Πώς ο πρόεδρος της Ν.Δ. κινδυνεύει ξαφνικά να βρεθεί ενώπιον διπλού μετώπου
Aν ο Τσίπρας αντιγράφει τις πρακτικές παραπλάνησης του λαού που επινόησε το ΠΑΣΟΚ αμέσως μετά την άνοδό του στην εξουσία το 1981 (όπως εκτιμά το ΚΚΕ), τότε ας είμαστε βέβαιοι ότι θα ακολουθήσει τις ίδιες μεθόδους και στον πολιτικό αγώνα. Την εξής μία, για να εξηγούμαστε: Τον αντιμητσοτακισμό. Αυτός, όπως απεδείχθη ιστορικά, ενώνει πολλά και διαφορετικά ακροατήρια, το κυριότερο από όλα όμως είναι ότι ρίχνει την εκπαιδευμένη και μεγαλωμένη στον αντιμητσοτακισμό ηγεσία του ΠΑΣΟΚ στην αγκαλιά του.
Θα μπορούσα να επικαλεστώ ως τεκμήριο για τον ισχυρισμό μου το γεγονός ότι ανασύρθηκε έως και η λέξη «Εφιάλτης» από το χρονοντούλαπο της Ιστορίας για να πληγεί ο Μητσοτάκης στις αρχές της περασμένης εβδομάδας. Είναι η ίδια ακριβώς λέξη με την οποία υποδέχθηκε την εκλογή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στην ηγεσία της Ν.Δ. το 1984 ο Ανδρέας Παπανδρέου. Αμάν έκανε έπειτα από αυτό για να τους εξαναγκάσει σε μια χειραψία στο αεροδρόμιο ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.
Εάν ωστόσο έμενα στις λέξεις, η ανάλυσή μου θα ήταν πολύ ρηχή. Υπάρχουν πολύ συγκεκριμένα τεκμήρια που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα παίξει το χαρτί του αντιμητσοτακισμού, επιβοηθούμενος -τι σύμπτωση- από τις ίδιες ακριβώς δυνάμεις που χτύπησαν τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη στις εκλογές του 1985. Η πρόταση για σύσταση προανακριτικής επιτροπής για δάνεια κομμάτων – ΜΜΕ (η οποία, ως φαίνεται, θα περιλάβει τα δάνεια του «Κήρυκα Χανίων»), το πόρισμα για τη δωρεάν νοσηλεία πολιτικών στο «Ερρίκος Ντυνάν» (διακινείται από συριζαίικα μέσα), η δίκη της Siemens, το πόρισμα για τον 9,84 επί κεντροδεξιών δημάρχων, οι περίφημες λίστες και διάφορα άλλα «περιφερειακά» θέματα (ΚΕΕΛΠΝΟ, ναυπηγεία) θα αξιοποιηθούν ως φαίνεται από τον ΣΥΡΙΖΑ στην απελπισμένη απόπειρά του να ρεφάρει.
Στην προσπάθειά του να ισχυριστεί ότι «ναι μεν γίναμε όλοι μνημονιακοί, αλλά εμείς δεν ανήκουμε και καλά στην πολιτική τάξη η οποία έπαιρνε δανεικά και αγύριστα δάνεια, νοσηλευόταν δωρεάν, έκανε προεκλογικές εκστρατείες με χρήματα πολυεθνικών, σπαταλούσε το χρήμα των δημοτών» και πάει λέγοντας. Λογική καμικάζι. Λογική καθεστώτος, σύμφωνα με κάποιους. Λογική που λέει «αν πρόκειται να καώ εγώ, ε, τότε, ας καούμε όλοι μαζί». Λογική την οποία χάραξε ο Τσίπρας από την πρώτη κιόλας κοινοβουλευτική αντιπαράθεση με τον Κυριάκο, συνέχισε στην Εκθεση και θα κορυφώσει τώρα στην αδυναμία του.
Μαθαίνω ότι κάποιος πρότεινε στον Μητσοτάκη -γραπτώς μάλιστα- να «σκοτώσει» αυτήν την επίθεση εν τη γενέσει της με συγκεκριμένο τρόπο κατά την παρουσία του στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης. Δεν το θέλησε για λόγους που γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα προφανώς. Τώρα ο πρόεδρος της Ν.Δ. κινδυνεύει να βρεθεί ενώπιον διπλού αντιμητσοτακικού μετώπου ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ, με τους πασόκους να έχουν πάρει μάλιστα θάρρος μετά τον χώρο που τους άφησε με τη στάση του στην ψηφοφορία για το βοήθημα. Ο κίνδυνος να αναβιώσουν τα φαντάσματα, να κρατηθεί το σκορ χαμηλά με τη σκανδαλολογία και να χαθεί η διαφαινόμενη αυτοδυναμία είναι υψηλός. Επείγει εξεύρεση ισοδυνάμου.
Μανώλης Κοττάκης
