Στην Ελλάδα του 2025, η ανθρώπινη ζωή μετριέται σε ώρες αναμονής και όχι σε αξιοπρέπεια –και η κυβέρνηση το μόνο που κάνει είναι να…χειροκροτεί τον κυνισμό της.
- Από την
Ιωάννα Τσέφλιου
Η καταγγελία που ήρθε στη δημοσιότητα σήμερα το πρωί, εκθέτει ανεπανόρθωτα το Εθνικό Σύστημα Υγείας και το Υπουργείο, προκαλώντας θύελλα αντιδράσεων. Ο κ. Κωνσταντίνος, γιος μιας ανάπηρης γυναίκας που μεταφέρθηκε με υψηλό πυρετό στα επείγοντα νοσοκομείου της Αθήνας, περιγράφει με οργή την απίστευτη ταλαιπωρία που βίωσε η μητέρα του και ο ίδιος. «Είναι με τη μητέρα μου, με 39 πυρετό, ανάπηρη, εδώ και τρεις ώρες στα επείγοντα σε κάποιο νοσοκομείο, και ούτε καν έχει καταχωρηθεί στη διαλογή. Αναρωτιέμαι για ποιο εκσυγχρονισμό του συστήματος μιλάμε. Παρακαλώ για την παρέμβασή σας», έγραψε οργισμένος.
Η μαρτυρία αυτή αποτυπώνει με τον πιο ωμό τρόπο την πραγματικότητα των ελληνικών νοσοκομείων, που κάθε μέρα καταρρέουν υπό το βάρος της υποστελέχωσης, της αδιαφορίας και της απουσίας στοιχειώδους ανθρώπινης μεταχείρισης.
Η απάντηση-«δικαιολογία» του υφυπουργού Υγείας
Ωστόσο, αντί η πολιτεία να δείξει ευαισθησία ή να αναλάβει ευθύνες, ήρθε η ψυχρή απάντηση του υφυπουργού Υγείας, Μάριου Θεμιστοκλέους, η οποία προκάλεσε ακόμη μεγαλύτερη οργή.
«Είναι στο Λαϊκό Νοσοκομείο το περιστατικό. Η αναμονή που είχε η συγκεκριμένη ασθενής χαρακτηρίστηκε όταν πήγε στα επείγοντα χαμηλής προτεραιότητας. Είχε μία αναμονή που ήταν στις 4,5 ώρες. Μακάρι να μπορούσαμε να εξυπηρετήσουμε όλους τους ασθενείς με το που φτάνουν στα επείγοντα και να μην περιμένουν καθόλου», δήλωσε με χαρακτηριστική ψυχραιμία ο υφυπουργός σε τηλεοπτική εκπομπή και συνέχισε, προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα:
«Στα επείγοντα, τα περιστατικά προτεραιοποιούνται από νοσηλευτές και γιατρούς ανάλογα με το αν κινδυνεύει η ζωή τους ή όχι. Τα κόκκινα περιστατικά στο Λαϊκό για παράδειγμα χθες εξετάστηκαν σε λιγότερο από 25 λεπτά. Τα πορτοκαλί περιστατικά σε λιγότερο από μία ώρα. Το Λαϊκό χθες είχε 400 ασθενείς. Οι μισοί σχεδόν εξετάστηκαν σε λιγότερο από μία ώρα. Το περιστατικό χαρακτηρίστηκε ως χαμηλής προτεραιότητας και η αναμονή ήταν στις 4,5 ώρες».
Η απάντηση αυτή, που παρουσιάζει ως… λογική και φυσιολογική μια τετράωρη αναμονή ανάπηρης γυναίκας με υψηλό πυρετό, ξεπερνά κάθε όριο κυνισμού. Αντί για αυτοκριτική, ο υφυπουργός επέλεξε να «καμαρώσει» για το ότι «οι χρόνοι είναι βελτιωμένοι» -λες και το γεγονός ότι άνθρωποι περιμένουν ώρες ολόκληρες στα επείγοντα συνιστά επιτυχία και όχι ντροπή για ένα ευρωπαϊκό κράτος.
Αυτή είναι, όπως φαίνεται, η νέα «κανονικότητα» στην υγεία: ασθενείς να λιποθυμούν στις ουρές των ΤΕΠ, ηλικιωμένοι και ανάπηροι να περιμένουν επί ώρες χωρίς να εξετάζονται, και οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι να απαντούν με ψυχρά στατιστικά και αυταρέσκη αριθμητική.
Ένα σύστημα στα όριά του
Η υπόθεση αυτή δεν συνιστά ένα μεμονωμένο περιστατικό· είναι το καθημερινό πρόσωπο του ΕΣΥ, όπως το έχουν διαμορφώσει οι περικοπές, η υποστελέχωση και η αδιαφορία των τελευταίων ετών. Γιατροί και νοσηλευτές εργάζονται εξαντλημένοι, ενώ οι πολίτες βιώνουν μια πραγματικότητα εγκατάλειψης και ντροπής.
Το γεγονός ότι ένας υφυπουργός δικαιολογεί δημόσια πως μια ανάπηρη γυναίκα «δεν κινδύνευε η ζωή της, άρα μπορεί να περιμένει 4,5 ώρες» είναι η απόδειξη της αποσύνδεσης της πολιτικής ηγεσίας από την πραγματική ζωή.
Η φράση του Θεμιστοκλέους «μακάρι να μπορούσαμε να εξυπηρετήσουμε όλους με το που φτάνουν στα επείγοντα» συνοψίζει την αποτυχία μιας κυβέρνησης που διαφημίζει τον «εκσυγχρονισμό»του ΕΣΥ την ώρα που πολίτες ταπεινώνονται και υποφέρουν.
Το ανθρώπινο δράμα μιας ανάπηρης γυναίκας που περιμένει αβοήθητη, επί ώρες, με πυρετό 39, δεν είναι στατιστική. Είναι κραυγή αγωνίας για ένα σύστημα υγείας που έχει πάψει να είναι ανθρώπινο. Και η απάντηση του υφυπουργού δεν είναι απλώς ανεπαρκής, αλλά ευθεία προσβολή προς κάθε πολίτη που περιμένει αξιοπρέπεια, όχι αριθμούς και δικαιολογίες.
