Για γέλια και για κλάματα η αξιολόγηση των υπουργώνΑπό τον
Μανώλη Κοττάκη
Διαβάζω το ερωτηματολόγιο που καλούνται να συμπληρώσουν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να αξιολογήσουν την απόδοση των υπουργών της Αριστεράς και ειλικρινά δεν ξέρω αν πρέπει να κλάψω ή να γελάσω. Να γελάσω, διότι ανασχηματισμός μέσω… δημοσκόπησης πρώτη φορά γίνεται στην Ελλάδα. Πάλι πρωτοτυπεί ο κύριος πρωθυπουργός. Συνήθως οι ένοικοι του Μαξίμου έχουν ακριβή εικόνα της απόδοσης των μελών υπουργικών συμβουλίων. Τώρα ο Τσίπρας καλεί τους βουλευτές του να αξιολογήσουν «ανωνύμως», ως άλλοι κουκουλοφόροι, τους υπουργούς του.
Αντιλαμβάνεστε τι κλίμα καχυποψίας θα δημιουργηθεί μεταξύ τους. Αν επιβεβαιωθεί, μάλιστα, η υποψία του ότι η δημοσκόπηση είναι ένα άλλοθι για να απομακρυνθούν από τους θώκους τους πρωτοκλασάτοι υπουργοί χωρίς να «βάψει» με αίμα τα χέρια του ο αρχηγός, ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να βγει έως και ψυχικά λαβωμένος από αυτήν τη διαδικασία. Από την άλλη, όμως, εκτός από τα γέλια υπάρχουν και τα… κλάματα.
Μήπως αντί να γελάσω πρέπει να… κλάψω για την ατολμία μιας κυβερνήσεως η οποία υιοθετεί την αξιολόγηση για τον εαυτό της έστω ως κόλπο, αλλά αρνείται να την εφαρμόσει στον δημόσιο τομέα; Ειλικρινώς, θα ήθελα να γνωρίζω πώς αισθάνεται ο υπό αξιολόγηση από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου. Ο λαμπρός αυτός επιστήμων κατάργησε τον νόμο Διαμαντοπούλου για την αξιολόγηση στα πανεπιστήμια, ενώ επιχείρησε να περιθωριοποιήσει και την περίφημη αρχή που είχε ιδρύσει ως υπουργός Παιδείας η Μαριέττα Γιαννάκου. Θεώρησε περιττή την αξιολόγηση στα πανεπιστήμια. Ο λαμπρός αυτός επιστήμων, ο οποίος καλείται σήμερα να δεχθεί την αξιολόγησή του από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, αρνήθηκε να υιοθετήσει την αξιολόγηση για τους χιλιάδες εκπαιδευτικούς που διδάσκουν στα σχολεία χωρίς έλεγχο προσόντων.
Τι έχει άραγε να πει τώρα αυτός ο μέγας πολέμιος της αξιολόγησης, που ο αρχηγός του και πρωθυπουργός του την εφαρμόζει πάνω στον ίδιο και στους υπόλοιπους συναδέλφους του με άριστα το εκατό και επτά διαφορετικά κριτήρια βαθμολόγησης; Θα αποδειχθεί λίρα εκατό ή λίρα υπερτιμημένη;
Τα αυτά ισχύουν, όχι στον ίδιο βαθμό, και για την υπουργό Διοικητικής Ανασυγκρότησης Ολγα Γεροβασίλη, η οποία ναι μεν κατάφερε να γίνει ένα είδος αξιολόγησης στον δημόσιο τομέα, αλλά με τρόπο τόσο χαλαρό ώστε να μην ενοχληθούν οι συνδικαλιστικές αριστοκρατίες της Αριστεράς. Υποθέτω ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν βαθμολογήθηκαν με αριθμούς, όπως οι υπουργοί τώρα, αλλά περιγραφικώς.
Υποθέτω, επίσης, ότι δεν αξιολογήθηκαν βάσει επτά κριτηρίων, όπως τώρα οι βουλευτές (απόδοση στα ΜΜΕ, υλοποίηση κοινωνικής πολιτικής, καλή συνεργασία με κόμμα, καινοτόμες ιδέες, θεσμική ανταπόκριση κ.ά.). Εάν, λοιπόν, η δημοσκόπηση-αξιολόγηση του υπουργικού συμβουλίου δεν είναι ακόμη ένα κόλπο του Τσίπρα για να νομιμοποιήσει ήδη ειλημμένες αποφάσεις, τότε έχει πράγματι αξία που η κυβέρνηση της Αριστεράς δέχεται την έννοια της αξιολόγησης. Στη θέση του Κυριάκου Μητσοτάκη θα κατέθετα εσπευσμένα μία ερώτηση-πρόκληση: Αν αξιολογείς τους υπουργούς σου πάμε να ψηφίσουμε ρύθμιση για να αξιολογούνται και οι υπάλληλοι των υπουργείων τους. Τόσο απλά.
