Μέρα με τη μέρα το Εθνικό Σύστημα Υγείας καταρρέει, ενώ το κοινωνικό κράτος βυθίζεται στην ανυπαρξία. Τις συνέπειες αυτής της πολιτικής επιλογής που εφαρμόζει με συνέπεια η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει κερδισμένους και χαμένους.
Οι πρώτοι είναι φυσικά και χωρίς αμφιβολία τα ιδιωτικά συμφέροντα, που ετοιμάζονται για το μεγάλο «γιουρούσι» στο δημόσιο σύστημα. Οι μεγάλοι χαμένοι όμως είναι οι πολίτες, οι οποίοι καθημερινά σηκώνουν τον δικό τους… σταυρό για να κάνουν τις εξετάσεις τους, να πάρουν τη θεραπεία τους ή να χειρουργηθούν.
Από τα θύματα των νεοφιλελεύθερων εμμονών της κυβέρνησης στον χώρο της Υγείας δεν θα μπορούσαν να λείπουν ούτε οι καρκινοπαθείς, οι οποίοι πέρα από τον προσωπικό τους γολγοθά καλούνται να αντιμετωπίσουν και τις παθογένειες ενός κράτους που έχει μάθει να αδιαφορεί γι’ αυτούς.
Καθημερινά από τις 5.15 σχηματίζονται ατέλειωτες ουρές έξω από το Λαϊκό Νοσοκομείο, με τους ασθενείς να περιμένουν με ανυπομονησία πότε θα ανοίξουν οι πόρτες. Αυτό που λέει ο κόσμος είναι πως ενώ μέσα τούς περιμένει μια καλή υποδοχή, δηλαδή οι γιατροί και το προσωπικό είναι εξαιρετικοί και κάνουν ό,τι μπορούν για να τους παρέχουν τις υπηρεσίες τους, εντούτοις δεν υπάρχει οργάνωση, ώστε οι άνθρωποι αυτοί να μπαίνουν με μια σειρά, σε καθορισμένο ραντεβού. Ως αποτέλεσμα, ξεκινούν από το σπίτι τους πολύ νωρίτερα.
Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι πως οι ασθενείς από μόνοι τους αναγκάζονται να φτιάχνουν χαρτάκια προκειμένου να υπάρχει σειρά προτεραιότητας. Επειδή ο τρόπος αντιμετώπισης των ανθρώπων που παλεύουν με τον καρκίνο είναι ένας δείκτης ανθρωπιάς και πολιτισμού ενός σύγχρονου κράτους, το υπουργείο Υγείας, έστω και την τελευταία στιγμή, πρέπει να σκύψει πάνω στο θέμα αυτό και να δώσει άμεσες και ουσιαστικές λύσεις.
Δεν νοείται άνθρωποι χειρουργημένοι και ταλαιπωρημένοι να αναμένουν για ώρες μέσα στο κρύο και τη βροχή για να κάνουν τη χημειοθεραπεία τους. Δεν νοείται ένα δυτικό κράτος να εξευτελίζει και να ντροπιάζει έτσι τους πολίτες του.
