Αποδείχτηκε περίτρανα ότι δεν έπιασε καμία από τις επικοινωνιακές και προπαγανδιστικές μεθόδους που εφαρμόστηκαν, καλλιεργώντας την ψευδαίσθηση ότι τα μπλόκα θα «σπάσουν» και οι κινητοποιήσεις θα υποχωρήσουν
- Του Ανδρέα Καψαμπέλη
Μόλις τώρα αρχίζουν να συνειδητοποιούν ο Κ. Μητσοτάκης και οι αξιωματούχοι του τις πραγματικές διαστάσεις που έχουν, ως πρόβλημα, οι αγροτικές κινητοποιήσεις. Αυτό προκύπτει και από τη σύγκληση της χθεσινής -«έκτακτης», όπως ειπώθηκε- σύσκεψης στο Μαξίμου…
Μέσα στη σχετική ανάπαυλα των γιορτών, οι υπουργοί και τα κυβερνητικά στελέχη, στις συναθροίσεις και τις συζητήσεις τους, έδειχναν σε πολλές περιπτώσεις «έκπληκτοι» και προχωρούσαν στη διαπίστωση ότι οι αγρότες «δεν κάνουν πίσω, θα σκληρύνουν κι άλλο». Τους πήρε πάνω από έναν μήνα για να το καταλάβουν…
Προκαλεί απορία, όμως, αυτό; Κανονικά, δεν θα έπρεπε. Η αποκοπή από την κοινωνική πραγματικότητα και η αλαζονεία -που συναντώνται άλλωστε σε όλα τα πεδία- αποτελούν τους δύο βασικούς παράγοντες αυτής της χρονοκαθυστέρησης. Κι αν αποδείχτηκε περίτρανα κάτι όλο αυτό το διάστημα, είναι ότι δεν έπιασε καμία από τις επικοινωνιακές και προπαγανδιστικές μεθόδους που εφαρμόστηκαν, καλλιεργώντας την ψευδαίσθηση ότι τα μπλόκα θα «σπάσουν» και οι κινητοποιήσεις θα υποχωρήσουν. Δεν έφεραν αποτέλεσμα ούτε οι εκβιαστικές διώξεις και οι δημόσιες διαπομπεύσεις ούτε οι απόπειρες ενεργοποίησης του κοινωνικού αυτοματισμού με αστυνομικά καψόνια στους οδηγούς στις εθνικές οδούς ούτε τα πυροτεχνήματα περί προτάσεων «διαλόγου» και αποδοχής τους…
Το μόνο που πέτυχαν ήταν απλώς να ποτίσουν τον στρουθοκαμηλισμό στο εσωτερικό της κυβέρνησης και να υποστυλώσουν, σε κάποιον βαθμό, τη ματαιοδοξία των ενοίκων του Μεγάρου Μαξίμου ότι «η κατάσταση αντιμετωπίζεται». Κι αυτό παρά το γεγονός ότι οι κάθε λογής σύμβουλοι και επικοινωνιολόγοι, εσωτερικού και εξωτερικού, φέρεται ότι έχουν χρυσές αμοιβές. Καθώς, μάλιστα, ο κ. Μητσοτάκης αρέσκεται το τελευταίο διάστημα να κάνει λόγο για «συμβόλαιο» που έχει και ο ίδιος με τον ελληνικό λαό, ιδού η ευκαιρία να λυθεί η συνεργασία με όλους αυτούς. Σε τελική ανάλυση, θα ήταν μια καλή αρχή να σταματήσει ο ελληνικός λαός να πληρώνει πρώτα αυτούς, πριν πάει και (στους) παραπάνω…
Οι χθεσινές αποφάσεις της πανελλαδικής σύσκεψης για ένταση του αγώνα ήρθαν να επισφραγίσουν αυτή την τεράστια, πλέον, απόσταση που χωρίζει την κυβερνητική ελίτ από το κοινωνικό γίγνεσθαι. Κινητοποιήσεις με τέτοια χρονική διάρκεια, με κλιμάκωση αντί κάμψης και με στήριξη από τη μεγάλη πλειονότητα της κοινής γνώμης έχουν να σημειωθούν εδώ και πολλές δεκαετίες.
Το κλίμα που επικράτησε στα Μάλγαρα επιβεβαιώνει και το ρεπορτάζ της «κυριακάτικης δημοκρατίας» ότι κερδίζει έδαφος η τάση να συνεχιστούν τα αγροτικά μπλόκα τουλάχιστον μέχρι την επέτειο της τραγωδίας των Τεμπών, σε λίγες εβδομάδες. Και η «συνάντηση» αυτών των δύο κινημάτων, μέσα στις γενικότερες συνθήκες που υπάρχουν, μπορεί κάλλιστα να αποτελέσει τη σταγόνα για να ξεχειλίσει η κοινωνική οργή και να επιταχυνθούν οι πολιτικές εξελίξεις…
Μπροστά σε όλα αυτά, η κυβερνητική ηγεσία αποδεικνύει ότι δεν διαθέτει κανένα σοβαρό σχέδιο εξόδου από την κρίση. Αντέδρασε σπασμωδικά το προηγούμενο διάστημα, τώρα έχει σαστίσει και βρίσκεται σε πραγματικό αδιέξοδο. Οπως κι αν κινηθεί από εδώ και πέρα, μόνο (πρόσθετη) ζημιά θα συσσωρεύει…
Από τη στήλη «Ο κοριός» της «Δημοκρατίας»
