Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι μας ξένισε η δήλωση του βουλευτού, ο οποίος παραιτήθηκε από το αξίωμά του, με μια δήλωση άκρως υποτιμητική για την πολιτική. Δηλαδή, για να είμεθα απολύτως ειλικρινείς, δεν πολυκαταλάβαμε τι ακριβώς συνέβη.
«Ο κύριος και πιο σημαντικός λόγος που αποφάσισα να είμαι στη Βουλή, μέσα σε αυτόν τον κύκλο, είναι ο πολιτισμός» δήλωσε ο παραιτηθείς.
Αφού, εν συνεχεία, έκανε μια παρουσίαση του εαυτού του, μας είπε και τα ακόλουθα:
«Η αντοχή μου στη δημιουργία δεν έχει όρια. Η ανοχή μου στη βρομιά, όμως, έχει. Από όλους αυτούς που ζουν και υπάρχουν και συντηρούνται μέσα από τη βρομιά. Μέσα από το να κάνουν τους καθαρούς να απομακρυνθούν από τη βρομιά τους. Μου λένε άνθρωποι απλοί και φίλοι: “Διαμαντή, είσαι η φωνή του αληθινού ανθρώπου εκεί μέσα… μη φύγεις εσύ”. Ε, αυτό μάλλον τρόμαξε πολύ. Εκεί μέσα και εδώ έξω»…
Πολύ βαριές κουβέντες, ομολογουμένως. Είναι βέβαιος ο παραιτηθείς ηθοποιός ότι αν κατήγγελλε τις «βρομιές» που επεσήμανε στα μέσα ενημερώσεως δεν θα τον άκουγαν με προσοχή; Εδώ για ψύλλου πήδημα, οι πολιτικοί, κυβερνώντες και μη, «στήνονται στον τοίχο» νυχθημερόν. Θα έχαναν τα μέσα την ευκαιρία να «βγάλουν βρομιές στην επιφάνεια»;
Οχι ότι η Βουλή -και η πολιτική γενικώς- φιλοξενεί «αγγέλους». Αλλά να δέχεσαι να διοριστείς βουλευτής, να κατέχεις μία από τις πλέον τιμητικές θέσεις που υπάρχουν και να απαξιώνεις έναν χώρο τον οποίο δεν πρόλαβες καν να γνωρίσεις, αλλά δέχτηκες -χωρίς την ψήφο των πολιτών- να διοριστείς μέλος του Κοινοβουλίου, είναι κάπως «σόλοικο»…
Φυσικά, δικαίωμα του καθενός είναι να ενεργεί καταπώς εκείνος κρίνει, να δηλώνει εκείνα που ο ίδιος αισθάνεται και ουδείς ψόγος περί τούτου. Αλλά, για να σοβαρευτούμε, κάποια στιγμή πρέπει να καταλάβουμε όλοι ότι η Βουλή, ο κοινοβουλευτισμός, η εκπροσώπηση της λαϊκής κυριαρχίας είναι πράγματα σοβαρά. Δεν μπορείς, δηλαδή, να «μπαίνεις και να βγαίνεις όποτε σου γουστάρει» στη Βουλή. Φυσικά, αν ο παραιτηθείς είχε εκλεγεί με την ψήφο των πολιτών, αν είχε διεξαγάγει προεκλογικό αγώνα, αν είχε «ζυμωθεί» με την πολιτική, πολύ δύσκολα θα εγκατέλειπε μία θέση την οποία με κόπο και δυσκολία είχε κερδίσει.
Ευχόμεθα, ειλικρινώς, στον παραιτηθέντα μια λαμπρή συνέχεια στη σταδιοδρομία του ως ηθοποιού. Είναι βέβαιο ότι όλη αυτή η ιστορία, όπως εκείνος φρόντισε να την πλάσει, θα τον ωφελήσει. Οσο για όλη αυτή την υπόθεση, μπορούμε ανέτως να πούμε ότι σε εμάς, τους ανθρώπους των μέσων ενημερώσεως, έδωσε αρκετή τροφή για σχόλια, περισυλλογή και γράψιμο. Καλή συνέχεια, σε έναν κόσμο που μοιάζει πολύ με εκείνον της Βουλής, αφού θέλει λόγο και υποκριτική.
Από τη στήλη «ΑΚΙΣ» της «Δημοκρατίας»