Θα τρίζουν τα κόκαλα των ηρώων της Κύπρου, του Καραολή, του Δημητρίου, του Αυξεντίου, του Παλληκαρίδη, από όσα ανατριχιαστικά δήλωσε ο Νίκος Αναστασιάδης περί «επισκεπτών εξ Ελλάδος» που «διδάσκουν πατριωτισμό». Δηλώσεις που κανονικά θα έπρεπε να έχουν στείλει τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας σπίτι του για την προδοτική στην Ιστορία του Ελληνισμού δήλωσή του.
Πού φτάσαμε, δηλαδή, να θεωρούνται για τον Αναστασιάδη και έναν κύκλο «Νεοκυπρίων» οι Ελλαδίτες επισκέπτες στη Μεγαλόνησο!
Δηλαδή πατριώτες κατά τον Αναστασιάδη και την παρέα του, που μεθοδεύουν μια λύση ντροπής για τη Μεγαλόνησο, είναι όσοι συμφωνούν μαζί του. Να μιλούν για την ελληνική Κύπρο (αυτό που δεν πρέπει να ξεχνά ο Αναστασιάδης και οι λοιποί) οι Τούρκοι εισβολείς, οι έποικοι που έστειλε η Αγκυρα, αλλά όχι οι Ελλαδίτες και κυρίως όσοι διαφωνούν με την αφεντιά του. Συγγνώμη, κουμπάροι, αλλά τέτοια κατάντια για Πρόεδρο της Κύπρου δεν τη φανταζόμουν.
Από την εποχή του αγώνα της Ενωσης έως την ανεξαρτησία του κυπριακού Ελληνισμού, όταν η καρδιά κάθε πατριώτη, ανεξαρτήτως κόμματος, ιδεολογίας, χτυπούσε για την ελευθερία του νησιού από τους Βρετανούς αποικιοκράτες και την ένωση με την Ελλάδα, κανείς δεν φανταζόταν ότι θα φτάναμε σήμερα στο σημείο να μας αποκαλούν «επισκέπτες εξ Ελλάδος» οι αδελφοί μας οι Κύπριοι και να μη σηκώνονται και οι πέτρες στη Μεγαλόνησο.
Δυστυχώς αυτή η νοοτροπία καλλιεργείται χρόνια στη Μεγαλόνησο και τώρα με πρόσχημα μια επιχειρούμενη λύση ετοιμάζονται κάποιοι, αντί να διώξουν τους εισβολείς, να διώξουν τους Ελλαδίτες από το νησί και να τους αντικαταστήσουν με μια νέα «γενιά Κυπρίων», χωρίς ταυτότητα, χωρίς Ιστορία. Με ανθρώπους που, αν είχαν γεννηθεί στη θάλασσα, θα ισχυρίζονταν ότι κατάγονται από τα ψάρια! Τέτοιος παραλογισμός. Αγαπητέ κύριε Αναστασιάδη, ό,τι και να σας συμβουλεύουν, ό,τι και να σας λένε, όποια πέτρα και να σηκώσετε στην Κύπρο είναι γεμάτη Ελλάδα. Ακόμη και σήμερα που κάνετε αυτές τις δηλώσεις υπάρχουν παιδιά, Eλληνόπουλα, που εξακολουθούν να αγνοούνται, δολοφονημένα από τις ορδές του Αττίλα, υπερασπιζόμενα το έδαφος της πατρίδας.
Η ελληνική καρδιά, όσο κι αν το επιδιώκετε, θα χτυπά για την Κύπρο, όπως και για κάθε γωνιά της Ελλάδας. Και θα πονά γι’ αυτήν την πατρίδα όσο και αν θέλετε να σας αφήσουμε ελεύθερους να κάνετε τη δουλειά σας, χωρίς αντιδράσεις και προβλήματα.
Τα σύνορα της καρδιάς μας θα εξακολουθούν να είναι στην Κερύνεια. Κάνετε λάθος όταν λέτε, κ. Αναστασιάδη, «ότι δεν είναι το δικό τους χωριό, η δική τους κωμόπολη, η δική τους πόλη που είναι υπό κατοχή». Οσο κι αν θέλετε, δεν θα γίνουμε εξ Ελλάδος επισκέπτες, άβουλοι και άφωνοι μπροστά σε όσα συμβαίνουν. Ούτε στην Κύπρο ούτε αλλού.
Οπως ακριβώς και κανείς Κύπριος δεν ήταν ούτε θα είναι ποτέ επισκέπτης στην Ελλάδα. Εσείς, κύριε Πρόεδρε, και οι απόψεις σας θα είστε περαστικοί στην Ιστορία του Ελληνισμού και θέλω να ελπίζω όχι ως ακόμη μία μαύρη σελίδα στην Ιστορία του…
Νίκος Ελευθερόγλου
