Στο Εφετείο αναβιώνει το τραγικό δυστύχημα στον Βόλο, όπου τον Νοέμβριο του 2023, 35χρονος οδηγός μηχανής παρέσυρε 55χρονο που κρατούσε αγκαλιά το 4 μηνών εγγόνι του, με αποτέλεσμα το παιδί να αφήσει την τελευταία του πνοή.
Το τροχαίο έγινε στην οδό Ιάσονος τον Νοέμβριο του 2023, με τον παππού να λέει σήμερα πως πηγαίνει με ένα κερί και λουλούδια στο μνήμα του παιδιού.
«Ο τελευταίος που το κρατούσε αγκαλιά ήμουν εγώ. Είχα το μωρό αγκαλιά, βγάλαμε το μωρό από το αυτοκίνητο, έβγαλε η κόρη μου το καρότσι. Ανοίξαμε το καρότσι και το έχω αγκαλιά, κοιτούσα να περάσω απέναντι. Βλέπω ένα αμάξι που ερχόταν, δεν θυμάμαι, ένα άσπρο. Κοντοστάθηκε ο άνθρωπος να περάσω.
Και την ώρα που ξεκίνησα βγαίνει πίσω από το αυτοκίνητο η μηχανή και σφίγγω το μωρό αγκαλιά, λέω θα περάσει. Πήγα να περάσω, μετά το έσφιξα. Από εκεί δεν θυμάμαι. Με χτύπησε, γύρισα και σηκώθηκα μετά πάνω και το έψαχνα. Και θυμάμαι το ταξί που πήγαινε η γυναίκα μου. Φώναζα “το μωρό, το μωρό”. Μετά συνειδητοποίησα, ήμουν στα χαμένα. Μετά το είδα στο νοσοκομείο», λέει ο παππούς στο MEGA.
«Αυτό το μωρό… Μέσα στο σπίτι μου, ήμασταν όλοι μαζί. Μεγαλώσαμε μαζί, όσο το μεγαλώσαμε. Σχολούσα από τη δουλειά, το έβαζα στο κρεβάτι και κοιμόμουν μαζί του. Δεν είναι ότι μου το έφεραν τα παιδιά.
Το είχα εδώ, κάθε μέρα σπίτι, μαζί ήμασταν όλοι και σκορπίσαμε σαν οικογένεια. Το πήρα αγκαλιά. Το λαχταρούσα, πώς και πώς να σχολάσω από τη δουλειά να πάω σπίτι να το δω.
Έχω μια φωτογραφία μεγάλη σπίτι, είχα 15 χρόνια κομμένο το τσιγάρο και το ένα ανάβω, το ένα σβήνω και κάθομαι και την κοιτάω. Σχεδόν όλοι οι παππούδες παίρνουν ρούχα, παπούτσια για τα παιδιά και τα εγγόνια. Εγώ τι παίρνω; Ένα κεράκι και λουλούδια και πάω και κάθομαι στο μνήμα σαν τον χαζό», συμπλήρωσε.
«Κρατιέμαι για τον γιο μου γιατί έχω ένα μικρό παιδάκι. Και πρέπει να δουλέψω, πρέπει να γελάσω. Αρρώστησα, δεν μπορώ να βλέπω τα ίδια και τα ίδια. Τι ζητάω; Μία δίκαιη δίκη. Αυτό ζητάω», είπε.
Από την πλευρά του ο πατέρας του μωρού είπε πως το τροχαίο «μας διέλυσε, μας κατέστρεψε».
«Εγώ αυτό που ζητάω είναι Δικαιοσύνη για το παιδί μου, ήταν το πρώτο παιδί που κάναμε. Ζητάμε Δικαιοσύνη και πιστεύουμε στην ελληνική Δικαιοσύνη. Να βγουν όλα τα στοιχεία, η μέθη που ήταν 1,10 στο αίμα, 10 φορές επάνω, να δουν την υπερβολική ταχύτητα με 105 χιλιόμετρα», ανέφερε.
Όταν έγινε το τροχαίο, «προσευχόμουν να μην είχε γίνει τίποτα. Έλεγα στην πρώην γυναίκα μου, στον πεθερό και την πεθερά ότι “θα πάνε όλα καλά, απλά λιποθύμησε θα σηκωθεί”. Αλλά ο θάνατος ήταν ακαριαίος, δυστυχώς δεν πρόλαβε να γίνει τίποτα».
«Μέχρι να δω το παιδί και τον σύζυγό μου τους έχασα. Σηκώθηκα και τους έψαχνα γιατί είχε μαζευτεί κόσμος. Και κάποια στιγμή βλέπω την κόρη μου με το μωρό που το είχε αγκαλιά» είπε και ξέσπασε σε κλάματα η γιαγιά.
«Όταν έβγαλαν το μωρό από το αυτοκίνητο έκλαιγε. Και δεν το έβαλαν στο καρότσι το κράτησαν αγκαλιά. Γιατί με το που το πήρε ο παππούς αγκαλιά ηρέμησε. Ξέρω μπορεί να ήταν παράνομο ότι πάρκαρε το κορίτσι μου εκεί και το λένε, αλλά όταν έχεις ένα μωρό και κλαίει μέσα και το παίρνει ο παππούς αγκαλιά και σταματάει δεν κοιτάς να το βάλεις στο καρότσι», συμπλήρωσε.
