”, που σημαίνει πολιτείες. Αναρωτιέμαι τι είδους ομοσπονδία θέλουν. Σαν την αμερικανική, την ισπανική, τη βελγική; Σε όλες αυτές -και άλλες περιπτώσεις- οι συνιστώσες πολιτείες έχουν ευρεία αυτονομία και δικά τους νομοθετικά σώματα. Στη Βρετανία, η Αγγλία, η Σκοτία, η Ουαλία και η Β. Ιρλανδία έχουν και δικές τους σημαίες και ύμνο, ενώ λαμβάνουν αυτοτελώς μέρος σε διεθνείς διοργανώσεις, σαν το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου. Στη Σκοτία δόθηκε και το δικαίωμα δημοψηφίσματος για αποχώρηση από το Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ δικαίωμα απόσχισης είχαν και οι πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, καθώς και οι πρώην γιουγκοσλαβικές δημοκρατίες. (…)
Συμπεραίνω, λοιπόν, ότι δεν είναι η ομοσπονδία που αντιμάχονται, αλλά το δικαίωμα στους Τουρκοκυπρίους να έχουν δική τους πολιτική οντότητα, τους θέλουν μειονότητα σε ενιαίο κράτος. Προσέγγιση που απέχει παρασάγγας από τις δημοκρατικές κατακτήσεις του 20ού αιώνα. Καταλήγω με το ερώτημα: αν αποτύχει και η τελευταία διαπραγμάτευση, ποια θα είναι η επόμενη ημέρα; Πιθανότατα, η οριστική διχοτόμηση του νησιού, με πιθανό επόμενο βήμα την προσάρτηση των Κατεχόμενων στην Τουρκία».
Τυγχάνει να ανήκω και ο ίδιος (με βάση το υπάρχον σχέδιο) σε αυτούς που ο κύριος Τριγάζης ονομάζει «απορριπτικούς». Απορώ! Στόχος όλων ημών που διαφωνούμε με τη λύση είναι να καταστήσουμε… μειονότητα τους Τουρκοκυπρίους; Ή, μήπως, να δώσουμε μάχη για να γυρίσουν στους τόπους τους πρόσφυγες που ξεριζώθηκαν; Περνά, άραγε, από τα μυαλό ορισμένων φίλων στον ΣΥΡΙΖΑ ότι, εκτός από τους Τουρκοκυπρίους, πρέπει να προστατέψουμε τους Ελληνοκύπριους αδελφούς, που πηγαίνουν σήμερα στα Κατεχόμενα και αντικρίζουν στα σπίτια τους εποίκους; Οσον αφορά το πολιτειακό πρότυπο, άραγε ποιο πρέπει να είναι αυτό; Κράτη της Δύσης, των οποίων οι πληθυσμοί ζουν δεκάδες χρόνια μαζί -σημειωτέον- υπό την ίδια ηγεσία; Και αποτελεί δημοκρατική κατάκτηση του 21ου αιώνα το να δοθεί στην Τουρκία το δικαίωμα (με δική μας υπογραφή!) να διοικεί τη συνιστώμενη πολιτεία της Βορείου Κύπρου; Τρελαθήκαμε; «Δικέφαλο» κράτος αυτής της μορφής πρώτη φορά συναντώ! Αγαπητοί φίλοι στον ΣΥΡΙΖΑ, με την Κύπρο έχουμε να κάνουμε, με το νησί που ο Κωνσταντίνος Καραμανλής χαρακτήριζε «δεύτερη Ελλάς». Οταν λοιπόν μιλάμε για την Κύπρο, στο μυαλό μας δεν μπορεί να έχουμε ως βασική προτεραιότητα το αν θα έχουν αυτονομία και δική τους Βουλή οι Τουρκοκύπριοι (!), αλλά το πώς θα διασφαλίσουμε το εθνικό κεκτημένο δεκαετιών.
Μανώλης Κοττάκης
