Ο Ερντογάν βλέπει τώρα το τρένο να έρχεται καταπάνω του
Επειτα από έναν αδιέξοδο και βρόμικο πόλεμο που κράτησε 33 χρόνια, στοιχίζοντας τη ζωή σε περισσότερους από 50.000 ανθρώπους, έναν πόλεμος που δυσκόλεψε ακόμα περισσότερο τη λύση του, η Τουρκία, εν έτει 2017, έρχεται αντιμέτωπη με όρους κατεπείγοντος με το κουρδικό πρόβλημα.
Η περιοχή της Μέσης Ανατολής αλλάζει. Μετά το Ιράκ θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι και η Συρία οδηγείται σε ομοσπονδοποίηση, γεγονός που θα οδηγήσει στην ίδρυση του δεύτερου ομόσπονδου κουρδικού κράτους στην περιοχή, όμορου με το πρώτο, αυτό που λειτουργεί στο Β. Ιράκ από το 1991.
Η εξέλιξη αυτή πολύ απλά θα φέρει στο προσκήνιο την ομοσπονδοποίηση και της Τουρκίας, που σημαίνει ίδρυση του τρίτου ομόσπονδου κουρδικού κράτους σε μια ευρύτατη περιοχή της σημερινής τουρκικής επικράτειας.
Ο Ερντογάν, που νιώθει σαν εκείνον που είναι δεμένος κάθετα στις ράγες του τρένου και βλέπει την αμαξοστοιχία να έρχεται με ταχύτητα καταπάνω του, προσπαθεί να πάρει όλες τις εξουσίες στα χέρια του για δύο λόγους.
Αφενός μεν για να καλύψει τα σκάνδαλα δισεκατομμυρίων που βαρύνουν τον ίδιον και την οικογένειά του, αφετέρου δε γιατί νομίζει ότι με τον τρόπο αυτόν θα αποφύγει το… τρένο της ομοσπονδοποίησης. Στο σημείο αυτό, δε, έχει εναποθέσεις όλες τις ελπίδες του στον Τραμπ, όπως έχει κάνει όποιος είναι δεμένος κάθετα στις δικές του ράγες και βλέπει να έρχεται καταπάνω του το «δικό» του τρένο.
Ομως κανείς Τραμπ δεν μπορεί πλέον να αλλάξει τον ρουν των εξελίξεων, γιατί στη φάση αυτή κινητήριος δύναμη είναι η ίδια η Ιστορία.
Οι εξελίξεις έχουν στην κυριολεξία κοσμοϊστορική σημασία και όσο αφορούν την Τουρκία, άλλο τόσο αφορούν την Κύπρο και την Ελλάδα.
Ας αφήσουμε όμως έναν ιδιαίτερα προβεβλημένο και σοβαρό Τούρκο αρθρογράφο να μας περιγράψει την κατάσταση, γιατί «όσα ξέρει ο νοικοκύρης δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος», που λέει και η παροιμία!
Σάββας Καλεντερίδης
