Μέσω διπλωματικών πηγών και με σημαντική καθυστέρηση ωρών απαντούν οι “σωστοπλευρίτες” του υπουργείου Εξωτερικών στην επίθεση της εκπροσώπου του ρωσικού ΥΠΕΞ, Μαρία Ζαχάροβα.
Σημειώνεται ότι η σημερινή επίθεση της Μόσχας είναι κόλαφος για την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης η οποία διέρρηξε ολοκληρωτικά τους δεσμούς των δύο χωρών.
Ποτέ ξανά η Μόσχα δεν είχε επιτεθεί με τέτοια σφοδρότητα στην Αθήνα. Το ΥΠΕΞ δρέπει πλέον τους καρπούς μιας αποτυχημένης και επιθετικής – απέναντι στη Μόσχα – εξωτερικής πολιτικής.
Και πολύ φοβόμαστε ότι η σημερινή ρωσική επίθεση είναι μόνο η αρχή. Κάτι που μάλλον το έχει αντιληφθεί ο εξαφανισμένος Γεραπετρίτης.
Ελληνικές διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι η τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 παραμένει μια ανοιχτή πληγή για τον ελληνισμό και συνιστά κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, με συνέπειες που εξακολουθούν να βαραίνουν τη διεθνή κοινότητα.
Παράλληλα, η Αθήνα υπενθυμίζει ότι το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου του 1974 έχει καταδικαστεί απερίφραστα από όλες τις δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις της χώρας, ενώ επισημαίνει τη διαχρονική διεθνή αναγνώριση του Κυπριακού ως ζητήματος εισβολής και κατοχής.
Υπό το φως αυτών των δεδομένων, στην ελληνική απάντηση προς το Κρεμλίνο τονίζεται η σημασία της ειρηνικής επίλυσης διαφορών, όπως αποδείχθηκε στην περίπτωση της Βόρειας Μακεδονίας, και αναδεικνύεται η ιστορική αξία της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι το 1975, που καθόρισε τις αρχές της ειρηνικής συνύπαρξης και συνεργασίας των κρατών.
Αναλυτικά η ελληνική απάντηση:
Διπλωματικές πηγές σχετικά με τις σημερινές δηλώσεις της Εκπροσώπου του Υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας (08.10.2025)
Οφείλουν όλοι να γνωρίζουν ότι η τουρκική στρατιωτική εισβολή στην Κύπρο που έλαβε χώρα το 1974, αποτελεί κατάφωρη παραβίαση της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας και οδήγησε στην παράνομη κατοχή, έκτοτε, σχεδόν του 37% περίπου του εδάφους της Κύπρου, στην ανθρωπιστική τραγωδία των εκτοπισμένων από τις εστίες τους Ελληνοκυπρίων, των εγκλωβισμένων και των αγνοουμένων.
Υπενθυμίζεται ότι η Πράξη του Ελσίνκι υπεγράφη τον Αύγουστο του 1975. Για την ατυχή αναφορά στο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου του 1974, δηλαδή ενός χρόνου πριν την υπογραφή της Τελικής Πράξεως, υπογραμμίζουμε ότι όλες οι δημοκρατικά εκλεγμένες ελληνικές κυβερνήσεις από το 1974 έως σήμερα και το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων της Ελλάδας την έχουν καταδικάσει απερίφραστα.
Παραπέμπουμε, επίσης, στη διεθνή κοινότητα, η οποία έχει, κατ’ επανάληψη, εκφρασθεί επί του Κυπριακού ως διεθνούς ζητήματος εισβολής και κατοχής, σε ευθεία παραβίαση του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και των Ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.
Παραπέμπουμε, επίσης και σε δημόσιες τοποθετήσεις του Υπουργού Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας με ρητές αναφορές στα σχετικά Ψηφίσματα του ΟΗΕ.
Σχετικά με τις αναφορές στις σχέσεις της χώρας μας με τη Βόρεια Μακεδονία, υπενθυμίζουμε η διαφορά μας με την Βόρεια Μακεδονία επιλύθηκε, με ειρηνικά μέσα, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ.
Ας αναλογιστούμε όλοι ότι κάποτε πραγματοποιούνταν Διασκέψεις που άφηναν ανεξίτηλο το αποτύπωμά τους στην ιστορία των διεθνών σχέσεων. Στο Ελσίνκι το 1975 έγινε η ιστορική υπέρβαση της θεσμοθέτησης της ειρηνικής συνύπαρξης των κρατών και του ορισμού των αρχών που θα διέπνεαν τις μεταξύ τους σχέσεις.
