Οι 1.500.000 άνεργοι και οι ιδεοληψίες του ΣΥΡΙΖΑ
Aν είχαμε μια φιλελεύθερη κυβέρνηση με πίστη στις αποκρατικοποιήσεις και πάθος για τις επενδύσεις, τότε θα κατανοούσα απόλυτα τη χλευαστική αντίδραση του Μεγάρου Μαξίμου στις δηλώσεις Τόμσεν για τον απαιτούμενο χρόνο επιστροφής στα επίπεδα της ανεργίας του 2009, την οποία, ας τα λέμε και αυτά, ο Καραμανλής άφησε στο μόλις 7,8%. Αλλά φιλελεύθερη κυβέρνηση δεν έχουμε.
Γι’ αυτό είτε χρειάζεται να φθάσουμε στο 2050, που λέει ο νέος πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών Λουκάς Παπαδήμος, για να μειώσουμε την ανεργία, είτε στο 2038, που λέει ο Τόμσεν, είτε ακόμη ακόμη και στο 2027, που τοποθετείται η αντίστοιχη πρόβλεψη για την Ιταλία, λίγη σημασία έχει. Εκεί έξω υπάρχουν 1.500.000 άνεργοι, οι οποίοι μετρούν την ανεργία τους μέρα με τη μέρα και όχι χρόνο με τον χρόνο, που κάνουν οι πάσης λογής Τόμσεν, ή ΑΕΠ με το ΑΕΠ, όπως κάνει ο ξαφνικά ανανήψας ΣΕΒ. Και αυτοί οι άνθρωποι δεν χορταίνουν με τις εύστοχες, πλην άχρηστες ειρωνείες του Μαξίμου κατά του Τόμσεν, αλλά με δουλειές. Δυστυχώς, αυτή η κυβέρνηση είναι αλλεργική με τις δουλειές. Δεν το έχουν οι άνθρωποι.
Για να επικυρωθεί η νέα επένδυση της Cosco στο λιμάνι έπρεπε να ανέβουν στα κεραμίδια οι Κινέζοι αντιδρώντας στις περίεργες διατυπώσεις της σύμβασης που έγραψε ο γενικός γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου. Για να προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση των περιφερειακών αεροδρομίων έπρεπε να σταματήσουν τα έργα που δήθεν αθώα προγραμμάτισαν κάποιοι στο αεροδρόμιο Μακεδονία και πρέπει να ξεπεραστούν οι καθυστερήσεις από τις προσφυγές του συριζαίου περιφερειάρχη Ιονίων Νήσων για το αεροδρόμιο της Κέρκυρας.
Για να προχωρήσει η εμβληματική ιδιωτικοποίηση του Ελληνικού, η οποία θα ζεστάνει την αγορά της οικοδομής και θα τονώσει την τσιμεντοβιομηχανία, έπρεπε να ξεπεραστούν οι ιδεοληψίες κάποιων σαν τον κύριο Μπαλτά, που βάφτισαν αρχαία τα παλαιά terminals στο αεροδρόμιο του Ελληνικού.
Για να προχωρήσει η επένδυση της Κασσιόπης στην Κέρκυρα απαιτήθηκε να περάσουν τρία ολόκληρα χρόνια από την υπογραφή της για να νικηθεί η γραφειοκρατία. Μην πω για την περίπτωση της Αφάντου και τον Ελληνοαμερικανό επιχειρηματία επενδυτή, όπου απογοητευμένος από την αριστερή ιδεοληψία είναι έτοιμος να τα βροντήξει και να φύγει, αν δεν το έχει κάνει ήδη.
Μην πω επίσης για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, η οποία θα είχε πουληθεί με καλύτερο τίμημα αν η κυβέρνηση δεν αδιαφορούσε για το μπλόκο των μεταναστών στη γραμμή της Ειδομένης, γεγονός το οποίο κόστισε την κερδοφορία της. Αν καθένας που προσπαθεί επί ΣΥΡΙΖΑ να επενδύσει στη χώρα τραβά όλα αυτά που τραβά, όχι το 2038 θα μειωθεί η ανεργία, αλλά του «αγίου ποτέ». Και δεν θα φταίει κανείς Τόμσεν. Συννενοηθήκαμε;
Μανώλης Κοττάκης
