Ηταν μία από τις ελάχιστες σωστές και τολμηρές πρωτοβουλίες του ΣΥΡΙΖΑ. Κι όμως, κατέληξε σε φιάσκο, έπειτα από συμβιβασμό.
Η Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για τα δάνεια κομμάτων και media έβγαλε πολλές ειδήσεις, αποκάλυψε άγνωστα στοιχεία, οδήγησε τους «εγκεφάλους» της διαπλοκής στο σκαμνί του απολογούμενου (παρότι είχαν απλώς την ιδιότητα του μάρτυρα), γκρέμισε το προφίλ που για χρόνια έχτιζαν οι διάφοροι «ισχυροί» του συστήματος, αφού αρκετοί εξ αυτών φάνηκαν πολύ «λίγοι», απέσπασε καταθέσεις που απέδειξαν το όργιο διασπάθισης του δημόσιου χρήματος και, τέλος, τάραξε συνολικά τα λιμνάζοντα νερά.
Ομως, μέχρις εκεί… Παρότι έγινε σαφές σε όσους παρακολούθησαν με προσοχή τις εργασίες της ότι υπήρχε «θησαυρός», οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ξαφνικά βάλθηκαν να μας πείσουν ότι επρόκειτο για… άνθρακα!
Αραγε, τι μεσολάβησε και οι άριστα διαβασμένοι εκπρόσωποι της πλειοψηφίας κατάπιαν τη γλώσσα τους; Πώς από τις σκληρές και αποκαλυπτικές ερωτήσεις κατέληξαν να καταθέσουν ένα νερόβραστο πόρισμα, που δεν εντόπισε καμία πολιτική ευθύνη και έβγαλε «λάδι» τους πάντες;
Στη διάρκεια της πολύμηνης διαδικασίας, πολλές φορές οι βουλευτές-μέλη του ΣΥΡΙΖΑ στην επιτροπή υπονόησαν ότι υπάρχουν βαρύτατες ευθύνες. Προφανώς, για κάποιον άγνωστο λόγο, τώρα αναγκάστηκαν να κλείσουν τα μάτια.
Αυτή είναι μία από τις μεγαλύτερες απογοητεύσεις του κυβερνώντος κόμματος. Αν η υπογραφή του τρίτου Μνημονίου ήταν η κορυφαία, αυτή αναμφίβολα είναι η δεύτερη σε σημασία. Η απογοήτευση αφορά κυρίως εκείνους τους πολίτες που πίστεψαν ότι, επιτέλους, μπορεί να σπάσει το απόστημα της διαπλοκής, να λάμψει η αλήθεια και να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι. Κι όμως! Ο ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαίωσε ότι στον τόπο μας όλα τα ίδια μένουν…
Θυμίζω ορισμένες από τις πιο κραυγαλέες αποκαλύψεις: Από τις εργασίες, τα έγγραφα και τις καταθέσεις μαρτύρων προέκυψε ότι ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. δανείζονταν με μόνη εγγύηση τις μελλοντικές εισπράξεις από την κρατική επιχορήγηση. Μάλιστα, είχαν υποσχεθεί αυτήν την επιχορήγηση σε περισσότερες από μία τράπεζες, παρανομώντας με καραμπινάτο τρόπο. Σε άλλες περιπτώσεις δανείζονταν τεράστια ποσά με απλές επιστολές που περιείχαν… υποσχέσεις (δάνειο 5.200.000 ευρώ της Eurobank στο ΠΑΣΟΚ).
Κάπως έτσι έφτασε η Ν.Δ. να χρωστά 210.000.000 ευρώ και το ΠΑΣΟΚ 190.000.000, που θα αποπληρωθούν ύστερα από 400 (!!!) χρόνια. Τα στοιχεία αυτά προέκυψαν από τα επίσημα έγγραφα των τραπεζών. Κι όμως, για αυτό το «πάρτι» εις βάρος των Ελλήνων η πλειοψηφία της Εξεταστικής δεν εντόπισε κανέναν ένοχο! Το ότι ο δανεισμός των δύο κομμάτων για επικοινωνιακούς λόγους χρησιμοποιήθηκε για μεγάλα εκλογικά έξοδα, παραβιάζοντας έτσι το Σύνταγμα και την ισονομία, ουδόλως απασχόλησε τους κ. βουλευτές.
Τα ίδια και χειρότερα αποδείχτηκε ότι συνέβαιναν με τα media. Μόνο η Εθνική Τράπεζα εμφανίζεται να έχει δώσει δάνεια 430.000.000 ευρώ στα ΜΜΕ, το 50% των οποίων είναι μη εξυπηρετούμενα. Ποιος, άλλωστε, μπορεί να ξεχάσει την (ιστορική πλέον) ομολογία του Παναγιώτη Ψυχάρη «ναι, παίρναμε δάνεια με… αέρα»;
Κι όμως, οι λαλίστατοι μέχρι προχθές βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν «είδαν» κάτι που να χρήζει περαιτέρω διερεύνησης. Γι’ αυτό δεν πρότειναν τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής της Βουλής, που θα είχε μεγαλύτερες δυνατότητες και εξουσίες, αλλά έριξαν το μπαλάκι στη Δικαιοσύνη. Ισως να έκαναν τη «δουλειά» που είχαν στο μυαλό τους. Εξάλλου, όπως φαίνεται, οι περισσότεροι εχθροί εξολοθρεύτηκαν. Αρα, η επιχείρηση «κάθαρση» μπορεί να σταματήσει!
Ουδόλως, όμως, αφορά τον ελληνικό λαό ποιοι είναι οι αντίπαλοι της κυβέρνησης. Η εντιμότητα στη δημόσια ζωή, και κυρίως στα κόμματα και τα media, είναι κοινωνική απαίτηση και όχι μέρος ενός πολιτικού παιχνιδιού. Ο ΣΥΡΙΖΑ εμπαίζει όσους πίστεψαν στις αγνές προθέσεις του και στο λεγόμενο «ηθικό πλεονέκτημά» του, όταν κάνει τέτοιους συμβιβασμούς. Μπορεί να καταφέρει να βάλει στο χέρι την παλιά διαπλοκή, αλλά στο τέλος θα χάσει τον λαό (αν δεν τον έχει ήδη χάσει).
Δημήτρης Ριζούλης
