Περπάτα αν τολμάς… Και εννοώ κυριολεκτικά. Στην Αθήνα, στον Πειραιά και στα προάστια το απλό περπάτημα έχει μετατραπεί σε εγχείρημα υψηλού ρίσκου. Κάθε βήμα επάνω σε πεζοδρόμια που μοιάζουν να έχουν φτιαχτεί από κάποιον με τεράστιο μίσος προς τους πεζούς είναι μια πρόκληση στην ισορροπία, στην υπομονή και, σε κάποιες περιπτώσεις, στην αξιοπρέπεια.
Ξεκινάς αποφασισμένος να φτάσεις από το Α στο Β. Στα πρώτα δέκα μέτρα πέφτεις στη λακκούβα-παγίδα και γίνεσαι ακροβάτης σε βαριετέ. Στη συνέχεια, ένα σπασμένο πλακάκι, που έχει μαζέψει από κάτω νερά, σου λερώνει το πανταλόνι, ενώ οι συνεχείς σπασμένες πλάκες σε αναγκάζουν να μεταβάλλεσαι σε σκιέρ. Και, φυσικά, αν σηκώσεις το κεφάλι σου για να κοιτάξεις γύρω, υπάρχει πάντα η πιθανότητα να τρακάρεις σε ένα πεσμένο, παρατημένο πατίνι.
Στο βάθος βλέπεις έναν γάτο να σε κοιτάζει με σκωπτικό ύφος, σαν να γνωρίζει καλά ότι οι πιθανότητες να βγεις αλώβητος είναι λίγες. Δίπλα σου, κάποιος άλλος περιπατητής έχει ήδη υποστεί διάστρεμμα στον δρόμο προς το περίπτερο. Ολοι περπατούν σαν Ινδιάνοι που χορεύουν τον χορό της βροχής, που δεν διδάσκεται σε καμία σχολή. Και καθώς προχωρείς, συνειδητοποιείς ότι η πόλη σου δεν είναι απλώς αδιάφορη. Εχει χιούμορ, δηκτικό και μαύρο. Σου λέει: «Αν θες να περπατήσεις, δείξε ότι έχεις κότσια!» Κάθε σπασμένο πλακάκι είναι μια μικρή κοροϊδία που λέει «Αν μπορείς, τόλμησε!»
Κοιτάζεις κάτω το «πικέ» από τις κολλημένες τσίχλες και βρόμικο πεζοδρόμιο και σκέφτεσαι ότι, αν πέσεις, πιθανότατα θα κολλήσεις και κάποια αρρώστια! Από την άλλη, η εμπειρία αποκτά και τη δική της μαγεία. Μαθαίνεις να υπολογίζεις κάθε βήμα, να εκτιμάς την ισορροπία σου, να παρατηρείς λεπτομέρειες που πριν δεν είχες προσέξει. Η πόλη σού δίνει ένα μάθημα υπομονής – σκληρό, σαρκαστικό, αλλά μάθημα. Στο τέλος της βόλτας φτάνεις συνήθως ζωντανός και (σχεδόν) ανέπαφος. Χαμογελάς πικρά, γιατί ξέρεις ότι αύριο θα ζήσεις τα ίδια. Στην πόλη που στήνει παγίδες το περπάτημα δεν είναι δικαίωμα. Είναι extreme sport, δοκιμασία και καθημερινή περιπέτεια ταυτόχρονα. Αν τολμάς, περπάτα. Αν όχι… καλύτερα να πάρεις ταξί.
Η Ακίς
