Ας υποθέσουμε ότι από την πλευρά της διεθνούς νομιμότητας φερθήκαμε σωστά. Πολιτικά, όμως, ήταν έξυπνη κίνηση;
Σ την Ελλάδα της απέραντης πολιτικής υποκρισίας θα δυσκολευόμουν αρκετά να διατυπώσω τις σκέψεις που θα διαβάσετε, αν δεν είχα στην πλάτη μου τρεις δεκαετίες μαχητικής αρθρογραφίας για τα εθνικά θέματα. Αρθρογραφίας με εθνοκεντρικό στίγμα, που κάποιες στιγμές έκανε ορισμένους… ευαίσθητους προοδευτικούς -από αυτούς που γυρνοβολάνε κηρύσσοντας την «αξία της παγκοσμιοποίησης»- να με κοιτούν με μισό μάτι.
Αν η προσφιλής τους έκφραση «υπερπατριώτης» αποδίδει απλώς την υπερβολική αγάπη για τον τόπο, τον λαό και την ιστορία του, την αποδέχομαι ασμένως. Ποτέ, όμως, δεν υπήρξα «θερμοκέφαλος». Από αυτούς, δηλαδή, που θα επεδίωκαν για ψύλλου πήδημα μια πολεμική σύρραξη με έναν εξαιρετικά υπολογίσιμο αντίπαλο σε απολύτως ακατάλληλη συγκυρία, αγνοώντας τη λαϊκή ρήση «πού πας, ρε Καραμήτρο;».
Επειδή, λοιπόν, αγαπώ την πατρίδα και βάζω το συμφέρον της πάνω απ’ όλα, ακόμη και με μακιαβελικούς όρους, σας λέω ορθά κοφτά ότι ο χειρισμός της υπόθεσης με τους οκτώ Τούρκους πραξικοπηματίες, που κατέληξε στη μη έκδοσή τους, ήταν λανθασμένος. Και μπορεί στο άμεσο μέλλον να μας στοιχίσει πολύ ακριβά.
Κατά την ταπεινή μου άποψη, το επεισόδιο έπρεπε να έχει λήξει ταχύτατα και αθόρυβα από την πρώτη στιγμή που εκδηλώθηκε. Με το που πάτησαν οι στασιαστές αξιωματικοί το πόδι τους σε ελληνικό έδαφος, έπρεπε να έχουν επιστραφεί «πακέτο» στην Τουρκία, χωρίς εμπλοκή της Δικαιοσύνης και χωρίς να προλάβουν να υποβάλουν αίτημα για χορήγηση ασύλου. Κι ας στενοχωριούνταν κάποιοι τσάμπα μάγκες τουρκοφάγοι ή… κάποιοι ευαισθητούληδες της Αριστεράς.
Οι οκτώ Τούρκοι στρατιωτικοί δεν είναι τυχαίοι ούτε τυχαία επέλεξαν την Ελλάδα για καταφύγιο. Και σίγουρα δεν ανήκουν σε «συμμαχικό στρατόπεδο», όπως για παράδειγμα ο ηγέτης των Κούρδων Οτσαλάν.
Οι δικαιολογίες ότι δεν είχαν καμία ανάμειξη στο «κεμαλικό» πραξικόπημα, απλώς… τρόμαξαν, είδαν φως και μπήκαν, αγγίζουν το όριο της φαιδρότητας.
Από τη στιγμή, βέβαια, που το ζήτημα πήρε εκτεταμένη δημοσιότητα και οι οκτώ απέκτησαν νομική υπεράσπιση, δεν ήταν δυνατόν να γίνει τίποτε διαφορετικό από αυτό που είδαμε. Η απόφαση της Δικαιοσύνης ήταν ορθή στον βαθμό που είναι προφανές ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν θα είχαν στοιχειωδώς αξιοπρεπή μεταχείριση στην Τουρκία βάσει των δικαιωμάτων που τους αναγνωρίζουν το διεθνές δίκαιο και ο παγκόσμιος πολιτισμός.
Από ανθρωπιστικής πλευράς, επομένως, συμπεριφερθήκαμε ως Ευρωπαίοι. Με την επιφύλαξη όμως που επιβάλλει το γεγονός ότι οι οκτώ δεν απέδρασαν από κάποια στυγνή τριτοκοσμική δικτατορία για να αναζητήσουν άσυλο στην Ελλάδα. Εγκατέλειψαν προληπτικά την Τουρκία του Ερντογάν, καθώς συμμετείχαν σε αποτυχημένη προσπάθεια ένοπλης ανατροπής του νόμιμα εκλεγμένου προέδρου. Γιατί, καλώς ή κακώς, ο «σουλτάνος» είναι εκλεγμένος με δημοκρατικές διαδικασίες. Ασχέτως αν το σημερινό καθεστώς στη γειτονική χώρα, ειδικότερα μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα, έχει ξεπεράσει κάθε όριο αυταρχισμού και αυθαιρεσίας.
Ας υποθέσουμε, όμως, ότι και από τη σκοπιά της διεθνούς νομιμότητας φερθήκαμε σωστά. Από πολιτικής πλευράς φερθήκαμε έξυπνα; Οχι, είναι η απάντηση! Δεν είχε καμία σχέση με προάσπιση ελληνικού κυριαρχικού δικαιώματος η υπόθεση των οκτώ. Τα εσωτερικά των γειτόνων αφορούσε. Και εφόσον ο Ερντογάν παραμένει ισχυρός, δεν υπήρχε λόγος να του μπούμε στο ρουθούνι, προσφέροντας… service στους πολιτικούς αντιπάλους του!
Το έχω ξαναγράψει πολλές φορές από αυτήν τη στήλη. Σε αντίθεση με το κεμαλικό στρατιωτικό κατεστημένο και τη μεγαλοαστική τάξη της Τουρκίας, που κοιτάει προς τη Δύση και εγείρει χειροπιαστές εδαφικές αξιώσεις στον ελληνικό κυριαρχικό χώρο, ο «σουλτάνος» για πολλά χρόνια επέλεξε να υποδύεται το μαντρόσκυλο που γαβγίζει, αλλά δεν δαγκώνει. Στη δεινή θέση που βρισκόμαστε σήμερα θα μπορούσε εύκολα να μπει στον πειρασμό και να μας στριμώξει με έμπρακτες προκλήσεις. Το απέφυγε όμως. Εως προχθές…
Δυστυχώς η υπόθεση των οκτώ έπληξε ευθέως το γόητρό του. Και είναι απρόβλεπτο το πώς θα αποφασίσει να αντιδράσει. Τα πρώτα δείγματα γραφής με το σόου της… ναυτικής επιθεώρησης στα Ιμια και το μπαράζ υπερπτήσεων στο Αιγαίο είναι ανησυχητικά. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα διακινδυνεύσουμε σύρραξη με πραγματική αιτία ζήτημα που δεν μας αφορά, αλλά με αφορμή τουρκικούς τσαμπουκάδες, στους οποίους είμαστε υποχρεωμένοι να απαντήσουμε!
Γιώργος Χαραβλιάς
