Το Κυπριακό και το σχέδιο αντικατάστασης του Ν. Κοτζιά
Τα δημοσιεύματα του Politico, με τα οποία τέθηκε ζήτημα εκπαραθύρωσης του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά από τις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό, δεν έπεσαν ως κεραυνός εν αιθρία. Η απερχόμενη ηγεσία του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών είναι σφόδρα ενοχλημένη από την… απείθεια που δείχνει ο Ελλην αξιωματούχος καιρό τώρα και έχει φροντίσει να καταστήσει γνωστή τη δυσφορία της ποικιλοτρόπως: Είτε μέσω αιχμών που άφησε ο αντιπρόεδρος Μπάιντεν στον Τσίπρα στη Νέα Υόρκη τον Σεπτέμβριο είτε μέσω δημοσιευμάτων χαμηλότερης έντασης, ακόμη και μέσω μερίδας του «αναστασιαδικού» Τύπου.
Αυτό που δεν ξέραμε και έπρεπε να φθάσει ο κόμπος στο χτένι για να το μάθουμε είναι ότι στο σχέδιο αντικατάστασης του Κοτζιά μετέχει -άθελά του- και τμήμα του ελληνικού Τύπου. Φυσικά δεν πρόκειται να κάνω ονομαστική αναφορά σε πρόσωπα που εκτιμώ ιδιαιτέρως. Τα ζητήματα στην πολιτική δεν είναι προσωπικά.
Ωστόσο, μου κάνει τεράστια εντύπωση να διαβάζω κείμενα στα οποία δικαιολογείται πλήρως η στάση Ερντογάν με την εκτίμηση ότι ο Τούρκος πρόεδρος «γνωρίζει αυτό που γνωρίζουν όσοι ανά τον κόσμο έχουν μελετήσει με σοβαρότητα το Κυπριακό, αυτό που ελάχιστοι γνωρίζουν εδώ και ακόμη λιγότεροι τολμούν να υπαινιχθούν: ότι στη συνολική θέαση του προβλήματος ένα κάποιο μέρος του δίκιου είναι των Τούρκων». Ωστε έτσι, λοιπόν. Των Τούρκων!
Ακόμη και αν υψώσουμε τους εαυτούς μας στη θέση ενός αντικειμενικού παρατηρητή για να θεάται αμερολήπτως τα δίκαια των άλλων, το ερώτημα που τίθεται προς όλους όσοι διακατέχονται από αυτήν τη φιλοσοφία στην πατρίδα μας είναι ένα συγκεκριμένο: Τι φανέλα φοράμε όταν κρίνεται εθνικό θέμα; Τη δική μας φανέλα ή των άλλων; Μη νομίσετε ότι το κρίσιμο είναι ο Κοτζιάς. Το κρίσιμο είναι η φιλοσοφία. Και το 2004, που αντέστη ο Τάσσος με τη στήριξη Καραμανλή, και σήμερα το κρίσιμο είναι η αντίληψη.
Η «ακινησία» του 2004 -αυτή δεν ήταν η κατηγορία;- έδωσε την ευκαιρία στον λοιδορούμενο ως φιλορώσο «Τασσούιν» να ανακηρύξει μονομερώς ΑΟΖ, εντός της οποίας έρχεται να επενδύσει σήμερα ο νέος Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τίρλεστον! Ακινησία, επίσης, σημαίνει ότι Ελλάδα και Κύπρος διατήρησαν τα ζωτικά τους συμφέροντα ανέπαφα αυτά τα χρόνια σε Ε.Ε. – Μεσόγειο (status quo). Αν η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας για κάποιους δεν είναι ταμπού, για άλλους είναι και μεγάλο.
Το να ζητείται λοιπόν τόσο άκομψα το κεφάλι του Κοτζιά με επίκληση των τουρκικών δικαίων απλώς βγάζει κάποιους στη σέντρα. Εντάξει, το ξέρουμε ότι είστε με τον… ΟΗΕ, αλλά ολίγη κομψότης δεν θα έβλαπτε.
Μανώλης Κοττάκης
